Happy

Tijd voor een nieuw blogje!
Het gaat lekker hier! Ik voel me goed. Mensen merken het aan me. Horen, zien, lezen het bewijs. En ik? Ik straal!
Bever werpt zn vruchten af, het weertje werkt prima mee, Quinn doet het ERG goed en is nog dagelijks ons zonnestraaltje in huis, mijn weg naar vrijwilligerswerk begint op te schieten, mijn verjaardag 2 dagen terug was een heerlijke dag (27 alweer, jeutje!) en Kay en ik zijn nog steeds erg gelukkig met elkaar. <3 Ik kan dus wel zeggen dat het goed gaat.
En nu ik hier, maandagochtend, op de bank zit met mijn kopje koffie voor me (nouja leeg kopje dan, heb net de laatste slok genomen, wie brengt me even een nieuwe ;-) ), ik naar buiten kijk en net een hoekje zon op de woning tegenover me zie EN Quinn lekker naast me ligt voel ik me rijk. Rijk omdat ik van ver gekomen ben maar nu wel met dit gevoel hier zit.
Kay heb ik zojuist wakker gemaakt en ga ik zo even een ontbijtje voor maken. Gewoon omdat het kan! :-)
Straks om half 2 nog een afspraak bij Bever en daarna hoop ik dat ik Kay nog even over kan halen om de meinweg op te duiken. Het word weer dik 18 graden (en dat op 10 maart...ongelofelijk wat de natuur aan het doen is!) dus dat is geen weer om binnen te zitten.
En Quinn zal dat ook niet erg vinden. Die geniet met volle teugen als we er op uit gaan om een flinke wandeling te maken! Hij hupt letterlijk als een lammetje en de lol straalt van hem af!
Om nog maar te zwijgen over al die andere mensen die daar rondlopen. Bijna allemaal hebben ze ook één of meerdere viervoeters bij zich. Eén groot feest voor Quinn!
Morgen heeft mijn lieffie een sollicitatie gesprek. Even allemaal de duimen blauw draaien en kaarsjes branden. Het geluk mag nu wel eens aan onze kant komen te staan wat dat betreft!
Het zou zo fijn zijn als hij eindelijk weer aan de slag kan in het werk waar zijn hart ligt!
Weer wat routine creeeren in ons leventje!
Ik ben namelijk helemaal klaar voor de toekomst! Heb wel voor ogen wat ik zou willen en ik weet dat het mogelijk is. Met alle mensen om me heen en de hulp van bever die nog wel even in beeld blijft heb ik er alle vertrouwen in.
I'm happy and I'm not afraid to show it!

Carnaval 2014!

Een hele goedemorgen op deze dinsdagochtend 4 maart! De dag waarop mijn vader 56 kaarsjes uit mag blazen (Gefeliciteerd pap!!! xxx)
Dat even voorop. En dan nu even één stap terug in de tijd. Terug naar gister! 3 Maart 2014. De jaarlijkse carnavalsoptocht in Roermond. Een jaarlijkse traditie ondertussen om die samen met Sam, Erik en de kids te bekijken vanaf mijn (ondertussen ONS) frans balkonnetje.
En ook een traditie om er vervolgens over te bloggen!
Dus dit jaar kunnen we niet achterblijven daarmee.

Dit jaar echter een uitbreiding van het feestgespuis. Niet alleen Nyntha vierde het voor de eerste keer met ons mee maar ook Kay moest er aan geloven.
Carnaval is niet echt iets voor mij maar nog veel minder voor Kay. Maar ik geloof dat hem deze ene dag ook wel bevallen is. 
Het is dan ook gewoon echt heel gezellig. Het was nog even spannend of het allemaal door zou gaan. Toen Nyntha vorige week in het ziekenhuis belandde met een flink virus was het nog maar afwachten of ze maandag goed genoeg eraan toe zou zijn.
Maar het sterke en dappere meisje liet ons gewoon even zien wat echte girlpower is! Dit toppertje herstelde vrij goed en zit nu vooral nog opgescheept met een rood snotneusje. Maar dat weerhield haar er niet van om hartstikke vrolijk als lieveheerstbeestje in Roermond aan te komen!
Haar grote interesse voor de eveneens grote rode strik die haar maffe peettante op haar hoofd had resulteerde in onderstaande foto. Na lang er naar staren mocht ze hem ook wel even op en oh wat een lol!

