Weekendje met Ymke! :-)

Het is vrijdagmiddag! Samantha en Ymke komen dadelijk. Dit weekend komt de kleine meid bij mij logeren. Volgens Sam heeft ze er gigantisch veel zin in. Mooi dat horen we graag! Ik ook! Xanne is vorig jaar ook blijven logeren en dat was ook erg goed bevallen. Nu dr kleine zusje. Voor het eerst dus van de ene kant wel spannend. Toch een vreemd bed.
Maarre al vrij snel heeft Ymke uit de speelgoedkist een heel lief knuffelhondje gevist. Een hondje die zo schattig is dat het niet Ymke maar Samantha is die compleet smelt en waarvan de stem een paar tonen de hoogte in schiet als ze het knuffelhondje in het vizier krijgt.
Al snel word besloten dat hondje en groene baby (mijn eerste pop ooit) samen met Teuntje naast Ymke mogen liggen aankomende nacht.
Om 10 over 3 lopen we richting het station om de bus naar de donderberg te nemen. Dan kunnen we eerst nog even langs de ouders van Sam. Al lopende naar de bus hebben we het met Ymke dr over dat zij en ik morgen gaan shoppen.
Waarop Ymke heel enthousiast roept: 'Ik hou van shoppen!!!'
Logisch ze is een meisje! Sam en ik snappen dat wel! Maar dan...dan kijkt Ymke ons aan en zegt:
'Ik weet eigenlijk helemaal niet wat shoppen betekend!'
:-P :-P :-P
Het is gewoon genetisch vastgelegd bij meisjes! Zelfs als ze niet weten wat shoppen betekend houden ze er toch wel van. Onbewust weet iedereen dat dat iets positiefs is! LOL
Om 5 over half gaat de bus ennuh tja wat zal ik eens zeggen?! Sam en Tanja in 1 bus...
het klinkt zo simpel. Kan niks mis gaan. Guess what?! Dus wel!
Het schijnt dat lijn 11 een nieuwe route rijd. Langs het stadskantoor. Wisten wij veel!!! Om een lang verhaal kort te maken. Wij DACHTEN dat we in de verkeerde bus zaten. Dus eenmaal bij het outlet dr maar weer uit.
Om dan pas op te zoeken wat er dan eigenlijk mis is gegaan. :-P Oeps! We zaten wel in de goede bus. Die zou vanzelf naar de donderberg zijn gereden. En wij? Wij waren terug bij af. Met de grootste zelfspot en lol konden we de hele stad door lopen. Terug naar het station. Ja hadden ook daar kunnen blijven maar dan hadden we een half uur stil moeten staan.
Echt wat een humor. Dit kan alleen ons gebeuren!
Uiteindelijk toch nog op plaats van bestemming gekomen. Even kopje koffie bij de ouders van Sam gedaan, even wat gekletst en toen rond kwart over 5 richting Nazar gelopen. YEAH eindelijk weer een nazar date! It's been a while! Het voelt als vanouds om daar zo te zitten. Het voelde goed. Sam en ik allebei een kapsalon besteld.
En de kapsalons daar zijn goddelijk!!!
Op een gegeven moment denken Sam en ik hetzelfde. Sterker nog we spreken het beide uit!
Sam: 'Echt zonde dat Erik dit niet lust!!!' Tanja: 'Hoe is het toch mogelijk dat hij hier niet van houd'...
Onze blikken schieten omhoog. We kijken elkaar aan en schieten in de lach. We zijn het nog niet verleerd! :-P
Om kwart over 6 hebben we de bus terug naar mijn paleisje. We drinken nog even een kopje koffie en dan is het tijd voor Sam om terug naar Venray te gaan.
Ymke kruipt daarna nog even tegen mij aan op de bank. Samen met het 3-tal eerder genoemd in deze blog. Ze kijkt nog heel even tv en om half 8 is het tijd om naar bed te gaan. Daar lezen we samen nog even een verhaaltje!
En dan is het tijd voor haar om naar dromenland te gaan.
Tot het moment dat ik ga slapen ga ik twee keer bij dr kijken. Even zeker er van zijn dat ze lekker slaapt. En dat doet ze! Wat een tevreden dametje! Samen met het 3-tal (Teuntje, hondje en groene baby) ligt ze hutje mutje op een vierkante meter. Lekker knus! En een uur laten heeft ze hondje bevrijd uit de innige big hug waarin hij eerder zat en zit hij met zn snoetje bovenop dr. Alsof hij echt de wacht houd. Ziet er zo ontzettend schattig uit.
Ik hoop dat ik dadelijk net zo lekker slaap als haar. Zou er bijna jaloers op worden! ;-)
Maar ben al lang blij dat het allemaal zo goed gaat!!!
Nou goedemorgen! Om kwart over 7 word ik wakker. Ik sliep rond 4 uur ofzo! Jaja...daar veranderd niks aan. Logétje of niet! Ymke heeft heerlijk geslapen. Die is ook net wakker op dat tijdstip.
Van die grote wakkere kijkers! Wow! Hoe doet ze dat haha.
Ymke heeft de geniale gave 'kwebbelen' gekregen. Vanaf het moment ze het onzichtbare startschot krijgt gaat ze los.
Maar ik vind dat niet erg hoor. Leven in de brouwerij!
We staan op en ontbijten. Daarna doe ik een poging haar haren in te vlechten. Het lukt eigenlijk best aardig maar ze heeft van gister zo'n gigantisch 'knik' in haar haren dat dat de boel best verpest. Dat doen we dus toch maar niet.
Dan maar een hoog staartje. Simpel, maar staat haar ook ontzettend leuk!
Deze ochtend belanden we in Maasniel. Even bij mijn ouders langs. Was ik nog van plan en waarom niet Ymke dan gewoon met mij mee? Het is geen onbekend terrein voor haar! Ze is hier al vaker geweest toen ik nog gastouder van Xanne en Ymke was.
Geen minuut verveelt ze zich. Ze is druk met kleuren en met insteekmozaieken. En ondertussen gaat de praatmachine gewoon door.
Mn ouders hebben er de grootste lol om. Ja! Zo herinneren ze zich Ymke nog. Heerlijk toch?!
Zo'n anderhalf uur zijn we daar en dan is het tijd om terug te gaan. Maar Ymke heeft nog geen zin. Ze wil best nog wat langer blijven haha. Als we daar de deur uitlopen is ook het eerste wat ze zegt: Ik vond het zooooooo leuk bij jouw papa en mama!' Ha! Mooi zo!
Nu zijn we weer hier. Lekker een tosti aan het eten! En Ymke mocht van mijn moeder de insteekmozaiek wel meenemen. Hoe blij kun je haar maken! Ze is nu druk bezig daarmee. En zo meteen ga ik haar nagels lakken. Heb ik beloofd. Paars en roze, om en om!
Vanmiddag komt Kay ook. Als ik dat deze ochtend tegen Ymke zeg dan vind ze dat prima! 'Oké!' zegt ze. En een mooie glimlach verschijnt op haar gezicht. Als de bel gaat doet zij de deur open. Netjes hoor! Kay reikt haar de hand en Ymke neemt hem aan en stelt zichzelf even voor. Wat lief!
In het begin is het natuurlijk nog een beetje voorzichtig. Terwijl Kay en ik bijkletsen (voor zover dat mogelijk is met Ymke die zelfs in een voorzichtige bui dr kwebbeltje goed bij zich heeft) is Ymke een paddenstoel aan het knutselen. Heeft ze op school geleerd en ze wil ons laten zien hoe ze dat doet. Ook maakt ze mooie creaties met de insteekmozaiek. Ze heeft het er maar druk mee.
