Yesterday is history, today is a GIFT and 2-morrow is a mystery!

Mijn draai nog aant zoeken! Mn paleisje bevalt uitstekend!
Maar daarintegen ook andere gevoelens. Heel erg wennen allemaal!
2011 was zo'n indrukwekkend jaar, helaas negatief, en het begin van 2012 was dan wel extreem positief maar ook erg druk/chaotisch.
En nu? Nu is het ineens erg RUSTIIG! En dat is even een hele omslag! Eentje die de ene dag goed valt en voelt en de andere dag
zorgt voor veel irritatie, onrust en chaos.
Denk dat het voor mij niet slecht zou zijn om een doel te creeeren! Ik moet ergens naartoe kunnen leven en werken.
Maar hoe of wat nog geen idee! I'm ready for some adventure!
Ik zal mijn draai vast wel vinden! Er is mij wel meer gelukt de afgelopen 2 jaar! ;)
Ben dan ook best wel trots op mezelf en dankbaar voor de mensen om mij heen.
2012 word mijn jaar! Samantha benadrukte dat eergister ook nog eens en dat ga ik ook voor ogen houden.
Soms moet ik even flink bij de schouders gepakt worden en enorm door elkaar geschud worden!
Dipjes horen er nu eenmaal bij. En die moet ik gewoon accepteren en boven staan.
Zal mijn stofzuiger ook blij mee zijn lol...
De 8e word ik 25. Vind dat persoonlijk best wel een mijlpaal (dat word typ ik ALTIJD verkeerd, mijlpijl :-P automatisme ofzo!)
Dat betekend nog 1 jaar aan de goede kant van de 20!
Het jaar dat in het teken zal staan van verandering! Over het verloop heb ik niks te zeggen. Kan het alleen maar op me af laten komen.
Ik kan het hoogstens sturen en accepteren.
En in tijden dat het minder gaat en alles niet loopt zoals zou moeten niet in een hoekje wegkruipen.
2011 Heeft me veel geleerd! Dus ergens heeft zo'n year from hell niet alleen maar nadelen.
Zoals een mooie spreuk zegt:
'Life isn’t about waiting for the storm to pass, it’s about learning to dance in the rain.'
En zo is het maar net! Dat 'learning' doe je niet 1,2,3 maar iedereen kan het leren! Ik ook!
And I can't wait for that moment to come!
Tot die tijd ga ik in ieder geval:
* Genieten van mijn werk
* Complimenten accepteren en aannemen
* Aan mezelf werken
* Aan mezelf denken en niet meer op me nemen dan ik aankan!
* Uitdaging zoeken
* Mooi doel zoeken
* Plezier maken
* Bewust zijn van positieve gebeurtenissen. Klein of groot! Beide belangrijk!
* Zelfvertrouwen kweken
* Enjoy life!
En bovenal:
* Fijne vriendschappen behouden en onderhouden! En laten merken hoezeer ik deze mensen in mijn leven waardeer! xxx

Soms is het niet verkeerd eens goed naar jezelf te kijken. Daar leer je van!
Ik heb mezelf die spiegel voorgehouden! And I'm glad I did!

Liefs Tanja

ALAAAAAAAAAF!!!

Oftewel: CARNAVAL
Wie jij? Ja IK!

En we had fun!
Wie zijn 'we'? Nou Sam, Erik en de bende van 4 en ik...
Optocht trok door mijn straatje dus we zaten eersterangs! Vanachter mijn frans balkonnetje hadden we perfect zicht. Warm zaten we niet met 4 grote ramen wagewijd open maar koffie hadden we wel bij de hand! ;-)
Vermomd als 2 prinsessen, sneeuwwitje, 2 hippie achtigen (geen idee wat, iig iets met kleurtjes), een cheerleader en een pireuner die toch meer neigde naar zigeuner trok er een enorme stoet aan wagens en mensen aan ons voorbij! 105 om precies te zijn!

Vanaf een uur of 2 tot een uur of 5 hebben we kunnen genieten van alle pracht en praal en hebben we in mijn woonkamer snoepjes kunnen rapen! Ja zelfs binnen! :-P
Ymke helemaal door het dolle maar degene die gooiden hadden zelf ook de grootste lol! Proberen zoveel mogelijk, van toch wel een redelijke afstand, naar binnen gegooid te krijgen. En het lukte! De snoepjes vlogen ons letterlijk om de oren!

Terwijl Ymke binnen goed aan het verzamelen was, waren Larissa, Xanne en Eleni beneden op straat naar de optocht aan het kijken en hun buit meester aant maken.
Ze stonden precies onder mijn ramen dus we konden ze piekfijn in de gaten houden haha.

Het was wel bbbbbrrrrrrrr koud maar als we in beweging bleven kwam dat wel goed! Erik had het zich goed bekeken met de fleecedeken! En op een gegeven moment scheen de zon ook naar binnen dus dat voelde ook een stuk beter aan.
Het weer werkte prima mee!!!
Ja koud was het wel...maar droog en zonnig! Wat wil je nog meer!
We hebben lol gehad, veel gelachen, mee gezongen, mee gedanst...naar de prinsen op de wagens gezwaaid en Ymkes lach maakte het helemaal af! Bij de meeste wagens had dat tot gevolg dat ze net iets meer snoep nog naar binnen gooiden! Wie kan die blik nou weerstaan haha.
Xanne werd nog aangevallen door een doosje met kauwgom erin. BULLSEYE! Au! Goed gemikt meneer op de wagen! ;-)

Toen de optocht afgelopen was, werd de buit bekeken! Bijna 5 kilo!!! snoep bij elkaar! JEETJE!!!
De tandarts in Venray kan zn lol niet op over een tijdje! ;-)

De dag eindigde met het halen en eten van Chinees. Nouja no worries...chinees eten! Yummie! Lang leven rasa! Nu zijn Sam, Erik en de bende van 4 weer naar huis! Ik ben net even door de kamer gegaan om roze veertjes, goedverstopte snoepjes en rijstkorrels om te rapen :-P en dan duik ik zo meteen de bank op!

Sam en Erik, heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg bedankt voor wederom een TE gezellige dag! :-D
Ik zeg ALAAF!

Verhuisd!

Zooo what took you so long?
Ben al sinds de 11e een blog aan het schrijven. Iets ging er mis.
MAAR hier is ie dan toch! ;-)
Ik zit momenteel al 4 daagjes in mn eigen huisje. Vandaag word dag 5. Het bevalt prima! Kan, als ik om me heen kijk, nog steeds niet helemaal geloven dat het allemaal van mij is wat hier staat. Mijn eigen keuken, mijn eigen slaapkamer (ow wacht die had ik al), mijn eigen badkamer, mijn eigen berging en mijn eigen woonkamer waar ik momenteel zit.
Op de achtergrond klinkt skyradio. Volume lekker hoog, maar ook weer niet te hoog hoor. Ik denk wel aan mijn buren! Slechts 1 nummer wat ik nog steeds rete hard zet. Iedereen weet ondertussen wel welk nummer! En guess what er nu op de radio is! :-D:-D:-D
Ben helemaal happy dat ik 'opnieuw' kan beginnen. Dat ik 2012 op deze manier mag beginnen!
Het is een mooi begin maar het leven word pas een feestje als ik zelf de slingers ophang. Met andere woorden: alleen met een eigen paleisje kom ik er niet. Hoewel ik nu al een stuk beter in mijn vel zit merk ik dat ik nog veel te makkelijk in mn oude gedrag en gewoontes kan vallen.
Er hoeft maar 'dit' *vingerknip* te gebeuren en mn piekermachine draait weer op volle toeren. Pieker is my middle name!
Ergens beangstigd het me dat ik me zo goed voel. Angst dat het ook weer ineens weg kan vallen. Want waarom verdien ik het nu wel ineens om gelukkig te zijn en waarom zou er dit jaar niks ergs gebeuren?
Het voelt benauwend. Het is een eng idee!
Heb enorm naar de verhuizing uitgekeken maar zoals velen wel weten brengt het psychisch ook een hoop rompslomp met zich mee! En daar bedoel ik mee dat het me al sinds eind 2011 enorm bezig houd. Het inpakken, het aanschaffen van spullen, het geregel, afspraken met mensen over het overnemen van bepaalde spullen, appartement startklaar maken. *Denk denk denk denk denk* en dat is nou net datgene waar ik niet tegen kan.
Maar ik heb het geflikt! Ik zit tenslotte al bijna 5 dagen hier!
Er valt een zekere last van me af. Maar het is nog niet helemaal zoals ik het graag zou zien. Komt vanzelf wel! Heeft tijd nodig. Ik moet alleen mezelf niet zo in de weg zitten. Relaxen en ontspannen is iets wat ik nog niet helemaal uitgevonden heb. Ik kan een week vrij hebben en dus ook een week de tijd hebben om iets te doen wat ik leuk vind. Hoewel ik goed mijn best doe om dat ook daadwerkelijk te doen faal ik er nog te veel in.
Voor mijn gevoel dan he...kan zijn dat ik teveel eis van mezelf en van mijn leven.
Vertrouwen hebben en houden dat ik het niet allemaal weer kwijt ga raken ken ik nog niet. En dat is slopend.
Merk dat ik nog erg zoekende ben. Niks mis mee maar het moet ook niet te lang gaan duren.
Ik moet het probleem zien aan te pakken. Het probleem ben ik zelf! Dus dat word een keer zelfreflecteren! Een keer goed naar mezelf kijken en wat minder veeleisend worden, minder angstig en niet zo perfectionistisch.
Ik ga mijn uiterste best doen! Ik heb mezelf beloofd om van 2012 een heel mooi jaar te maken en dat ga ik waarmaken!
Met alle mensen om mij heen moet dat zeker lukken. Dankzij hun zit ik hier nu.
Woorden kunnen niet beschrijven hoe dankbaar ik ben dus ik ga het niet eens proberen.
Nu nog vertrouwen krijgen in het leven op dit moment!

