April doet wat ie wil!

En ik (wij eigenlijk) ook!
Niet alleen het weer straalt maar ik kan er zelf ook wel wat van. Waarom? Nouja waarom niet?!
21 April alweer. We gaan alweer richting mei. En na mei komt juni en juni betekend dat we alweer halverwege 2015 zitten.
Ook de tijd staat niet stil.
De afgelopen dagen heerlijk weer gehad. En vandaag gelukkig ook nog. Na vandaag schijnt het, volgens de weermeneer op rtl 4, weer iets minder te worden. Helaas pindakaas.
Maar dit pakken ze ons in ieder geval niet meer af.
Afgelopen weekend veel buiten geweest. Bij gebrek aan tuin dan maar de deur wat vaker uit. Het Frans balkon is ook niet onprettig en met beide ramen wagewijd opengegooid kunnen we een lekker plekje creeeren.
Maar soms wil je net iets meer dan op je luie reet in het zonnetje zitten. En tja een tuin om in te werken hebben we niet (nee lieve mensen, jullie hoeven nu niet spontaan jullie tuin aan te bieden!).
Dus toen vrijdagavond aanbrak maar eens goed nagedacht wat we zoal konden gaan doen. En tja, liever niet te duur natuurlijk. Maar leuk hoeft ook niet altijd duur te zijn.
Zaterdag was  nog een vrij rustig dagje eigenlijk. Maar de avond zijn we er lekker op uit getrokken in eigen stad. We zullen toch zeker tegen de 8 kilometer (zo niet meer) gewandeld hebben. Even de mooie plekjes opgezocht. Veel jong grut gezien. Gansjes vooral. En al een eerste nestje eendjes gespot. Dat geluid <3 Daar word je blij van.
Zondag de auto ingesprongen en naar Ospel gereden. Nationaal park de groote peel. Mooi gebied! Ongeveer een ronde van 4 kilometer gelopen.
Een route met heel veel houten bruggen. Maar niet de meest relaxte bruggetjes. Knuppelbruggetjes worden ze genoemd. En ze gaan over moerassig gebied. Leken een beetje op grote 'runways'. Al zou menig model gigantisch op dr gezicht gaan als je daar op naaldhakjes overheen zou moeten!
Maandagochtend lekker op tijd de auto ingestapt en naar Best gereden. Daar ligt een middelgroot dierenparkje. Het kan never nooit niet tippen aan een echte dierentuin maar er was genoeg te zien. Het was al vroeg zonnig dus het werd een prachtige ochtend!
Het weer is nooit bepalend, maar het is toch echt wel fijn en lekker als het zonnetje goed haar best doet! Het geeft net iets meer sprankeling aan de dag!
Wat een woord. Geen idee waarom die als eerste in me op kwam.
Deze blog is overigens weer in 2 delen geschreven. Niet dat jullie daar iets van merken. Ik begon er om 10:10 mee en nu is het ondertussen kwart over 1 en kan ik verder. Lars slaapt en ik heb net mijn lunch achter de kiezen.
Wat is het toch een prachtventje! Met humor!!
Kyra waarschuwde me al dat de fles iets lastiger gaat tegenwoordig. Yep ondervonden! Meneer wiebelkont kan en wil niet langer stilzitten dan hoogstnoodzakelijk! En dan komt een groot deel ook nog eruit. En bedankt! :-P Gelukkig had ik mijn vest nog aan dus uit ermee en niks aan de hand! Lars had de grootste lol. Die schaterde het uit. Heerlijk, die humor! Die past echt prima in de familie! ;-)
Nu is het wachten tot mama Kyra weer komt. Ondertussen gooi ik het raam lekker open en slinger de radio aan. Vanmiddag nog maar even wat in huis doen. Blegh.
Maar dat moet ook gebeuren. :-)
Morgen gezellig met mam de stad in. Dus daar staat in ieder geval de ochtend ook al mee vol gepland. En verder zie ik wel wat aankomende week brengen zal. Als iemand ideeen heeft dan laat maar horen!! Dat stilzitten vind ik ook niet heel veel aan. Zal wel in de familie zitten! ;-)

Elke maand hetzelfde liedje!!

Heren, klik maar weer weg, dit willen jullie niet lezen. Dames, mag ik mijn geklaag heel even tot jullie richten. We kennen allemaal dat maandelijkse gezeik. Of nouja gezeik is het niet maar het is wel SHIT! Dat ook niet helemaal maar jullie begrijpen me wel!
Ik vind echt dat wij vrouwen een lintje zouden moeten krijgen voor die maandelijkse misere!
Buikpijn, rugpijn, hoofdpijn, stemmingswisselingen en nog veel meer. Van poeslief tot bitch in 2 seconde! Wij kunnen dat! ;-)
En dan een vriendje hebben die, met een grote knipoog, tegen je zegt: 'ben je ongesteld ofzo??!' met een grote grijns op zijn gezicht. Hij kent me!
MAAR...we kunnen er niks aan doen, toch dames?
Voor mij is het ook weer zover, helaas (GROM) en eigenlijk houd dat voor mij steevast in dat ik op dag 3 of 4 (na een vervelende kramp op dag 1 en 2) van die IRRITANTE en strontvervelende hoofdpijn boven de ogen krijg. Altijd maar aan 1 kant. Meestal rechts. Heel soms links.
Vergeet paracetamol en ibuprofen dan maar want die lijken hun werking ineens compleet verloren te hebben.
Al graaiend in de la vind ik nog wel een aleve feminax doosje maar die extra hulpstofjes zijn vooral gericht op kramp. Nee ik heb geen kramp bij mijn oog! Geen zin dus! Net zo nutteloos.
Dan is er nog google. Je beste vriend!! Oh nee vriendin, google schijnt vrouwelijk te zijn...mannen weten vooral goed te benoemen waarom. 'Weet altijd alles beter' en 'komt met suggesties voordat je uitgetypt bent'. Blablabla -_-
Menstruele migraine...NAH zo erg is het nou ook weer niet.
- Klik op kruisje
Veeeeeeel water drinken
- Doe ik al!
Afleiding zoeken
- Sure!
Chocolade eten
KIJK! Now we're talking! Dat wist ik al maar had er even niet bij stilgestaan.
Ik graai in de doos met chocolaatjes die ik met mijn verjaardag kreeg! Google ik hou van je!
Maar helaas, ik zit nu nog steeds met hoofdpijn en een schuldgevoel! Want ik moet minder snoepen! En ik ga de laatste week nog wel eens de mist in.
Google, your partner in crime!
Fijn!!
Maar goed, we weten waar we het elke maand weer voor doen! Ooit (in de nabije toekomst) zal deze maandelijkse ellende hopelijk tot iets moois leiden! ^_^
Maar tot die tijd blijf ik gewoon lekker klagen in dat ene weekje.
En ik weet zeker dat ik niet de enige ben.
En na die week ben ik gewoon weer 3 weekjes het engeltje zelve!
Zo! En dan ga ik nu maar een glas water achter overslaan en afleiding zoeken.
Wie niet waagt die niet wint!
Fijne dag allemaal! :D

De voorbereidingen voor 3 juli so far!

Ik hou wel leuk die bruiloftsite bij maar die zal een half jaar na ons huwelijk gedeactiveerd worden. Dus wil op zn minst even een kleine (ahum alsof dat lukt) opsomming op mijn eigen blog hebben! Op dit moment nog 108 dagen. Das best nog wel een tijdje, althans zo klinkt dat. Ooooowh nog 108 dagen. Maak je er echter maanden en weken van dan klinkt het al een stuk minder. Nog maar 3,5e maand. Nog 15 weekjes!
Dan stappen Kay en ik in het huwelijksbootje.
En dat betekend dat we nu ondertussen toch echt de laatste dingetjes moeten gaan regelen. Ja er is nog steeds tijd genoeg voor maar dat gevoel wat je hebt als je nog 12 maanden de tijd hebt is toch echt even anders dan het gevoel als er nog maar dik 3 maandjes op de teller staan.
Dat 'oh komt nog wel een keer!' moeten we nu langzaamaan los gaan laten.
Maar stress is er absoluut niet. Juist omdat we al zo ontzettend veel gedaan en geregeld hebben. Overal in huis is wel iets te vinden die met DE dag te maken heeft.
En de to do lijst is echt extreem gekrompen. Als ik mijn bijgehouden blogjes op onze bruiloftsite teruglees dan ben ik ook best wel trots op alles.
Even een terugblik. Ik begon die site in juli 2014. Op dat moment hadden we zelfs al het één en ander vaststaan. Toen nog maar net 1,5e maand verloofd.
Maar de datum, de feestzaal, de fotograaf EN de trouwkaartjes waren al over nagedacht.
Vrij vroeg maar als ik er nu op terug kijk wel fijn. Je moet toch ergens een begin maken. Een goed begin is het halve werk! Van daaruit zou de rest vanzelf volgen.
Het trouwkaartje was al erg snel ontworpen en geheel naar onze zin. In feite hadden we daar wel meer tijd voor kunnen inplannen en later mee kunnen beginnen maar het contact met Cindy was al gelegd en zo ontzettend leuk dat we er gewoon voor zijn gegaan. En zo was ons kaartje half september al zo goed als klaar. En begin 2015 gingen ze naar de drukker en ontvingen wij ze niet veel later. Eindelijk hadden we de trouwkaarten in handen.
Maar september was niet alleen de maand van het ontwerpen van de trouwkaarten, het was ook de maand waarin ik mijn trouwjurk vond! I said yes to the dress! In november kwam mijn jurk binnen en mocht ik de eerste keer komen passen. Een heel bijzonder moment! Want de jurk die ik nu aanhad was ook daadwerkelijk van mij. Dit was de jurk die ik 3 juli ook aan zal hebben.
Uiteindelijk zat ik helemaal vol met speldjes en mocht ik 9 december terugkomen om de jurk aangepast en al (en zonder speldjes ;) ) weer te komen passen. Dat was meteen de laatste keer want hij zat werkelijk waar als gegoten!! Prachtig! In mei gaan we hem gestreken en al ophalen!
Twee maanden voor de laatste pasbeurt kochten we trouwens onze trouwringen. In oktober waren wij, na het bezoek aan de juwelier hier in de stad, in één oogopslag verliefd op een setje ringen die we in een boekje zagen. De ringen hadden we op dat moment nog niet in handen gehad maar we waren er wel over uit dat dit setje het zou gaan worden. En toen we de ringen in december gegraveerd en al in handen kregen hadden we niet blijer kunnen zijn met onze keuze dan dat we al waren!
Tussen al de 'grote' aankopen door werd uiteraard ook de nodige aandacht besteed aan de kleinere details. Sieraden en gastenboek onder andere.
De volgende grote stap volgde niet zo heel lang geleden. Ondertrouw!
23 Februari zaten we bij de gemeente en na zo'n 20 minuutjes was het officieel. We hadden onze toestemming om te trouwen binnen. We hadden ook niks anders verwacht hoor! ;-)
De afgelopen weken zijn Kay en ik nog druk geweest met het vernieuwen van de gastenlijst. Die hadden we alleen digitaal en laat nou net onze laptop het loodje leggen. Daarmee waren we die hele lijst dus ook kwijt. Was ook niet heel snugger nee. Maar hej, geen nood. Dan maken we hem gewoon opnieuw. En dat deden we dus ook. Alleen voegden we er nu alle adressen aan toe. Ik ging op jacht (ik ben altijd een grote ramp geweest met adressen noteren en elk jaar met het schrijven van kerstkaarten moet ik met het schaamrood op mn wangen wederom adressen gaan navragen)...en Kay ging op zijn beurt ook adressen verzamelen. Zijn vrienden kan hij beter bereiken dan ik dus teamwork mensen, teamwork! ;-)
Met de lijst bijna compleet kon ik vandaag eindelijk de enveloppen gaan schrijven! Ofja nou ja...mijn moeder heeft geschreven!
De bedoeling was dat we allebei zouden schrijven zodat we een lamme hand konden voorkomen maar mam vergat haar leesbril en zodoende werden de rollen maar gewoon verdeeld. Zij schreef en ik zou alle adressen oplezen. Een uurtje zijn we bezig geweest en slechts twee enveloppen konden nav een schrijffout doorgescheurd worden. Gelukkig hebben we nog reserve enveloppen. Dus geen man overboord! Ook geen vrouw overigens!
We hebben ons kunnen verbazen over sommige adressen, HOE schrijf je dat??! Wow hoe hebben ze het ooit verzonnen!
Spellen van bepaalde woordjes was dus wel echt nodig want als ik iets belangrijk vind is dat het wel klopt wat er op staat. Anders ziet het er zo slordig uit.
Het was erg leuk om dat samen te doen!! Dankjewel voor je hulp mam!! Dikke kus!
Verder gister nog contact gehad met de dame die mijn haar en make up gaat doen en voor alsnog staat de proefsessie gepland op 13 mei. Nog iets om naar uit te kijken. Ik weet al hoe ik mijn haar wil, zij weet op haar beurt ook wat ik in gedachten heb en meent dat dat absoluut geen probleem moet zijn. Heel nieuwsgierig dus of het ook echt mijn verwachtingen waar gaat maken!!
De volgende stap ligt in de handen van Kay. Zijn pak. Daar kan ik niks voor regelen. Wil ik ook niet. Dat is iets voor hem. En ik hoop dat het voor hem net zo'n bijzondere ervaring word als het passen van de jurk voor mij was!
Het begint nu allemaal enorm realistisch te worden. Uiteraard was het dat stiekem een jaar geleden ook al maar dan is het nog zo'n ver van je bed 'show'. Toen konden we nog spreken over 'volgend jaar!' En dat klinkt toch anders dan 'over 3 maanden!'
Er word me zo af en toe wel eens gevraagd of ik al zenuwen heb. Al wat kriebels. En ik kan naar alle eerlijkheid zeggen dat dat NIET het geval was. Maar nu ik zo over die dag schrijf betrap ik mezelf wel op een paar vlindertjes in mijn buik. Die in de loop van de uren ook wel weer weg zullen gaan hoor. Het is nog geen juli! Maar schrijven kon ik eerder ook gewoon zonder die vlinders dus er veranderd blijkbaar wel iets in mij. ^_^
We kijken allebei enorm uit naar die dag! En gaan onze duimen blauw draaien dat we mooi weer hebben die dag. Zonnig en aangenaam warm. Niet te regenachtig maar ook niet te benauwd! Duimen jullie voor ons mee?! :-) Hoeft nu nog niet hoor haha. Ik wil niet al die blauwe en pijnlijke duimen op mn geweten hebben. Maar naarmate de weken nog gaan verstrijken wellicht? ;-)

Luikse wafels, chicago fire, de was en die ene vraag...!

Wat die met elkaar te maken hebben? Vrij weinig eigenlijk! Maar ze omschrijven wel een beetje mijn dag vandaag.
In willekeurige volgorde overigens, het is niet zo dat ik vanmorgen mijn ontbijt met een luikse wafel begon. Nee zo erg ben ik nou ook weer niet.
Maar dat ik twee van die dingen, op een paar uur tijd, op heb is een feit (Kays schuld, die was er gister over aan het grappen dat ik een snoepkont zou zijn en in mijn eentje zowat alle wafels op at). Wat dus niet het geval was maar nu hij weer aan het werk is voor een volle week heb ik natuurlijk wel vrij spel. ;-)
Dan Chicago fire. Wat een VER-SLA-VING! Mijn hemel. Somebody please stop me! Of nee doe maar niet eigenlijk. Of nou ja misschien ook wel. Ik zit al halverwege seizoen 3. Als ik zo doorga dan ben ik over een week uitgekeken. Beangstigend idee!
Dus ben net maar, met veel tegenzin, gestopt met kijken. Ookal had ik gewoon nog tijd voor 1 aflevering. Heel sterk van mezelf. Al zeg ik het zelf!
En ben maar weer bovenop de wasstapel gedoken! Want ja ook de wasstapel was er nog. Gister een goed begin gemaakt aan de grote voorjaarswas. De één houd een voorjaarsschoonmaak, wij houden een voorjaarswas! Zoveel kleren die steeds maar onder het mom van 'nog geen prioriteit' terug de wasmand ingegooid werden om plaats te maken voor de kledingstukken die wel geregeld (zeg maar gerust: heel vaak) gedragen worden. En niet te vergeten dat we een overschot (zonder overdrijven!) aan dekbedovertrekken hebben die al eeuwen in de twee wasmanden die we hebben lagen en daarmee een groot deel van de ruimte innamen. Wat er dus voor zorgde dat er stapeltjes vuile was gevormd werden op plekken waar ze niet hoorden.
Gister is werkelijk waar alles gesorteerd. Zelfs zomerkleding die eigenlijk wel gewoon schoon was maar al zolang ligt dat het wel zo lekker is om ze straks als het kwik iets stijgt lekker fris aan te kunnen trekken.
En zo is het dat ik in navolging van gister de grote wasmarathon vandaag kon voortzetten. Weliswaar in mijn eentje, daar Kay gewoon weer aan het werk is.
Ik was en ik droog en ik vouw en ik loop!
Ik zou een goede zijn voor die reclame van liga 'continue'!
Nu kijkt nog 1 wasmand met gedroogde kledingstukken me aan. Die heb ik net van het wasrekje afgehaald en mijn vouwzin is nog maar minimaal. Maar die ene mand kan ik nog wel aan. En dan vind ik het voor vandaag ook wel goed geweest!
En dan die ene vraag. Ja je ontkomt er echt NIET aan en elk jaar vrees ik hem weer! En laat het nou net zo zijn dat voor alleen vandaag al de teller op 4(!!!) staat.
'Wat wil je voor je verjaardag hebben?!'
Herkenbaar? ;-)
Ik blijf er gewoon heel eerlijk in. Ik heb momenteel echt geen wensen.
Mijn enige verjaardagswens is dat de mensen die ik er graag bij heb er ook daadwerkelijk zijn. En dat kost niks! :-)
En degene die er niet bij kunnen zijn, zoals mijn lieve vriendin Tamara, daarvan weet ik dat ze op alle andere momenten er wel zullen zijn. Wanneer de kans zich wel voordoet!
En nu ik op de klok kijk en vanuit mijn ooghoek die wasmand zie staan besef ik dat ik dit blogje nu af ga sluiten. Voordat ik een beginnetje maak aan het eten en voordat Kay thuis is wil ik die toch nog wel even weggewerkt hebben.
Fijne avond nog allemaal!

In the meantime...

...Zijn we een dikke maand verder sinds mijn laatste blog!
26 Februari alweer. Donderdag.
Kay appte klein half uurtje terug dat hij op weg is naar huis. Doet hij elke avond. Dan weet ik ongeveer wanneer hij thuis is. In verband met mijn ahum kook'plicht'.
Echter heb ik het grote geluk een vriendje te hebben (excuus, VERLOOFDE) ;-) die op de dagen dat hij vrij heeft (of zijn weekend in gaat) VOOR mij wil koken.
Zitten we aan het begin, of midden, van zijn werkweek dan zorg ik dat hij aan kan schuiven na een lange en vermoeiende dag. Op de andere dagen draait hij de rollen om. Alhoewel ik dan geen lange en vermoeiende dag heb gehad maar dat maakt hem dan ook echt een man met een hart van goud!
En zo komt het dus dat ik met mijn voeten omhoog deze blog nog kan typen met op de achtergrond nog net dr phil.
Ik besef me elke dag weer hoeveel geluk ik heb met hem in mijn leven!!
En ja, ik ben zelf ook de slechtste niet hoor. ;-) Alles wat ik kan doen voor hem zal ik ook doen!
Afgelopen maandag gingen we in ondertrouw. Die dag waren we ook nog eens 2 jaar samen. Het was een heel bijzonder moment. Een mooie officiele stap naar die ene dag in juli!
En what else is new? Even denken hoor...oh ja!!
Nieuw is het niet maar ik wil toch nog even terug naar het carnavalsweekend. 16 En 17 februari.
Het 'weekendje' op maandag en dinsdag dat Tammie hier was en voor het eerst in haar leven meemaakte wat carnaval in het zuiden inhoud. Ik heb haar de hele dag zien glimlachen. She had the time of her life! En het was dan ook rete gezellig!!
Ze heeft ook meteen kennis kunnen maken met Kyra en Lars. En ja wie krijgt nou geen grote glimlach op zijn/haar gezicht wanneer dat vrolijke mannetje in je buurt is.
Ook Tammie werd betoverd door dat kleine kereltje. En Lars op zijn beurt door Tammies voelsprieten. ;-)
Over Lars gesproken. Gister kreeg ik, terwijl we net het avondeten achter de kiezen hadden, een appje van Kyra binnen. Met een ontzettend leuke vraag.
Of ik, zodra Kyra aan het werk gaat, elke 3e dinsdag van de maand een paar uurtjes op Lars wil passen. Maarre als ik het niet wilde dan........
Stop right there!! Wat denk je zelf??! Wat een eer! Uiteraard!
Vandaag zou ik samen met Iris koffie gaan leuten. Moeten nog steeds 2 plekken gaan ontdekken. :)
Helaas gooide een platte band roet in het kopje koffie en hebben we moeten cancelen. Maar zaterdag maken we dat helemaal goed!
Morgen eerst nog even een ochtendje peuterspeelzaal voor mij. En dan heeft Kay weer eens sinds langere tijd quality time met Quinn.
Maar eerst genieten van een heerlijk avondje samen. Heel stom maar ik kan gewoon al heel erg uitkijken naar een avondje bankhangen samen. Zoiets simpels maar zo waardevol!
Ik wens eenieder die die leest (en eenieder die dit niet leest overigens ook maar die weten dat dan niet ;-) ) Een hele fijne avond en tot blogs!!