Daarna gaan we shoppen! Jaja! Dat hadden we gezegd he. Nu ze weet wat shoppen is heeft ze er al helemaal zin in! We komen natuurlijk bij de bart smit uit. Ymke wil eigenlijk wel eens kijken of ze net zo'n zacht knuffelhondje kan vinden.
Uiteindelijk vinden we een zacht knuffeltje maar in de vorm van een poesje! Deze mag met haar mee! Al snel krijgt het beestje een naam: Yasmine!
Eenmaal terug van de stad moet Kay Ymke 'zoeken'...Ja tussen haakjes want ja een stoel is natuurlijk
een gigantisch goede verstopplaats ahum. Vooral die eettafelstoeltjes van mij. We houden ons alle drie van de domme. He? Waar is Ymke nou??!
Er klinkt een hoop gegiegel.
Wanneer het voor mij tijd is om wat eten op tafel te gaan toveren duurt het ook niet lang of Ymke en haar mobigo hebben de handige hulplijn in de vorm van Kay gevonden! ;-)
Mobigo is trouwens een educatief spelcomputertje! Zo'n ontzettend schattig lief roze ding!
Samen zitten ze op de bank en ik heb geen kind aan ze! :-P Ik kan rustig gaan koken!
Het eten gaat er uiteindelijk erg goed in. Ymke eet haar worteltjes met veel plezier en de aardappelpartjes smaken volgens mij ook erg goed. De vissticks, waarvan ze eerder riep dat ze er wel 6!!! van wilde, gingen uiteindelijk iets minder enthousiast!
Zelfs de eerste bleef enige tijd liggen. 'Ymke, je moet er nog 5 hierna he...'
Met een grijns kijkt ze me aan en zegt: 'ik hoef er toch maar eentje! Of misschien twee. Of drie.....'
Jaja haha...ik wist het wel. ;-) Daarom hadden we al een strategisch plan bedacht met een heus uitwisselingsproject van vissticks en uitgegaan van een maximum van 3 voor Ymke. En mocht ze nog echt nog een 4e willen zouden wij er wel eentje afstaan.
Ze eet er uiteindelijk toch nog 2! Ik klaag niet!
Er word dus goed gegeten en er is zelfs nog ruimte voor Paula de koe! Nouja, niet voor een hele koe natuurlijk maar 1 zo'n toetje moet lukken! De vla met aardbeienkoeienvlekken smaakte erg goed!
Na het eten werd het spelletje op de mobigo afgemaakt. Het 'team' de hersens hard aan het kraken en Tanja aan de afwas. Er lag nog wel iets meer van de afgelopen dagen. Jaja ik weet het, schandalig. Maar door Ymke heb ik dit weekend weer wat energie opgedaan. Je krijgt  met zo'n logétje toch weer een ritme terug! Ik ontbijt, lunch en diner! En ben gewoon echt de hele dag bezig met het onderhouden van een 5-jarige. Het doet me echt goed! Niet alleen voor Ymke dus een leuk weekend maar ook voor mij!
De dag komt langzaam op een eind voor de jongedame en ze is duidelijk moe. Nog even lekker op de bank hangen en dan naar bed.
Een half uurtje later slaapt ze al diep! Tot half 8 de volgende ochtend. Weer zo'n mooie nacht voor haar! Super!
De ochtend brengen we lekker rustig door. Samen ontbijten, Q-music aan, Ymke aan het kleuren en met Yasmine en hondje aan het spelen en ik aan mn 2e kopje koffie.
Even relaxen! Om kwart over 11 gaan we naar de bioscoop. Naar Nijntje de film.
Ymke vraagt nog aan mij of de bioscoop ver lopen is. Als ik haar zeg dat het wel een redelijk stukje lopen is antwoord ze met een vrolijk: 'Oooooh is niet erg! Wij zijn meisjes wij kunnen dat!'
Is dat nou girlpower of niet?! ;-) En zo is het maar net!!!
