zaterdag 20 juli 2013

2013 so far...

Quinn aan het slapen, Kay weg...en ik vandaag niet helemaal lekker na een nachtje flink spoken. Oftewel extra lief voor mezelf at the moment. :-)
De tijd lijkt steeds sneller te gaan. 2013 Al ver voor de helft om! Belachelijk eigenlijk!
Veel gebeurd in de laatste maanden. Leuke dingen en minder leuke dingen. Het begint ondertussen te wennen dat jo-jo effect der emoties.
Bever loopt voorspoedig. Iets wat eerder buiten bereik leek is nu al een gewoonte geworden. Momenteel elke woensdag een afspraak en ik heb er baat bij! Veel baat! Wat een zelfreflectie en wat een confrontatie. Maar ik merk verschil!
Kay en ik zijn ondertussen bijna 5 maanden samen. Voelt nog steeds alsof het al veel langer is! Nog steeds dolgelukkig met elkaar.
En dan is daar ook nog Quinn. Dat kleine ventje die morgen precies 12 weken is. 12 Alweer! Het is een doerakje die ons flink uitprobeert maar die zo ontzettend leergierig is en 9 van de 10x exact doet wat we hem vragen. Heel af en toe 'vergeet' hij het even of is hij oost-indisch doof! ^_^ Maar hej hij is pas 12 weken. Dat komt vanzelf wel in orde!
Alleen thuis zijn, in de auto meegaan, socialisatie met andere hondjes...het is allemaal GEEN probleem! En de bezoekjes aan de dierenarts verlopen ook naar wens. Afgelopen keer kwamen er net 2 spoedgevallen tussen waardoor kleine Quinn pas na half 11 aan de beurt was ipv 10 uur. Een lange zit voor zo'n jonge pup. En zn geduld werd aardig op de proef gesteld. Ook met de overige zenuwachtige 4-voeters in de wachtruimte. Uiteindelijk was hij dan aan de beurt en lichtelijk hyperactief wist hij zich naar omstandigheden heel netjes te gedragen. Nageltjes (zn wolfsklauwtjes) werden geknipt, zn rechteroortje schoon gemaakt, algehele checkup EN in-enting volgden achter elkaar. Waarom zat die mevrouw met die witte jas zo aan hem? Zijn gedachte zal ongeveer het volgende geweest zijn? 'Hej HALLO! Wat doe je? Waarom zit je aan me? Hej zijn dat brokjes? Yummie! Hap hap SQEEEEEUK wtf was da...? oh ja ik was aan het eten, hmmm deze brokjes zijn lekker!'
Oftewel...die prik voelde hij wel maar de brokjes waren tig keer belangrijker! Vreetzakkie dat hij is!

Oh trouwens! Die dag daarvoor waren Kay en ik samen met Quinn naar Bilthoven gereden. Om Tammie, Daniel en Dunya daar te meeten. Gezellig samen naar het heidenpark en een stukje wandelen en bijkletsen.
We wonen immers niet om de hoek. Heel Nederland zit er tussen (Limburg - Groningen) dus dan is er heel wat te kletsen!
Tammie en Daniel hadden Kay nog niet ontmoet. En het was ook de eerste keer dat ze kleine Quinn zagen!
Een ontzettend leuke dag was het! Daniel en Quinn waren bijna niet te scheiden van elkaar! Die hadden elkaar gevonden! En Tammie? Die kreeg me toch een dikke jack-a-bee knuffel van Quinn bij het afscheid!

En dan 22 juni, de dag dat ik peettante werd! Ook een heel bijzonder iets! Kleine Nyntha is een dotje! <3

Als ik mijn leventje nu even vlugjes onder de loep neem dan merk ik toch wel dat ik heel veel heb om trots op te zijn. Er is zo ontzettend veel veranderd. Heel veel dat mij uit die negatieve sleur heeft gehaald. Mij weer op mijn benen heeft gezet. Zag mijn omgeving (en ik zelf) het eind vorig jaar nog heel donker in nu word dat steeds minder. Ik ben echt bergopwaarts aan het gaan.
De momenten van paniek, angst en onrust zijn er minder frequent en als ze er zijn houden ze minder lang aan. Mijn omgeving die ik daarvoor moet bedanken maar ook zeker mijn psych. Bever geeft me oefeningen mee die me echt bewust laat worden van vanalles.
Het vreet wel veel energie, ben er continue mee bezig maar het werpt zn vruchten af!
Mijn positivity jar van 2013 is al voor de helft gevuld! Nog een half jaar voor 2013 voorbij is. Zal ik hem vol gaan krijgen? ;-)

En dan het laatste waar ik dit blogje mee wil eindigen. Nog een kleine eer bewijzen aan Queenie. Het mooie poezenmeisje die 15 jaar is geworden en 14 jaar lang bij ons (nouja mn ouders dan) woonde en die vanmorgen helaas overleden is. Het was een moeilijk besluit maar laten inslapen was echt de beste keus. Het was voor ons niet helemaal onverwacht maar het blijft rot!
Zal je lieve schattige miauwtje en je heerlijke kopjes geven zeker wel gaan missen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten