1 Jaar samen :-)

Eergister (de 23e) was het alweer een jaar geleden dat Kay en ik officieel een relatie kregen.
Ja ja eerlijk gezegd vonden we elkaar vanaf dag 1 alweer heel erg leuk maar een beetje aftasten na 12 jaar geen contact kan geen kwaad.
Het was die middag op de 23e van februari nadat we lekker knus tegen elkaar aanzaten op mijn ietwat kleine bankje, na het kijken van Django Unchained, dat we elkaar aankeken en de stap toch wel durfden te nemen ( ;-) )
Het was duidelijk dat dit niet meer te negeren was. We zagen elkaar elk weekend en zelfs enkele doordeweekse dagen, begin februari, wist ik Kay naar me toe te lokken. 6 Februari zullen we nooit vergeten zeg maar. De dag dat Kay noodgedwongen om half 6 's morgens hier de deur weer uit moest omdat hij anders in Almere te laat op zijn werk zou komen.
Zo'n 6 weken later volgde er nog een mooi aandenken aan die dag in de vorm van een snelheidsovertreding...:-P Tja je moet er iets voor over hebben he?!
Nu, een jaar en een complete verandering van inboedel verder, beseffen we ons dat het jaar omgevlogen is. Het voelt al als zoveel jaren langer. Is het daadwerkelijk pas een jaartje? Het voelt zo enorm goed dat we voor ons gevoel al heel wat jaartjes meer samen zijn.
Mijn knusse (laten we hem maar zo  noemen in plaats van klein :-P) bankje heeft plaats gemaakt voor Kays heerlijke grote hoekbank! Woehoe! Ons huisje is er extreem hard op vooruit gegaan. Een heerlijke mengeling van onze spulletjes en op de voordeur hebben we officieel een naambordje geplakt. Mijn paleisje is nu ons paleisje geworden!
Vorige week dinsdag zijn we gezellig een nachtje naar Zeeland geweest om ons jubileumpje te vieren. In westkapelle aan het strand om precies te zijn. Het was heerlijk! Het was maar 1 nachtje maar het was precies wat we nodig hadden. We hebben genoten.

Zondag zijn we lekker wat rond gaan rijden in Zuid Limburg en hebben we samen in Vaals op een mooi hoog punt (met prachtig uitzicht) geluncht.
De avond viel ietwat in het water. Zijn niet uiteten geweest maar hebben wel op de meest relaxte manier op bed film gekeken. Lekker lui. Niks moet en alles mag.
Al met al een geslaagd dagje!
En nu? Nu is er weer de orde van de dag!
Vanmorgen eindelijk officieel goedkeuring gekregen om vrijwilligerswerk te gaan doen. Dus weer een stapje dichterbij! Woei! :-D
Volgende week carnaval. Doe niet veel aan carnaval maar de optocht hier in Roermond samen met Sam, Erik en de kinderen is toch wel een traditie geworden. De bende van 4 heeft het er al weken (zo niet maanden) over! Die zijn er alweer vol van.
Gezellig met zn allen in ons woonkamertje met de grote ramen open en genieten maar van de optocht die aan ons raam voorbij trekt!
Zin in! Word vast weer heel gezellig! Enige verschil met vorige 2 jaren? Nyntha feest met ons mee en Kay zal ook zijn vuurdoop ondergaan. (Maak je geen zorgen mup...je zal hooguit een aantal dagen een hoge piep in je oren horen ;-) En nee niet van de muziek buiten maar van 4 gillende en enthousiaste stuiterballetjes!)
Wilde eerst niet verkleed gaan maar tja daar kom ik niet mee weg bij de kids! En ach ik ben de beroerdste niet. Dit jaar een minni mouse pakje kunnen ritselen. Is weer eens wat anders!
Ik vind um leuk!

Gaat een gezellige kleurige bende worden zo met zn allen volgens mij!
En na de carnaval volgt alweer snel mn verjaardag. We zeggen maar zo...genoeg te doen de komende tijd! Wel gezellig allemaal dus totaal geen straf. Ik zeg: kom maar op! En voordat we het in de gaten hebben zitten Kay en ik aan ons 2-jarig jubileum. Let maar eens op!

I feel good!

Het gaat lekker! Ja best wel. Op afgelopen maandag na geniet ik sinds enkele weken van elke dag.
Er zijn genoeg momenten dat ik me realiseer dat ik mijn eigen sociale contacten wel heel erg mis! Ik zie vriendinnen nog maar nauwelijks. Het komt er gewoon niet van. Of ze wonen te ver weg of er komt iets tussen of er is geen gaatje in een planning te vinden. Eerlijk is eerlijk weken terug heb ik er zwaar de balen van gehad en dat ook flink geuit. En heb daar ook totaal geen spijt van. Heerlijk om eens gewoon te zeggen wat ik denk/voel en het niet maar altijd voor me te houden en allemaal maar gewoon te accepteren. Heb ik te lang gedaan.
Nu is dat allemaal weer rustig hoor. De wervelstorm in mij is al lang gaan liggen. En ik probeer het gewoon op een andere manier te zien. De vriend(inn)en die ik heb zijn heerlijke mensen. En de momenten dat we elkaar wel zien zijn top! Als ik dat gewoon wat zwaarder mee laat wegen dan is er al veel beter mee om te gaan.
En nu? Nu voel ik me goed. Er is weer één knop omgezet. Weer een trede hoger op de trap.
Afgelopen zondag Iris en Don op visite gehad. Super gezellig! Tammie spreek ik ook dagelijks. Afspreken met haar is een hele uitdaging. Groningen ligt niet om de hoek. En dan Sam...die net als ik op sneeuw wacht zodat we de tuin in kunnen gaan duiken om een sneeuwpop te maken. Dit staat al maanden in de planning maar waar blijft die verdomde sneeuw??????
En dan langzaam aan bezig om ook weer wat contacten te herstellen. 8 februari naar Zeeland afreizen om naar Celesta te gaan. Zin in!
En dan is er natuurlijk nog mijn leventje naast het sociale wereldje. Mijn leventje met Kay en Quinn. Waar ik nog steeds dolgelukkig mee ben.
En familie. Mijn eigen familie, die ik al bijna 27 jaar ken. Maar ook familie die ik bijna een jaar geleden erbij kreeg. Mijn schoonouders Yvonne en Eric, mijn schoonzusje Kyra en haar vriend Roel en oma Diepstraten. Het blijft een bijzonder iets als alles op zijn plek lijkt te vallen!
Bever verloopt nog steeds prima. Mijn psych en ik kunnen het ook prima vinden. Kwam hem paar dagen terug op straat tegen en kon niet anders dan als de vrolijkheid zelve een welgemeend goedemorgen naar hem te roepen. Ja ook hij merkt het verschil.
En nu? Nu at this moment is muppie even de stad in, ligt Quinn prinsheerlijk naast me en drink ik een kopje kruidenthee met mijn voeten nonchalant op de tafel gegooid. Gewoon omdat het kan!
Fijne dag allemaal!

Zwart en wit

Gister zei ik nog tegen Yvonne dat het prima met me gaat en dat elke dag speciaal is en daar is ook werkelijk waar geen woord van gelogen. Daarnaast hoor ik de laatste tijd steeds vaker dat ik er zo goed en ontspannen uitzie. Dat geloof ik ook wel. Ik merk zelf ook dat ik steeds beter in mijn velletje zit. Maar dat betekend niet dat alles koek en ei is. Vandaag is het namelijk weer huilen met de pet op.
Net is, als vanouds, de bom ontploft. Op een manier die ik al bijna niet meer (her)kende. Oh shit het zit dus nog steeds wel in me.
Een week belabberd slapen brengt me weer even terug in de tijd. Verdorie nog aan toe!
Kay is daar dan weer de dupe van en natuurlijk NET voordat hij de deur uit zou gaan. Nee zo maak ik het nog makkelijker (ahum) voor ons beide.
Zo wil ik deze dag niet laten verlopen! Niet van elkaar gescheiden met een kutgevoel! Daar zijn die momenten voor onszelf niet voor bedoeld.
Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Serieus! Maar wat doe ik er tegen? Niet veel!
Ik kan dit natuurlijk ook positief bekijken. Het is duidelijk dat er diep in mij nog een hoop opgekropt zit en dat ik, ook al gaat het 90% van de tijd goed, goed op mezelf moet blijven letten. Denken dat het wel goed zit allemaal en vervolgens van een koude kermis thuiskomen. Nee die fout gaan we niet nogmaals maken.
Dit soort momentjes herinneren mij daar weer even aan.
Ik verwonder me echt over Kays houding t.o.v mij. Ik heb er geen moeite mee om te erkennen dat veel van mijn problemen veroorzaakt worden door mijn manier van denken. Door het feit dat er geen grijs bestaat in mijn leven. Maar alles meteen zwart is. Ik blaas dingen op. Altijd al gedaan.
Ook de reden dat ik een jaar terug op veel vlakken de boot afhield. Want weten dat je zo bent en dan jezelf volledig overgeven aan iemand is niet makkelijk.
Ik heb het wel gedaan uiteindelijk. Omdat het anders is als je overduidelijk de ware gevonden hebt. Moet je hem dan laten lopen vanwege je eigen angsten? Nee tuurlijk niet!
Geen moment spijt van gehad maar op dagen als deze word ik wel weer even overvallen door angst. Wat als hij dit zat word? Die rare fratsen van mij. De echte uitbarstingen komen nog maar heeeeeeel sporadisch voor. Meer niet dan wel. Maar leuk is het niet!
Ik zal altijd een zwart/wit kijker blijven maar daar valt wel mee te leven. Ik leer steeds beter hoe ik daar mee om moet gaan. Pas wanneer ik extreem moe ben vergeet ik het even. Zoals nu.
Ach weet je...een beetje zelfreflectie is nooit verkeerd. Zo'n blogje schrijven werkt voor mij ook weer licht therapeutisch! Ik schrijf het van me af en wie het wil lezen leest het en wie meteen doorklikt of doorscrollt die heeft geen flauw benul hoe en wat.
Doet er verder ook niet toe. Het is voor mij weer een wijze les geweest. En dat is wat telt.
En het zal hoogstwaarschijnlijk niet de laatste keer zijn. Ook daar hou ik rekening mee.
Zo en nu ga ik doen wat Kay me net zei. Lekker achter me laten en verder met de dag.
En straks lekker tegen Kay aan kruipen op de bank. Als hij weer thuis is! <3

Mijn visie over vuurwerk, knettergek!

Jongeren en vuurwerk. Levensgevaarlijk. Ik zie facebook
en twitter ondertussen alweer volstromen met berichten
waar grote ergernis uit blijkt. En terecht!
Het lijkt elk jaar erger te worden. Hoe is het mogelijk dat
kinderen, want ja dat is wat ze nog zijn, zoveel vuurwerk
in hun bezit hebben. En erger nog, degene zijn die het ook
afsteken. Nu al. 's Middags.
Van rotjes tot vuurpijlen. Je kan het je zo gek niet bedenken
of ze lopen er mee rond.
Op twitter lees ik het volgende:
'de gemiddelde vuurwerkknaller hier in de wijk is niet ouder dan 8.
Ff de papa die staat te kijken niet meegerekend... Zucht'
Is het tegenwoordig echt zo dat ouders het vuurwerk al
uit handen geven? Willen die soms dat hun kids 2014 met
1 hand minder moeten beginnen?
Op facebook het bericht dat fietsers en auto's bekogeld
worden met rotjes.
Pardon?!
Maar waag het dan niet om daar iets van te zeggen want
de gemiddelde tiener geeft je een bek terug waar je U
tegen zegt.
En dan het meest misselijk makende bericht, ieder jaar weer
hoor je er van, dat een kater het slachtoffer is geworden
van een stel walgelijke grapjassen. Stop een rotje in zijn
achterwerk want dat schijnt leuk te zijn.
Oh echt als ik dat lees dan kookt mijn bloed! Wat ben je dan
een misselijk onderkruipsel! Stop je zo'n geval dan ook even
in je eigen reet?!
Ongelofelijk dat dit elk jaar weer gebeurd.
Het is erg dat het noodzakelijk word (is) maar je kan echt
beter je katten binnen houden op 31 december!
Niet leuk voor het beestje maar dan weet je in ieder geval dat
hij/zij het nieuwe jaar levend haalt!
Ik vind vuurwerk om 12 uur 's nachts mooi! Maar dan wel graag
in de handen van een professional!
Zo zonde dat zoiets moois zo misbruikt word en daardoor
verafschuwt word door vele mensen.
Ik hoop van harte dat iedereen ongeschonden deze oudjaarsdag
doorkomt! Hou je hond(en) ook maar goed in de gaten want er
word overal flink afgeknald. En nee die jochies kijken niet
om zich heen of jij niet toevallig iets te dichtbij staat.
Hier in het centrum werden die krengen net al aangestoken en
al de lucht ingegooid. Of het hing bijna in de kerstversiering
of het landde ongecontroleerd her en der waar je het niet zou
verwachten.
Je zal daar maar net staan. Ik bedoel maar!
Kan me niet voorstellen dat ieder goed nadenkend mens
zich kan vinden in dat maffe gedrag wat tegenwoordig
als normaal word gezien onder sommigen.
Een gewaarschuwd mens telt voor 2! Je kan er niet vaak genoeg bij
stilstaan. Het is immers iets wat je niet tegen kan gaan.
Laten we blij zijn dat dit maar om 1 dag in het jaar gaat.
En laten we hoe dan ook genieten van deze laatste dag. Het blijft
hoe dan ook een speciaal moment zo'n jaarwisseling!
Ik zeg proost! En geniet van jullie avond!
En voor de huisdierenbezitters met (t)rillende 4-voeters, sterkte!

Kerstmis 2013 (vr)eten, drinken, lachen, kletsen, familie en een verrassing!

Kerst 2013...tja ik had hem zo graag in mijn vorige blog willen verwerken maar dat ging niet. ;-)
Er zat namelijk nog een verrassingselementje in onze kerst en als je de verrassing niet wilt verpesten zul je je mond toch iets langer moeten houden!
Onze kerst was heerlijk! Ik ga even op de chinese manier bloggen. Ik begin even van achter en werk dan terug naar voren.
2e Kerstdag. Het is nog vroeg als wij Quinn naar maasniel brengen. Hij gaat deze dag lekker naar zijn vriendjes Spooky en Daantje en naar mijn ouders.
Zo hebben het baasje en vrouwtje hun handen vrij en geen verplichtingen en kunnen hun verrassing door gaan zetten. Maar we beginnen in Neeritter! Kerstbrunchen bij Roel en Kyra! Nou chapeau hoor. Heerlijk gegeten, gezellig gekletst en genoten van de gezelligheid en elkaar. Rond een uur of kwart over 1 stappen we weer in de auto om richting Almere te rijden. Tijd om Eric en Yvonne een bezoekje te brengen, als ze thuis zijn tenminste. ;-)
Huh? Wat zeg je nou? Als ze thuis zijn tenminste?!!
Jups! Wij gaan onaangekondigd, als verrassing. Omdat we in eerste instantie niet de mogelijkheid hadden om kerst met hun te vieren maar dit uiteindelijk toch voor elkaar wisten te krijgen. MAAR dan zeggen we lekker niks en zorgen dat we ineens daar voor de deur staan.
Nou ik kan je zeggen, het verrassingseffect was aanwezig en hun reacties waren hartverwarmend toen ze ons zagen! Als je je zoon en schoondochter niet denkt te zien met kerst en daar toch wel moeite mee hebt...en ze dan toch ineens voor je staan...das toch wel een beetje het wow-effect!
Ik voelde me voor heel even mister al you need is love himself! Robert ten Brink!
Ons verrassingsbezoekje was meer dan geslaagd en wij zijn enorm blij dat we kerst ook met Eric en Yvonne hebben kunnen vieren!
1e Kerstdag, de ochtend en vroege middag zijn lekker rustig. Rond een uur of 4 worden we in Herkenbosch verwacht. We gaan dineren met de hele familie. Familie van mijn kant. Bij Marjon en Lambert thuis komen we bij elkaar en laten we een cateringbedrijfje komen. Onder het genot van een wijntje en veel gekwebbel word het eten goed ontvangen. Iedereen smult en eet letterlijk de buikjes vol. Jeutje mina, daar kan niet veel meer bij!
Het is een gezellige avond maar ik ben blij als we op een gegeven moment weer lekker thuis zijn en daar na een frisse douche verder kunnen uitbuiken op bed. Tv aan en zennnn! Wederom een geslaagde kerstviering!
Kerstavond! Gourmetten bij mijn ouders. Inge, Ralph, en Kay en ik. Het gezin compleet! Gourmet besteld bij A-Z. Ontzettend goed bevallen. Genoeg keuze en ontzettend lekker! Quinn mocht uiteraard ook mee en geniet van alle aandacht. Staat wild kwispelend bij Ralph en Inge. Ja die ziet hij niet zo vaak haha. En terwijl wij gourmetten smult hij van zijn kauwbotje terwijl hij prinsheerlijk afwisselend op de zachte mat en het hondenkleedje voor de haard ligt. Hij neemt het er van haha.
Ja dit was een geslaagde kerst! Eentje die echt voor mij weggelegd is. Ik ben een familiemens, een gezelligheidsdier. En op deze manier maak je mij het gelukkigst! Ik heb er van genoten!
Mijn eerste kerst samen met Kay! Dat er nog maar weer van dit soort kerstfeesten mogen komen!
Nu op naar 31 december. Nog maar een aantal daagjes! Hopelijk gaat die net zo bijzonder worden en voelen als deze kerst! <3

Goodbye 2013, hello 2014!

Het is 24 december 2013. Stiekem had ik gehoopt op een witte kerst maar als ik dan een paar dagen terug de weersverwachting bekijk zakt de moed me in de schoenen. Regen, regen en nog meer regen. Vandaag tot wel 13 mm! Niet dat ik veel verstand heb van meteorologie maar ik weet dat 13 een belachelijk hoog getal daarvoor is! En alsof regen niet genoeg is stormt het ook nog eens. En hoe!
Net echt mn eigen hele gewicht in de strijd moeten gooien toen ik Quinn uitliet. Tegen de wind inlopen is een uitdaging. Quinns oren klapperden er ook al van!
En het moment dat we het gebouw weer inlopen woeit er een enorme windvlaag om het gebouw heen. Casper het spookje en zijn oompjes zijn hier volgens mij gearriveerd. Een spookachtig geluid en Quinn kijkt mij een keer vragend aan. Zijn blik gaat naar de lift want daar komt de herrie uit. Hij kijkt me aan alsof hij me wil vragen of ik soms gek geworden ben. Gaan we daar echt in??!
De plafond platen komen ook van hun plaats af trouwens. De wind laat ze flink klapperen. Het is dat er fel licht in de hal brand daar anders had het een heus spookhuis tafereel kunnen worden. ;-)
Op dit moment klapperen mijn ramen en klinkt de storm door alles heen. Quinn kijkt me vanaf de andere kant van de bank aan. Bij weer een enorme windvlaag kijkt hij wantrouwend over zijn kleine schouder. Nee hij vind dit maar niks!
En zo beginnen we onze kerst. Zonde toch?! Kerstmis 2013 word nat. Sneeuw kunnen we naar fluiten. Voorlopig in ieder geval. Benieuwd of 2013 ons wel nog sneeuw gaat geven. Het is zo verdomdes zacht buiten. Totaal geen ijzige kou of wat dan ook.
Joehoe mother nature...het is 24 (!!!) december...wat ben je ons nou voor herfstweer aan het geven?
We moeten het er mee doen. Het accepteren. Nou dan doen we dat maar gewoon.
Is 2013 alweer bijna voorbij. Wat is dit jaar bizar snel gegaan. En wat is er weer veel gebeurd.
Eind 2012 werd mijn contact met Kay hersteld. Na elkaar 12 jaar niet gezien of gesproken te hebben, sterker nog we hadden geen flauw idee waar de ander uithing, was daar facebook. Het sociale medium die ons weer bij elkaar wist te brengen. Met 1 druk op de knop werd het startschot gegeven voor heel veel mooie gesprekken met elkaar wat uiteindelijk leidde tot het afspreken in real life. Wat daar uiteindelijk uit voort gekomen is in februari moge ondertussen meer dan duidelijk zijn! Een mooie relatie! Een one of a kind, bijzonder, speciaal. Nog elke dag verwonder ik me over die man. Zoveel respect en onderling vertrouwen. Niks is teveel. Ik hoef hem vaak maar aan te staren om me vervolgens te betrappen op een grote glimlach op mijn eigen gezicht. En elke ochtend, als ik eerder wakker ben dan hem, kan ik het niet laten om in het schemerlicht even naar hem te kijken. Gaat hij vast leuk vinden om dit te lezen...;-)
Wat ook in februari afspeelde was mijn start bij Bever. Een enorme stap in mijn leven. Maar wel een hele belangrijke. Eentje waar ik totaal geen spijt van heb gekregen! Ook dat loopt nu al 10 maanden en ik ben nog lang niet klaar. Dit traject loopt nog wel even maar ik heb er alle vertrouwen in dat alles met mij wel weer goed komt. Ongelofelijk hoe lang zoiets kan duren. Hoelang het kan duren als je zo gigantisch in de put zit. Maar ik ga alleen nog maar de goede kant op nu!
Toen kwam daar maart. De maand waarin ik 26 werd. Mijn verjaardag was fijn! Voor het eerst hoefde ik het niet alleen te organiseren. Kay en ik konden dat nu samen doen. Ik werd die dag in Almere wakker, ontbijtje op bed gekregen en daarna langzaam aan klaarmaken om naar Limburg te rijden en een paar leuke dagen te hebben!
We hebben wat op en neer gependeld tussen Almere en Roermond! Niet te geloven! Praktisch was het niet. Maar het was het wel meer dan waard!
Ik heb trouwens een geweldige schoonfamilie. Als ik dan toch een blogje maak over afgelopen jaar dan moet ik hun ook er in benoemen.
Yvonne, Eric, Kyra, Roel, Oma D! Ik vind het heerlijk om zo'n leuke familieleden erbij te hebben gekregen! Dankjulliewel voor jullie lieve onthaal in het begin en alle leuke momenten die de maanden daarna allemaal volgden!
Gister nog naar Oma D geweest. 's Morgens ging mijn telefoon. Ik neem op en hoor aan de andere kant 'Hoi Tanja! Met oma!'
Het duurt even een paar seconde voordat ik doorheb wie ik aan de lijn heb. Want mijn oma klinkt toch echt anders. Maar dan besef ik dat het oma D is. ^_^
Oja ik heb er nu een oma bij. En wat voor eentje! Ik vind het nu al heerlijk om daar lekker te gaan koffieleuten. Zo vertrouwd, zo gezellig!
Waar was ik gebleven in mn overzichtje. Oja maart! De maanden die daarna volgden zijn vrij normaal verlopen. In mei is Kay terug naar Limburg verhuisd en bij Kyra in gaan wonen.
In juni brak ook een spannende tijd aan. Samantha, die ondertussen hoog zwanger was, zou vrij snel gaan bevallen van een prachtig dochtertje. Een prachtig klein meisje die de naam Nyntha kreeg en waar ik peettante van ben geworden. Dat kleine meisje is ondertussen ook alweer een half jaar oud en heeft een heel bijzonder plekje in mijn hart!!! Deze 'tante' knuffelt graag met dat kleine, lieve meisje. Vind het heerlijk om liedjes met haar te zingen, om haar aan het (schater)lachen te krijgen en om haar gewoon de liefde te geven die ze verdient. Al heeft ze aan liefde sowieso geen tekort met een huis vol zussen en 2 liefhebbende ouders die verliefd zijn op dat kleine meisje!
Bijzonder om te zien!
Wat zich ook in juni afspreelde was de komst van ons hondje Quinn. Dat kleine hummeltje waar wij opslag verliefd op werden. Waar we niet lang over hoefden te twijfelen of hij degene zou zijn die wij een gouden mandje zouden gaan geven. En zie nu! 6 Maanden verder en er loopt hier een super lief, leuk en mooi kereltje van 8 maanden rond! Nog steeds een pup maar wel al zo wijs! En soms ook eigenwijs. Maar dat maakt hem Quinn! <3
In augustus gingen we voor het eerst een weekje weg. We bleven in eigen land en kwamen terecht in een schattig huisje in Friesland. Het was een leuke week maar helaas wel eentje waarin we snotverkouden waren geworden en waarin het weer ons ook grotendeels in de steek liet. Toch wel een beetje een domper. Gelukkig creeer jezelf vaak de gezelligheid en daarom was het gewoon wel een leuk weekje! We waren er toch even uit! In goed gezelschap en in een mooie omgeving!
In september gingen Kay en ik samenwonen. 5 September officieel maar 11 september op papier.
Kay zit hier helemaal op zijn plek! En daar ben ik blij om!
Dit is ons thuis en daar genieten we van!
Zo heel af en toe worden we gek van verveling. Beide geen werk (en ook nog geen zicht op helaas) en dus teveel tijd. Nou zie ik mijzelf dan ook nog niet werken voorlopig. Dat gaat hem niet worden. Maar in ga wel samen met Bever vanaf januari langzaam aan ernaar toe werken om vrijwilligerswerk te gaan zoeken. Op therapeutische basis. Vrijwilligerswerk geeft mij de kans om mijn talenten te laten zien zonder dat ik me hoef te bewijzen. En eigenlijk zie ik dat best wel zitten! Een echte uitdaging voor mij! En dankzij dit afgelopen jaar bij Bever heb ik eindelijk geleerd dat uitdagingen ook leuk kunnen zijn!
En nu, nu is het december. De feestmaand is aangebroken. Heerlijk vind ik dat. Na de eerste week van december samen de kerstboom opgezet. Dat is me wel bevallen!
En nu de komende feestdagen die ik ook samen met Kay door mag brengen. I love it!
Nog een weekje en dan is dit jaar al voorbij. Echt ongelofelijk.
Ik ben benieuwd wat 2014 ons allemaal gaat brengen! Wat mij betreft allemaal mooie dingen! Daar gaan we voor!
Ik kijk terug op 2013 met een lach en een traan. Het heeft mijn leven gigantisch veranderd het afgelopen jaar. Maar op een zeer positieve manier. Ik besef dat zeker wel en alleen op de momenten dat ik even niet kan relativeren en alles zwart/wit zie vloeien de tranen. Maar dat word wel steeds minder. Dus in 2014 zal dat langzaam aan weg gaan ebben als het aan mij ligt!
Samen met Kay en Quinn stap ik met een goed gevoel naar het nieuwe jaar toe!
Kom maar op 2014! Ik ben er klaar voor!

Voor Kay!

Lieffie,

Even een lief en kort berichtje aan jou.
Ik weet dat een blog daar eigenlijk niet voor is maar daar heb ik, heel plat gezegd, even schijt aan ;-)
Elke dag weer realiseer ik me hoeveel geluk ik heb met jou in mijn leven.
En ik ga dit geheel zonder te slijmen, kwijlen en overdrijven zeggen. Want dat is niet eens nodig.
Over 10 dagen zijn we al 10 maanden samen. Maar het lijkt zoveel langer!
Ik heb heel wat in de knoop gezeten met mezelf en nog steeds ben ik niet waar ik moet zijn. Maar ik kan alles veel beter aan. Door jou!
Ik ben jou zo gigantisch dankbaar! Elke dag weer bewijs je aan mij hoeveel ik voor je beteken en hoeveel je voor me over hebt. Niks is te veel!
Wil ik naar Venray toe dan breng je me gewoon, heb ik een luisterend oor nodig om de grootst mogelijke shit tegen te spuien dan sta je er op dat het jouw oor is. Niks is je teveel. Praten moet ik en praten zal ik. Opkroppen mag ik niet aan doen van jou en mezelf als last zien is al helemaal uit den boze!
Momenteel ben je bij de hema. Ik flap er uit dat het jammer is dat we geen witte bolletjes hebben omdat ik wel zin heb ik knaks. Zonder twijfelen schiet jij in je schoenen en jas en loopt voor mij (nouja voor ons beide dan haha) naar de hema.
En dit zijn dan de voorbeelden die allemaal op kort termijn plaatsvonden. Nog niet zo lang geleden. Maar vanaf de allereerste minuten gaat dit al op deze manier.
En ik kan nog wel veel meer voorbeelden opnoemen maar ik zou het kort houden. Dus dat doe ik dan ook maar gewoon even.
Weet dat alles enorm gewaardeerd word! Soms vraag ik me wel eens af waar ik zoveel geluk aan verdiend heb. Maar ergens weet ik ook dat niks zonder reden gebeurd!
Lieve Kay. Ik hou van jou! Dat weet je al maar ik blijf het zeggen!

Heel veel liefs van mij!