Het gaat lekker! Ja best wel. Op afgelopen maandag na geniet ik sinds enkele weken van elke dag.
Er zijn genoeg momenten dat ik me realiseer dat ik mijn eigen sociale contacten wel heel erg mis! Ik zie vriendinnen nog maar nauwelijks. Het komt er gewoon niet van. Of ze wonen te ver weg of er komt iets tussen of er is geen gaatje in een planning te vinden. Eerlijk is eerlijk weken terug heb ik er zwaar de balen van gehad en dat ook flink geuit. En heb daar ook totaal geen spijt van. Heerlijk om eens gewoon te zeggen wat ik denk/voel en het niet maar altijd voor me te houden en allemaal maar gewoon te accepteren. Heb ik te lang gedaan.
Nu is dat allemaal weer rustig hoor. De wervelstorm in mij is al lang gaan liggen. En ik probeer het gewoon op een andere manier te zien. De vriend(inn)en die ik heb zijn heerlijke mensen. En de momenten dat we elkaar wel zien zijn top! Als ik dat gewoon wat zwaarder mee laat wegen dan is er al veel beter mee om te gaan.
En nu? Nu voel ik me goed. Er is weer één knop omgezet. Weer een trede hoger op de trap.
Afgelopen zondag Iris en Don op visite gehad. Super gezellig! Tammie spreek ik ook dagelijks. Afspreken met haar is een hele uitdaging. Groningen ligt niet om de hoek. En dan Sam...die net als ik op sneeuw wacht zodat we de tuin in kunnen gaan duiken om een sneeuwpop te maken. Dit staat al maanden in de planning maar waar blijft die verdomde sneeuw??????
En dan langzaam aan bezig om ook weer wat contacten te herstellen. 8 februari naar Zeeland afreizen om naar Celesta te gaan. Zin in!
En dan is er natuurlijk nog mijn leventje naast het sociale wereldje. Mijn leventje met Kay en Quinn. Waar ik nog steeds dolgelukkig mee ben.
En familie. Mijn eigen familie, die ik al bijna 27 jaar ken. Maar ook familie die ik bijna een jaar geleden erbij kreeg. Mijn schoonouders Yvonne en Eric, mijn schoonzusje Kyra en haar vriend Roel en oma Diepstraten. Het blijft een bijzonder iets als alles op zijn plek lijkt te vallen!
Bever verloopt nog steeds prima. Mijn psych en ik kunnen het ook prima vinden. Kwam hem paar dagen terug op straat tegen en kon niet anders dan als de vrolijkheid zelve een welgemeend goedemorgen naar hem te roepen. Ja ook hij merkt het verschil.
En nu? Nu at this moment is muppie even de stad in, ligt Quinn prinsheerlijk naast me en drink ik een kopje kruidenthee met mijn voeten nonchalant op de tafel gegooid. Gewoon omdat het kan!
Fijne dag allemaal!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten