Updeetje!

Rechts van mij klinkt een vrolijk geblaf. Ik zie nog net een kontje achter de poef vandaan komen. Eentje die de lucht in schiet. Quinn in de speelhouding. Staartje zwiept als een bezetene heen en weer. Hij pakt zn rode balletje en 'gooit' er mee met zn bekkie. Stuiter de stuiter de stuiter...
Vervolgens rent Quinn een rondje door de kamer. Hoppakee in de slip! Ja hoor daar zijn ze weer, de gekke 5 minuten. Hij duikt onder de stoel er klinkt nog een uitdagend blafje en dan eindigt hij in zn mandje. Uitgeteld! *Grin* Kleine druktemaker! Zo dat was even lekker volgens mij! Nu weer tijd voor een schoonheidsslaapje! ;-)

Als ik zo naar dat menke kijk dan kan ik niet anders dan breed grijnzen. We hebben heel wat te verduren gehad met hem. Moet eerlijk bekennen dat ik het een paar keer enorm donker heb ingezien. De combinatie puppystreken met het slaaptekort door zijn diarree (elke 2 uur tekeer gaan 's nachts en er uit willen) hakte er flink in. Mijn hemel wat hebben we het moeilijk gehad op een gegeven moment. We waren nog net geen zombies maar het scheelde niet veel.
Het is mijn geluk geweest dat ik al hulp kreeg van Bever in deze periode.

En dat klinkt heel tegenstrijdig met mijn verwachting eerst. Een hondje zou mij ten positieve veranderen. Een hondje zou mij meer in het sociale krijgen. Een hondje zou de afleiding zijn die ik nodig heb. Een hondje zou mij over verschillende drempels heen helpen.
En begrijp me niet verkeerd! Ik vind nog steeds dat dat zo is! Ik heb ontzettend veel aan Quinn te danken! Maar eerlijk is eerlijk, ik kan er nu pas echt van 'genieten'.
Quinn heeft al zoveel voor me betekend! En we hebben al zoveel met hem bereikt! Maar zijn gezondheidsproblemen zijn een echte strijd geweest. Mijn hemel wat kan je je dan machteloos voelen!
Maar nu lijkt het de goede kant op te gaan. Na anderhalve maand aanpoten en veel bij de dierenarts gezeten te hebben, hebben we eindelijk een kuurtje gekregen van haar. Hij slikt zn medicatie nu pas 2 dagen maar het is al drastisch veranderd.
Gister wist ik nog niet of ik er echt in moest geloven of dat het maar toeval was. Maar ik ben nu toch wel voor het grootste deel overtuigd dat we 'het kreng' eindelijk hebben aangepakt!

Het is zo'n leuk, lief en mooi ventje! De puppystreken horen erbij. En nu wij weer aan onze nachtrust komen kunnen wij het ook veel beter aan en dat is aan éénieder te merken. De laatste 2 a 3 weken verlopen al met minder irritatie. Een leven zonder Quinn is al absoluut niet meer in te denken. Wat een aanhankelijk mannetje! Knuffelen houd hij van! En hoe! ^_^
Lekker met ons spelen en zich opkrullen in onze schoot. Al gaat dat steeds minder goed haha!
En hij is ook zo leergierig. Ondanks zijn darmpjes (waar hij gegarandeerd last van heeft gehad) hebben we zoveel met hem bereikt! Quinn kan overal mee naartoe! Mensen vind hij leuk, hondjes vind hij leuk, katten eveneens! Autorijden is geen probleem en alleen thuis zijn kan hij ook. Uiteraard nog niet te lang maar als we dat over langere periode steeds wat meer gaan uitrekken gaat dat ook geen problemen opleveren.
Half augustus begint hij met zijn cursus. Eigenlijk hebben we er alle vertrouwen in dat hij dat leuk gaat vinden! En ook veel gaat leren. Als ik nu al zie wat hij kan...WOW!
14 Weekjes is hij nu! <3 Zo leuk om te zien hoe hij groeit! Zo leuk om de veranderingen mee te maken. Rens heeft gister foto's van Quinn gemaakt! Ben zo ontzettend benieuwd naar het resultaat! En Rens bedankt voor het maken van die foto's! Ik kan niet anders dan zeggen dat ik de foto's op jouw site super mooi vind! Heb er alle vertrouwen in dat je Quinn mooi vastgelegd hebt!

Ook zo leuk om Kay te zien stralen als het om Quinn gaat! Die 2 zijn één hand en één poot op één en dezelfde buik! ;-)
En wat een grote stap! Quinn heeft het pootje optillen bij het plassen ontdekt! Whahaha...iets waar Kay al even op zat te wachten...wanneer zal hij??! En zie! Gisteravond ging bij dezelfde wandeling zn pootje maar liefst 3x omhoog. Hij begint het leuk te vinden lijkt het bijna! :-P 'He?! Kan ik op 3 poten blijven staan? He ik kan zo ook plassen! COOOOOL!'

Die mooie, stoere Quinn!

En dan wil ik toch nog heel even een kleine stukje van deze blog wijden aan Sam, Erik en hun meiden!
Gister een dagje Venray gedaan. Weer Genoten met een hoofdletter! Hier schrijft een hele trotse peettante! <3
Een peettante die alleen maar kan stralen als ze dat kleine hummeltje in dr armen heeft. En gister had ik een overdosis aan Nyntha-knuffelen!
Ik kom daar aan en voordat ik goed en wel zit krijg ik Nyntha in mn armen geduwd. Ik vind dat alles behalve erg hihi...kom maar! Ze kijkt me aan, spuugt haar speentje uit en grijnst naar me!
Wat een enorm smeltmomentje!
En dan ook nog ontzettend veel knuffels gekregen van Xanne en Ymke! <3 Ik had de meiden echt wel gemist! Daar hoef ik geen geheim van te maken! Heerlijk om een middagje met ze door te brengen!
Ymke bleef echt aan me plakken. Die laat dat altijd wel heel duidelijk merken dat ze me graag ziet. Spreekt het ook uit dat ze me gemist heeft. Tja dan kan ik niet anders dan me heel warm voelen van binnen. En me ook ontzettend welkom te voelen daar.
Met Sam en Erik ook nog steeds de grootste lol. Als vanouds! Erik had al snel door dat ik nog steeds uit hetzelfde hout ben gesneden als eerst. Ben even gevat als die 2 en geef ze gerust een koekje van eigen deeg! ;-) Ik weet dat ik dat bij hun kan doen. Ik weet dat ik mezelf kan zijn. Het blijft één maffe bende daar als we bij elkaar zijn.

Ja ik kan echt wel zeggen dat ik trots ben momenteel. Trots op alles om mij heen en op mezelf. Hoewel Bever mij leegvreet qua energie kan ik weer genieten.
Genieten van Kay, van Quinn, Spooky, Daantje, mijn (schoon)familie, mijn vrienden!
Nog zo'n 8 a 9 maanden met mezelf aan de slag en dan ken ik hopelijk mezelf niet eens meer terug! ;-) Op een positieve manier uiteraard!