Mijn paleisje! <3

Verhuis stress???

Dit word vrees ik een hele inhoudloze blog! Ik wil weer eens bloggen maar dat ik nou kan zeggen dat er momenteel heel veel spannends in mn leventje gebeurd: NEE
Alhoewel...er staat een verhuizing aan te komen. Dat is een feit...en dat zorgt voor enige onrust maar dat ik dat nou onder de categorie 'spannend' kan plaatsen, nope. Althans nu nog niet. Momenteel verveel ik me  nog te pletter. En eigenlijk klopt dat voor geen meter. Want hoe kun je nou een week van een verhuizing afzitten en het niet druk hebben?!
Ik krijg het voor elkaar en eigenlijk snap ik daar ook geen hol van. Ik mijn koppie is het druk genoeg. Ja die hersens van mij die draaien overuren. Maar van de buitenkant zit ik er erg rustig bij. Te rustig.
Zou ik niet moeten rennen, vliegen, duiken, vallen en weer opstaan? Of heb ik dat nou helemaal fout?
Ergens weet ik waarom ik alles op mijn dooie gemakkie doe. En met mij een aantal die dit lezen ook. Maar praktisch is het niet. Zeker nu niet. Ik zit een weekje van mijn verhuisdatum af en ik moet nog zoveel inpakken. Ik heb echt een schop onder mn reet nodig.
Het pakt zich niet vanzelf in helaas. En kabouters heb ik ook niet.
Dus ik zal wel moeten...maar wanneer? Dit weekend neemt het appartement zelf al mijn tijd in beslag (Jeej poetsen!) en volgende week heb ik alleen de vrijdag vrij...The day before.
Dat word uhm tja hoe zal ik het zeggen heel Tanja-like ala laatste minuut. Zoals ik alles altijd doe. LOL
Mijn paleisje begint nu op te schieten! De vloer zit er sinds vorig weekend ook in! Thanks to pap, Ralph, Inge en Erik! Dat hebben ze toch maar mooi geflikt. I couldn't be any more happier about it! Het was voor allemaal een lang dagje. En het heeft ze veel spierpijn en pijnlijke handen bezorgt...dus ik ben ze ENORM dankbaar!!!
Ik denk dat ik ze dat wel al gezegd heb maarre ik zeg het lekker nog een keer. ;-)
Sam en ik zijn die dag nog wat spulletjes gaan kopen voor mn paleisje...moet ook gebeuren he...al was het wel even heel raar om iedereen zo aan het werk te zien en ik niet. Maar ik weet dat ik alleen maar in de weg zou lopen dus eigenlijk moet ik me daar niet druk om moet maken. (Doe ik toch wel lol)...
Ik besef me maar al te goed wat er allemaal voor mij gedaan word! Zonder al die hulp kwam ik NERGENS!
Manou hielp me al met schoonmaken en Nicole en dr vader hebben mijn muren gedaan!
En ik? Ik mag daar straks wonen!
Aankomend weekend gaan mams en ik flink aan de poets! Want zowel de muren als de vloer hebben wel voor genoeg rotzooi gezorgd! Zo op het oog valt dat niet op maar als je goed gaat kijken zie je genoeg.
En dan volgend weekend verhuizen. Ik heb al wat hulptroepen ingeschakeld! Maar mensen die het leuk vinden om mee te helpen...geef een gil! ;-)
Ik vermoed dat dit ook mijn laatste pre-verhuis-blogje is...mijn 'reis' begon 3 januari en eindigt volgende week zaterdag. Dan ben ik op mijn bestemming aangekomen en begin ik aan een heel nieuw leven. Ik kijk er naar uit!
En zo is deze blog toch iets minder inhoudsloos geworden als ik eerst dacht. Mijn verhuisdozen daarintegen............