Maar die rode strik was niet alleen populair bij kleine Nyntha. Nog 3 andere vrolijke meisjes hebben hem opgehad. En ooooh wat stond die Ymke toch mooi bij dr knalroze prinsessenjurk. Vloekt (ahum) totaal niet.
Zo rond 2 uur kwam de optocht dan eindelijk door onze straat. En zoals elk jaar werden alle 4 de ramen helemaal opengegooid. Genoeg plek voor allemaal. Larissa en Eleni gaan beneden staan. Onder ons. Dus al het snoep wat NIET naar binnen gegooid word en zn doel mist komt bij hun terecht. Dat noem ik nog eens teamwerk dametjes! ;-)
Xanne en Ymke staan lekker voor Kay en mij onder een fleecedeken en lijden op die manier totaal geen kou. En als het zonnetje flink doorkomt is het zelfs heerlijk!

De regen die we in de ochtend nog hadden maakt 's middags compleet ruimte voor de zon! Wat een geluk.
Nyntha vermaakt zich ondertussen volop in het campingbedje met al het speelgoed. Ze vind het allemaal wel best. Eén en al vrolijkheid en tevredenheid!
Als Erik haar goed ingepakt meeneemt naar het raam heeft ze de tijd van haar leven. Kleine Nyntha geniet volop! En wappert flink met haar armpjes als ze de muziek hoort en al die vrolijke kleurtjes ziet. Schaterlachjes.

De optocht duurt wel een hele tijd. Maar we kijken hem helemaal af. Nyntha niet uiteraard. Die is op een gegeven moment lekker even gaan slapen.
Sam en ik zien nog iets leuks voorbij komen! Denk dat het verhaal van de koekenpan ondertussen bij de meeste wel bekend is? Stamt in ieder geval nog af van mijn gastouderperiode bij Samantha, Xanne en Ymke.
Dus toen deze voorbij kwam moesten we natuurlijk wel even een foto maken!

Iets voor 5 uur was het afgelopen. Alle ramen weer dicht, de verwarming weer aan en allemaal op de bank neerploffen! Het was wederom een zeer geslaagde optocht. Alleen jammer dat het grotendeels om de drank draait. Voorgaande jaren had je nog veel meer ludieke deelnemers. Die inspeelden op de actualiteit. Nu vooral grote wagens met een hele hoop bier aan boord. Kay wees me er bij eentje op. Het leek zo mooi weggewerkt maar zo van bovenaf hadden wij er vol zicht op! Godsamme...had zo voor slijterij door kunnen gaan. Maar goed! Daar was de sfeer binnenshuis hier niet minder door! :-D
Iets na half 6 zijn Sam en ik samen naar Rasa gelopen. Chinees halen.
Lekker gegeten, kopje koffie na en toen was het tijd voor Sam, Erik en de kids om langzaam aan naar huis te gaan. Iedereen was ondertussen wel een beetje gaar van de drukte en de frisse lucht.
Wij zijn daarna meteen onze Quinn op gaan halen die de hele dag in Maasniel was.
Dus ook een groot woord van dank aan pap en mam die hem zo vaak op willen vangen.
Ik kijk terug op een super middag en avond.
En om op de woorden van vorig jaar terug te komen:

Voor een jaar trekken wij de carnavalskleren weer aan en over een jaar mogen we weer even onszelf zijn. 

Lieve Sam, Erik en kids, Bedankt voor jullie lieve berichtje op ons memo bord en uiteraard ook voor jullie aanwezigheid en gezelligheid! Laten we deze traditie zolang het nog kan in ere houden! Ik kijk er elk jaar weer naar uit!

Carnaval 2014: Geslaagd!