Zeeland

Tja wat voor positiefs kunnen we ondertussen nog zeggen over Zeeland?! Ik hou van die provincie. Ik kan niet voor Kay spreken maar volgens mij vind hij het ook absoluut niet vervelend daar.
Onze bezoekjes aan Zeeland zijn steeds maar van korte duur. We zijn er nu 3 keer samen geweest. 1 Keer op en neer op dezelfde dag en 2 keer met een hotelovernachting.
Dat laatste heeft wel mijn persoonlijke voorkeur.
De vorige keer waren we bij een fletcher hotel. En wel Zuiderduin in Westkapelle. Direct gelegen aan de duinen en de zee als onze achtertuin.
Onze reis begon gister nogal glibberig. Vanuit Limburg in de sneeuw reden we steeds meer richting het zonnige westen zonder sneeuw.
Deze keer gingen we voor een van der valk hotel in Middelburg.
De tekst beloofde ons een comfortkamer en de foto's op de site waren ook niet mis. Maarja, eerlijk is eerlijk. 9 Van de 10 keer hoef je niet de kamer te verwachten die je op een foto ziet.
Maar heeeeeeeeeeeel soms heb je dat geluk wel.
En dat geluk hadden wij ook. Toen wij gister aankwamen, ontzettend hartelijk ontvangen werden bij de receptie, vervolgens te horen kregen waar we onze hotelkamer konden vinden EN toen eenmaal de kamer instapten konden we niet anders dan onze monden op de grond te laten vallen.
In één woord: WOW!!
Zouden wij dit hotel aanraden? JA!!
Nieuwsgierig, check it out!

En zoals Tammie in de app al zei: 'zie de koning daar ff liggen dan!' :P
Moet ook wel eerlijk zeggen dat het je een enorm goed gevoel geeft. Ook al is het dan maar voor 1 nachtje. Ook voor 1 nacht is het hebben van enige luxe (prins)heerlijk!

 

 Tja en dan heb je zo'n luxe badkamer. Vertwijfeld kijk je van het 2 persoonsbad naar de inloop douche met regendouche. Aaaaaargh, we zijn hier maar 1 nacht. Weet je wat? We doen gewoon allebei. We laten ons eerst verschrompelen in bad en profiteren dan nog even van een heerlijke douche. Waarom ook niet! Het kan toch?! Dus dan doen we dat ook!
MAARRR laat ik even terug gaan naar de middag! Een beetje van de hak op de tak zo maar we waren niet alleen in Zeeland om een hotelovernachtinkje te pakken. We zijn gelijk even op bezoek gegaan bij Celesta en Jayton.
En zo zaten we gistermiddag NA het inchecken gezellig in Goes. Kennis gemaakt met Jayton, weer goed bijgeklets met Celes en weer lekker wat aandacht gegeven aan Cooper en Bailey.
De middag vloog zo snel om dat we uiteindelijk nog een etentje met zn viertjes er aan vast plakten. Het werd uiteindelijk Chinees en het smaakte echt heerlijk. Buikjes rond en gevuld splitsten onze wegen zich weer. Celes en Jay naar huis en wij naar ons hotelkamertje. Nouja laat dat TJE maar achterwege. Het vooruitzicht van lekker relaxen en de 'niks moet en alles mag' mentaliteit sprak ons wel aan. Het hotel zelf was overigens ook prachtig. De lobby en de bar straalden niks minder uit dan gigantische sfeer! Het restaurant hadden we op dat moment nog geen weet van.
Dat zouden we in de ochtend wel gaan meemaken!
Na ons badderuurtje lekker op bed gaan liggen en wat een VERADEMING! Een hotelkamer met een tv waar je geen vergrootglas voor nodig hebt.
Kay kijkt tv en ik doe een poging. Maar ik ben zo gigantisch moe dat ik van half 10 al begin te knikkebollen. Ik sliep al vrij vroeg. Maar het bed lag dan ook zo enorm lekker!
Helaas had het vroege slapen wel tot gevolg dat ik vanochtend ook weer vroeg wakker werd en dus ook op een belachelijk vroeg tijdstip klaarwakker was. Gelukkig had ik een leesboek mee en heb ik de tijd totdat Kay wakker werd gelezen. Wat een genot. En vanaf de andere kant van de kamer riep de waterkoker mij. Voor een kopje koffie. Maar daarmee moest ik toch echt even wachten tot Kay wakker zou zijn. Want hem wakker maken door de herrie van de waterkoker wilde ik ook niet.
Heerlijk sloom wakker worden, de tv weer aan. Ondertussen op whatsapp bezig want Tammie en Nicolet waren ook weer lekker vroeg wakker en rond half 9/kwart voor 9 begaven we ons maar naar het restaurant. Vol verwachting want de reacties over, met name. het ontbijt waren niet mis. Vol lof.
En ja hoor! Groot gelijk daar in. Wow!! Waren we al schandalig verwend door de luxe op de kamer, dit vulde de verwennerij nog voor een heel groot deel aan. Ik heb nog NOOIT zo'n luxe en overcompleet ontbijt gezien. Van de Engelse kost tot aan vers fruit tot aan kwark tot aan alle soorten broodjes tot aan cornflakes tot aan luxe beleg ala gerookte zalm en brie. En dan ben ik nog vanalles vergeten. Ik ben niet zo van het ontbijten maar zelfs ik ben 3 keer teruggelopen.

Na het ontbijt zijn we ook gelijk uit gaan checken. Ja we hadden tot 11 uur de tijd uit kunnen zitten maar waarom zouden we?
Eenmaal in de auto richting Vlissingen gereden. Vorige keer hebben we het strand daar niet gehaald omdat het weer te slecht was.
Bijna bij het strand en de boulevard ontdekte Kay een ANWB route. Waar wij de mergelland route en de maas-schwalm-nette route hebben, hebben ze daar de midden-zeeland route.
Dus die zijn we eerst een stukje gaan volgen. Niks mis met een beetje sightseeing. En als we dan uitgereden zouden zijn zouden we terugkeren naar Vlissingen voor de zee!
En so we did! Uiteindelijk stonden we dan eindelijk op het strand. Die lucht! Die heerlijke zoute zeelucht. Echt, je kan mij niet blijer maken dan hoor! Dat hadden we even nodig. Even uitwaaien. Hand in hand door het mulle zand lopen en toen uiteindelijk erachter komen dat we ons beter naar de boulevard kunnen verplaatsen. Mijn rug en Kays knieen vonden dat zand net iets minder leuk dan wij zelf. Maar gelukkig hadden we vanaf de boulevard het zelfde prachtige zicht!
Uiteindelijk, na een stuk lopen, hebben we ons omgekeerd en zijn we langzaam aan terug gewandeld naar de auto om daar onze weg naar huis te gaan beginnen.

 

De tijd gaat echt te snel als je zo geniet! Maar het is nu wel een hele mooie herinnering weer!
En dit is zeker weten niet de laatste keer Zeeland voor ons geweest. Ik zal nog wel vaker die kant 'opgetrokken' worden. Als ik ergens in mijn element ben is het wel in Zeeland.
Er wonen zou ik dan ook weer niet willen. Nu is en blijft het bijzonder! En echt iets waar we naar uit kunnen kijken.
Zeeland, tot de volgende keer!!