De film schijnt een groot succes! Ymke heeft er van genoten. Het verhaal in het kort. Nijntje en haar vriendjes gaan samen met mama en papa naar de dierentuin. Daar krijgen ze van mama 5 hints. Per hint moeten ze het juiste dier vinden.
De film is voor een klein deel als Dora en Diego. Nijntje richt zich enkele keren tot de kinderen in de zaal. Ik krijg er een beetje een spongebob gevoel van ook. 'Zijn jullie er klaar voor kinderen?' JAAAAAAA!
'Ik vroeg: Zijn jullie er KLAAR voor?!'
Nijntje is een beetje doof volgens mij. ;-)
Ymke zit er meteen helemaal in. Reageert enthousiast op alles wat Nijntje vraagt. En zo ook alle andere kinderen in de zaal.
Wat ontzettend schattig trouwens. Eerste keer dat ik bij zo'n kinderfilm aanwezig ben. Er is GEEN pauze en de lampen blijven aan. Is eens wat anders!
Voor ons zitten 2 volwassenen met 2 schattige meisjes. Eén van de meisjes, ik schat haar 3 jaar, verteld ontzettend enthousiast over vanalles wat ze ziet en gebruikt daar allerlei gebaren bij. Zo leuk om te zien!
Achter ons zit een meiske die net als Ymke een knuffel mee genomen heeft. Een mooie, stoffen pop. Die aan het begin van de film ineens bij Ymke in dr nek ligt haha. De pop kwam even wat in Ymkes oor fluisteren denk ik. Ymke wist nog wat omstanders te verbazen met haar slimme koppie. We zitten op een gegeven moment bij de vissen in de dierentuin. Zo'n groot aqaurium. En dan opeens verschijnt er een koppie van achter een steen. Het enige wat we zien zijn een paar grote ogen en
een langwerpig hoofdje. Nog voor dat er tentakels te zien zijn roept Ymke ontzettend enthousiast: 'Kijk Tanja! Een OCTOPUS!!!'
Wat is het toch een slimme meid! Dus ik kijk haar aan en zeg: 'Hoe weet jij dat?!'
Ymke kijkt me aan, trekt haar schouders op en zegt heel droog 'gewoon!'
Ymkes buurvrouw moet er om lachen. :-P
70 Minuten later is de film afgelopen! Voor zo'n kleine kids is dat ook echt wel lang genoeg en ik was er zelf stiekem ook niet rouwig om.
Ik vond het erg gezellig en de reactie van al die kids is gewoonweg geweldig! Maar, in tegenstelling tot films voor mijn eigen leeftijd, was ik toch wel blij dat ik mijn telefoon zo af en toe erbij kon pakken en even wat anders kon doen. En met mij dachten meerdere volwassenen er
zo over. Geregeld werden links en rechts van mij de mobieltjes erbij gepakt terwijl de kids gewoon genoten van Nijntje in het groot. Want tjee wat hadden ze daar een grote tv zeg. Aldus Ymke! 'Zo groot is jouw tv niet Tanja!' Nee haha...dat zou bij mij thuis niet eens passen joh! Ik ben blij met mn eigen teeveetje. Groot genoeg!
Eenmaal weer terug bij mij paleisje is het tijd voor de lunch!
Daarna nog lekker wat aanklommelen. Lekker rustig aan doen. Alles mag en niks moet.
Nouja dat is niet waar ;-) Maar dat we er een ontspannen middagje van maken is wel zo!
Nu is het wachten op Sam en Erik. Die Ymke straks weer komen halen.
Ik hoop dat zij zich een beetje hebben kunnen opladen en weer klaar zijn voor tante Kwebbel! ;-)
Dametje kletst nog steeds de oren van je hoofd! En na dit weekend weet ik zeker dat ze nog met hele
verhalen aan zal komen zetten haha.
Ymke en ik kijken beide terug op een geweldig weekend! Het dametje straalt! En ik ook!