De voorbereidingen voor 3 juli so far!

Ik hou wel leuk die bruiloftsite bij maar die zal een half jaar na ons huwelijk gedeactiveerd worden. Dus wil op zn minst even een kleine (ahum alsof dat lukt) opsomming op mijn eigen blog hebben! Op dit moment nog 108 dagen. Das best nog wel een tijdje, althans zo klinkt dat. Ooooowh nog 108 dagen. Maak je er echter maanden en weken van dan klinkt het al een stuk minder. Nog maar 3,5e maand. Nog 15 weekjes!
Dan stappen Kay en ik in het huwelijksbootje.
En dat betekend dat we nu ondertussen toch echt de laatste dingetjes moeten gaan regelen. Ja er is nog steeds tijd genoeg voor maar dat gevoel wat je hebt als je nog 12 maanden de tijd hebt is toch echt even anders dan het gevoel als er nog maar dik 3 maandjes op de teller staan.
Dat 'oh komt nog wel een keer!' moeten we nu langzaamaan los gaan laten.
Maar stress is er absoluut niet. Juist omdat we al zo ontzettend veel gedaan en geregeld hebben. Overal in huis is wel iets te vinden die met DE dag te maken heeft.
En de to do lijst is echt extreem gekrompen. Als ik mijn bijgehouden blogjes op onze bruiloftsite teruglees dan ben ik ook best wel trots op alles.
Even een terugblik. Ik begon die site in juli 2014. Op dat moment hadden we zelfs al het één en ander vaststaan. Toen nog maar net 1,5e maand verloofd.
Maar de datum, de feestzaal, de fotograaf EN de trouwkaartjes waren al over nagedacht.
Vrij vroeg maar als ik er nu op terug kijk wel fijn. Je moet toch ergens een begin maken. Een goed begin is het halve werk! Van daaruit zou de rest vanzelf volgen.
Het trouwkaartje was al erg snel ontworpen en geheel naar onze zin. In feite hadden we daar wel meer tijd voor kunnen inplannen en later mee kunnen beginnen maar het contact met Cindy was al gelegd en zo ontzettend leuk dat we er gewoon voor zijn gegaan. En zo was ons kaartje half september al zo goed als klaar. En begin 2015 gingen ze naar de drukker en ontvingen wij ze niet veel later. Eindelijk hadden we de trouwkaarten in handen.
Maar september was niet alleen de maand van het ontwerpen van de trouwkaarten, het was ook de maand waarin ik mijn trouwjurk vond! I said yes to the dress! In november kwam mijn jurk binnen en mocht ik de eerste keer komen passen. Een heel bijzonder moment! Want de jurk die ik nu aanhad was ook daadwerkelijk van mij. Dit was de jurk die ik 3 juli ook aan zal hebben.
Uiteindelijk zat ik helemaal vol met speldjes en mocht ik 9 december terugkomen om de jurk aangepast en al (en zonder speldjes ;) ) weer te komen passen. Dat was meteen de laatste keer want hij zat werkelijk waar als gegoten!! Prachtig! In mei gaan we hem gestreken en al ophalen!
Twee maanden voor de laatste pasbeurt kochten we trouwens onze trouwringen. In oktober waren wij, na het bezoek aan de juwelier hier in de stad, in één oogopslag verliefd op een setje ringen die we in een boekje zagen. De ringen hadden we op dat moment nog niet in handen gehad maar we waren er wel over uit dat dit setje het zou gaan worden. En toen we de ringen in december gegraveerd en al in handen kregen hadden we niet blijer kunnen zijn met onze keuze dan dat we al waren!
Tussen al de 'grote' aankopen door werd uiteraard ook de nodige aandacht besteed aan de kleinere details. Sieraden en gastenboek onder andere.
De volgende grote stap volgde niet zo heel lang geleden. Ondertrouw!
23 Februari zaten we bij de gemeente en na zo'n 20 minuutjes was het officieel. We hadden onze toestemming om te trouwen binnen. We hadden ook niks anders verwacht hoor! ;-)
De afgelopen weken zijn Kay en ik nog druk geweest met het vernieuwen van de gastenlijst. Die hadden we alleen digitaal en laat nou net onze laptop het loodje leggen. Daarmee waren we die hele lijst dus ook kwijt. Was ook niet heel snugger nee. Maar hej, geen nood. Dan maken we hem gewoon opnieuw. En dat deden we dus ook. Alleen voegden we er nu alle adressen aan toe. Ik ging op jacht (ik ben altijd een grote ramp geweest met adressen noteren en elk jaar met het schrijven van kerstkaarten moet ik met het schaamrood op mn wangen wederom adressen gaan navragen)...en Kay ging op zijn beurt ook adressen verzamelen. Zijn vrienden kan hij beter bereiken dan ik dus teamwork mensen, teamwork! ;-)
Met de lijst bijna compleet kon ik vandaag eindelijk de enveloppen gaan schrijven! Ofja nou ja...mijn moeder heeft geschreven!
De bedoeling was dat we allebei zouden schrijven zodat we een lamme hand konden voorkomen maar mam vergat haar leesbril en zodoende werden de rollen maar gewoon verdeeld. Zij schreef en ik zou alle adressen oplezen. Een uurtje zijn we bezig geweest en slechts twee enveloppen konden nav een schrijffout doorgescheurd worden. Gelukkig hebben we nog reserve enveloppen. Dus geen man overboord! Ook geen vrouw overigens!
We hebben ons kunnen verbazen over sommige adressen, HOE schrijf je dat??! Wow hoe hebben ze het ooit verzonnen!
Spellen van bepaalde woordjes was dus wel echt nodig want als ik iets belangrijk vind is dat het wel klopt wat er op staat. Anders ziet het er zo slordig uit.
Het was erg leuk om dat samen te doen!! Dankjewel voor je hulp mam!! Dikke kus!
Verder gister nog contact gehad met de dame die mijn haar en make up gaat doen en voor alsnog staat de proefsessie gepland op 13 mei. Nog iets om naar uit te kijken. Ik weet al hoe ik mijn haar wil, zij weet op haar beurt ook wat ik in gedachten heb en meent dat dat absoluut geen probleem moet zijn. Heel nieuwsgierig dus of het ook echt mijn verwachtingen waar gaat maken!!
De volgende stap ligt in de handen van Kay. Zijn pak. Daar kan ik niks voor regelen. Wil ik ook niet. Dat is iets voor hem. En ik hoop dat het voor hem net zo'n bijzondere ervaring word als het passen van de jurk voor mij was!
Het begint nu allemaal enorm realistisch te worden. Uiteraard was het dat stiekem een jaar geleden ook al maar dan is het nog zo'n ver van je bed 'show'. Toen konden we nog spreken over 'volgend jaar!' En dat klinkt toch anders dan 'over 3 maanden!'
Er word me zo af en toe wel eens gevraagd of ik al zenuwen heb. Al wat kriebels. En ik kan naar alle eerlijkheid zeggen dat dat NIET het geval was. Maar nu ik zo over die dag schrijf betrap ik mezelf wel op een paar vlindertjes in mijn buik. Die in de loop van de uren ook wel weer weg zullen gaan hoor. Het is nog geen juli! Maar schrijven kon ik eerder ook gewoon zonder die vlinders dus er veranderd blijkbaar wel iets in mij. ^_^
We kijken allebei enorm uit naar die dag! En gaan onze duimen blauw draaien dat we mooi weer hebben die dag. Zonnig en aangenaam warm. Niet te regenachtig maar ook niet te benauwd! Duimen jullie voor ons mee?! :-) Hoeft nu nog niet hoor haha. Ik wil niet al die blauwe en pijnlijke duimen op mn geweten hebben. Maar naarmate de weken nog gaan verstrijken wellicht? ;-)

Luikse wafels, chicago fire, de was en die ene vraag...!

Wat die met elkaar te maken hebben? Vrij weinig eigenlijk! Maar ze omschrijven wel een beetje mijn dag vandaag.
In willekeurige volgorde overigens, het is niet zo dat ik vanmorgen mijn ontbijt met een luikse wafel begon. Nee zo erg ben ik nou ook weer niet.
Maar dat ik twee van die dingen, op een paar uur tijd, op heb is een feit (Kays schuld, die was er gister over aan het grappen dat ik een snoepkont zou zijn en in mijn eentje zowat alle wafels op at). Wat dus niet het geval was maar nu hij weer aan het werk is voor een volle week heb ik natuurlijk wel vrij spel. ;-)
Dan Chicago fire. Wat een VER-SLA-VING! Mijn hemel. Somebody please stop me! Of nee doe maar niet eigenlijk. Of nou ja misschien ook wel. Ik zit al halverwege seizoen 3. Als ik zo doorga dan ben ik over een week uitgekeken. Beangstigend idee!
Dus ben net maar, met veel tegenzin, gestopt met kijken. Ookal had ik gewoon nog tijd voor 1 aflevering. Heel sterk van mezelf. Al zeg ik het zelf!
En ben maar weer bovenop de wasstapel gedoken! Want ja ook de wasstapel was er nog. Gister een goed begin gemaakt aan de grote voorjaarswas. De één houd een voorjaarsschoonmaak, wij houden een voorjaarswas! Zoveel kleren die steeds maar onder het mom van 'nog geen prioriteit' terug de wasmand ingegooid werden om plaats te maken voor de kledingstukken die wel geregeld (zeg maar gerust: heel vaak) gedragen worden. En niet te vergeten dat we een overschot (zonder overdrijven!) aan dekbedovertrekken hebben die al eeuwen in de twee wasmanden die we hebben lagen en daarmee een groot deel van de ruimte innamen. Wat er dus voor zorgde dat er stapeltjes vuile was gevormd werden op plekken waar ze niet hoorden.
Gister is werkelijk waar alles gesorteerd. Zelfs zomerkleding die eigenlijk wel gewoon schoon was maar al zolang ligt dat het wel zo lekker is om ze straks als het kwik iets stijgt lekker fris aan te kunnen trekken.
En zo is het dat ik in navolging van gister de grote wasmarathon vandaag kon voortzetten. Weliswaar in mijn eentje, daar Kay gewoon weer aan het werk is.
Ik was en ik droog en ik vouw en ik loop!
Ik zou een goede zijn voor die reclame van liga 'continue'!
Nu kijkt nog 1 wasmand met gedroogde kledingstukken me aan. Die heb ik net van het wasrekje afgehaald en mijn vouwzin is nog maar minimaal. Maar die ene mand kan ik nog wel aan. En dan vind ik het voor vandaag ook wel goed geweest!
En dan die ene vraag. Ja je ontkomt er echt NIET aan en elk jaar vrees ik hem weer! En laat het nou net zo zijn dat voor alleen vandaag al de teller op 4(!!!) staat.
'Wat wil je voor je verjaardag hebben?!'
Herkenbaar? ;-)
Ik blijf er gewoon heel eerlijk in. Ik heb momenteel echt geen wensen.
Mijn enige verjaardagswens is dat de mensen die ik er graag bij heb er ook daadwerkelijk zijn. En dat kost niks! :-)
En degene die er niet bij kunnen zijn, zoals mijn lieve vriendin Tamara, daarvan weet ik dat ze op alle andere momenten er wel zullen zijn. Wanneer de kans zich wel voordoet!
En nu ik op de klok kijk en vanuit mijn ooghoek die wasmand zie staan besef ik dat ik dit blogje nu af ga sluiten. Voordat ik een beginnetje maak aan het eten en voordat Kay thuis is wil ik die toch nog wel even weggewerkt hebben.
Fijne avond nog allemaal!