Hoe gezond het is,
Hoe nodig het is,
Maar ook hoe saai het is!
En dat ik me voorgenomen had meer water te gaan drinken. En dat deed ik!
Ik dronk me echt de laplazerus en viel daardoor (mede dankzij veel bewegen) best veel af!
Op een gegeven moment kon ik in jurkjes van maat S. Zelfs met mijn huge heupen!
Maar toen kwamen de wintermaanden weer en negeer je die glazen water steeds wat meer.
En ook het lopen werd minder. En toen was daar Kay, waarmee ik dolgelukkig ben maar die er wel weer voor zorgde dat ik terug ging aan de pil. En tja vrouwen weten maar al te goed dat de pil vaak als bijwerking heeft dat je weer wat kilo's aankomt.
Nou mag ik alsnog niet klagen. Ik heb een taille waar menig dame jaloers op zou zijn en met een beetje vrouwelijk silhouet is helemaal niks mis. Ik ben een echte zandloper en stiekem vind ik mezelf niet eens heel verkeerd. Op die heupen na!!
Die heupen zijn bij mij toch echt wel de kilo-magneten.
Dus...ik heb mezelf weer even streng aangekeken in de spiegel en even streng toegesproken. Dat water misschien wel saai mag zijn maar dat veel water drinken veel positieve effecten heeft. En zo is het dat ik sinds deze week weer braaf mijn abonnement op het toilet heb kunnen verlengen. Ik zeik wat af! En nee niet op een negatieve manier.
Met een huwelijk in het vooruitzicht is het nooit verkeerd om weer iets bewuster te zijn van je lichaam en de kilo's.
Dus ook qua eten word er beter opgelet. Ik ben nooit echt een goede eter geweest maar ik ben en blijf een vrouw dus af en toe iets uit de kast graaien doe ik ook.
Maar het moet wel binnen de perken blijven uiteraard en er waren wel eens dagen bij dat ik mezelf erop betrapte dat het iets minder mocht.
Dus ben de laatste paar weken heel bewust in etappes aan het eten. Het lijkt bijna alsof ik de hele dag door wel iets eet. Maar het zijn wel hele kleine porties.
Ik moet zeggen dat daardoor mijn zin om te snaaien een heel stuk minder is.
En overdrijven doen we het ook niet. Als ik wel echt zin heb in iets ongezonds dan pak ik het gewoon hoor. Zo af en toe moet dat kunnen. Je leeft tenslotte maar 1x.
Nu alleen het lopen nog. Iets houd me tegen en ik ben er nog niet helemaal achter wat. Het trekt me gewoon totaal niet meer om in mn eentje erop uit te gaan. Wellicht is het alleen maar een drempel die ik slechts één keer over moet om het weer op te pakken maar voor alsnog zonder succes.
Gelukkig wandel ik dankzij Quinn wel gewoon nog. Maar de lange wandelingen zoals ik ze voorheen deed zijn met hem geen optie. Wat dat betreft is het een nadeel dat we in de stad wonen. Al die verkeerslichten, al die mensen, die drukte...tis echt niks voor Quinn. Die gaat dan als een idioot aan de riem trekken uiteindelijk. Dat is voor mij niet wat ik onder relaxed lopen versta.
Ach wie weet krijg ik binnenkort wel weer een ingeving.
Wie weet kan ik me binnenkort wel ertoe zetten. Dat ik er in mijn hoofd al meer mee bezig ben is al een positief iets.
Wie weet heb ik gewoon een schop onder mijn kont nodig.
Wie weet helpt het vele water drinken me over die drempel heen als de eerste kilo's er af gaan...
Motivatie
Motivatie
Motivatie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten