Het is 24 december 2013. Stiekem had ik gehoopt op een witte kerst maar als ik dan een paar dagen terug de weersverwachting bekijk zakt de moed me in de schoenen. Regen, regen en nog meer regen. Vandaag tot wel 13 mm! Niet dat ik veel verstand heb van meteorologie maar ik weet dat 13 een belachelijk hoog getal daarvoor is! En alsof regen niet genoeg is stormt het ook nog eens. En hoe!
Net echt mn eigen hele gewicht in de strijd moeten gooien toen ik Quinn uitliet. Tegen de wind inlopen is een uitdaging. Quinns oren klapperden er ook al van!
En het moment dat we het gebouw weer inlopen woeit er een enorme windvlaag om het gebouw heen. Casper het spookje en zijn oompjes zijn hier volgens mij gearriveerd. Een spookachtig geluid en Quinn kijkt mij een keer vragend aan. Zijn blik gaat naar de lift want daar komt de herrie uit. Hij kijkt me aan alsof hij me wil vragen of ik soms gek geworden ben. Gaan we daar echt in??!
De plafond platen komen ook van hun plaats af trouwens. De wind laat ze flink klapperen. Het is dat er fel licht in de hal brand daar anders had het een heus spookhuis tafereel kunnen worden. ;-)
Op dit moment klapperen mijn ramen en klinkt de storm door alles heen. Quinn kijkt me vanaf de andere kant van de bank aan. Bij weer een enorme windvlaag kijkt hij wantrouwend over zijn kleine schouder. Nee hij vind dit maar niks!
En zo beginnen we onze kerst. Zonde toch?! Kerstmis 2013 word nat. Sneeuw kunnen we naar fluiten. Voorlopig in ieder geval. Benieuwd of 2013 ons wel nog sneeuw gaat geven. Het is zo verdomdes zacht buiten. Totaal geen ijzige kou of wat dan ook.
Joehoe mother nature...het is 24 (!!!) december...wat ben je ons nou voor herfstweer aan het geven?
We moeten het er mee doen. Het accepteren. Nou dan doen we dat maar gewoon.
Is 2013 alweer bijna voorbij. Wat is dit jaar bizar snel gegaan. En wat is er weer veel gebeurd.
Eind 2012 werd mijn contact met Kay hersteld. Na elkaar 12 jaar niet gezien of gesproken te hebben, sterker nog we hadden geen flauw idee waar de ander uithing, was daar facebook. Het sociale medium die ons weer bij elkaar wist te brengen. Met 1 druk op de knop werd het startschot gegeven voor heel veel mooie gesprekken met elkaar wat uiteindelijk leidde tot het afspreken in real life. Wat daar uiteindelijk uit voort gekomen is in februari moge ondertussen meer dan duidelijk zijn! Een mooie relatie! Een one of a kind, bijzonder, speciaal. Nog elke dag verwonder ik me over die man. Zoveel respect en onderling vertrouwen. Niks is teveel. Ik hoef hem vaak maar aan te staren om me vervolgens te betrappen op een grote glimlach op mijn eigen gezicht. En elke ochtend, als ik eerder wakker ben dan hem, kan ik het niet laten om in het schemerlicht even naar hem te kijken. Gaat hij vast leuk vinden om dit te lezen...;-)
Wat ook in februari afspeelde was mijn start bij Bever. Een enorme stap in mijn leven. Maar wel een hele belangrijke. Eentje waar ik totaal geen spijt van heb gekregen! Ook dat loopt nu al 10 maanden en ik ben nog lang niet klaar. Dit traject loopt nog wel even maar ik heb er alle vertrouwen in dat alles met mij wel weer goed komt. Ongelofelijk hoe lang zoiets kan duren. Hoelang het kan duren als je zo gigantisch in de put zit. Maar ik ga alleen nog maar de goede kant op nu!
Toen kwam daar maart. De maand waarin ik 26 werd. Mijn verjaardag was fijn! Voor het eerst hoefde ik het niet alleen te organiseren. Kay en ik konden dat nu samen doen. Ik werd die dag in Almere wakker, ontbijtje op bed gekregen en daarna langzaam aan klaarmaken om naar Limburg te rijden en een paar leuke dagen te hebben!
We hebben wat op en neer gependeld tussen Almere en Roermond! Niet te geloven! Praktisch was het niet. Maar het was het wel meer dan waard!
Ik heb trouwens een geweldige schoonfamilie. Als ik dan toch een blogje maak over afgelopen jaar dan moet ik hun ook er in benoemen.
Yvonne, Eric, Kyra, Roel, Oma D! Ik vind het heerlijk om zo'n leuke familieleden erbij te hebben gekregen! Dankjulliewel voor jullie lieve onthaal in het begin en alle leuke momenten die de maanden daarna allemaal volgden!
Gister nog naar Oma D geweest. 's Morgens ging mijn telefoon. Ik neem op en hoor aan de andere kant 'Hoi Tanja! Met oma!'
Het duurt even een paar seconde voordat ik doorheb wie ik aan de lijn heb. Want mijn oma klinkt toch echt anders. Maar dan besef ik dat het oma D is. ^_^
Oja ik heb er nu een oma bij. En wat voor eentje! Ik vind het nu al heerlijk om daar lekker te gaan koffieleuten. Zo vertrouwd, zo gezellig!
Waar was ik gebleven in mn overzichtje. Oja maart! De maanden die daarna volgden zijn vrij normaal verlopen. In mei is Kay terug naar Limburg verhuisd en bij Kyra in gaan wonen.
In juni brak ook een spannende tijd aan. Samantha, die ondertussen hoog zwanger was, zou vrij snel gaan bevallen van een prachtig dochtertje. Een prachtig klein meisje die de naam Nyntha kreeg en waar ik peettante van ben geworden. Dat kleine meisje is ondertussen ook alweer een half jaar oud en heeft een heel bijzonder plekje in mijn hart!!! Deze 'tante' knuffelt graag met dat kleine, lieve meisje. Vind het heerlijk om liedjes met haar te zingen, om haar aan het (schater)lachen te krijgen en om haar gewoon de liefde te geven die ze verdient. Al heeft ze aan liefde sowieso geen tekort met een huis vol zussen en 2 liefhebbende ouders die verliefd zijn op dat kleine meisje!
Bijzonder om te zien!
Wat zich ook in juni afspreelde was de komst van ons hondje Quinn. Dat kleine hummeltje waar wij opslag verliefd op werden. Waar we niet lang over hoefden te twijfelen of hij degene zou zijn die wij een gouden mandje zouden gaan geven. En zie nu! 6 Maanden verder en er loopt hier een super lief, leuk en mooi kereltje van 8 maanden rond! Nog steeds een pup maar wel al zo wijs! En soms ook eigenwijs. Maar dat maakt hem Quinn! <3
In augustus gingen we voor het eerst een weekje weg. We bleven in eigen land en kwamen terecht in een schattig huisje in Friesland. Het was een leuke week maar helaas wel eentje waarin we snotverkouden waren geworden en waarin het weer ons ook grotendeels in de steek liet. Toch wel een beetje een domper. Gelukkig creeer jezelf vaak de gezelligheid en daarom was het gewoon wel een leuk weekje! We waren er toch even uit! In goed gezelschap en in een mooie omgeving!
In september gingen Kay en ik samenwonen. 5 September officieel maar 11 september op papier.
Kay zit hier helemaal op zijn plek! En daar ben ik blij om!
Dit is ons thuis en daar genieten we van!
Zo heel af en toe worden we gek van verveling. Beide geen werk (en ook nog geen zicht op helaas) en dus teveel tijd. Nou zie ik mijzelf dan ook nog niet werken voorlopig. Dat gaat hem niet worden. Maar in ga wel samen met Bever vanaf januari langzaam aan ernaar toe werken om vrijwilligerswerk te gaan zoeken. Op therapeutische basis. Vrijwilligerswerk geeft mij de kans om mijn talenten te laten zien zonder dat ik me hoef te bewijzen. En eigenlijk zie ik dat best wel zitten! Een echte uitdaging voor mij! En dankzij dit afgelopen jaar bij Bever heb ik eindelijk geleerd dat uitdagingen ook leuk kunnen zijn!
En nu, nu is het december. De feestmaand is aangebroken. Heerlijk vind ik dat. Na de eerste week van december samen de kerstboom opgezet. Dat is me wel bevallen!
En nu de komende feestdagen die ik ook samen met Kay door mag brengen. I love it!
Nog een weekje en dan is dit jaar al voorbij. Echt ongelofelijk.
Ik ben benieuwd wat 2014 ons allemaal gaat brengen! Wat mij betreft allemaal mooie dingen! Daar gaan we voor!
Ik kijk terug op 2013 met een lach en een traan. Het heeft mijn leven gigantisch veranderd het afgelopen jaar. Maar op een zeer positieve manier. Ik besef dat zeker wel en alleen op de momenten dat ik even niet kan relativeren en alles zwart/wit zie vloeien de tranen. Maar dat word wel steeds minder. Dus in 2014 zal dat langzaam aan weg gaan ebben als het aan mij ligt!
Samen met Kay en Quinn stap ik met een goed gevoel naar het nieuwe jaar toe!
Kom maar op 2014! Ik ben er klaar voor!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten