Happy

Tijd voor een nieuw blogje!
Het gaat lekker hier! Ik voel me goed. Mensen merken het aan me. Horen, zien, lezen het bewijs. En ik? Ik straal!
Bever werpt zn vruchten af, het weertje werkt prima mee, Quinn doet het ERG goed en is nog dagelijks ons zonnestraaltje in huis, mijn weg naar vrijwilligerswerk begint op te schieten, mijn verjaardag 2 dagen terug was een heerlijke dag (27 alweer, jeutje!) en Kay en ik zijn nog steeds erg gelukkig met elkaar. <3 Ik kan dus wel zeggen dat het goed gaat.
En nu ik hier, maandagochtend, op de bank zit met mijn kopje koffie voor me (nouja leeg kopje dan, heb net de laatste slok genomen, wie brengt me even een nieuwe ;-) ), ik naar buiten kijk en net een hoekje zon op de woning tegenover me zie EN Quinn lekker naast me ligt voel ik me rijk. Rijk omdat ik van ver gekomen ben maar nu wel met dit gevoel hier zit.
Kay heb ik zojuist wakker gemaakt en ga ik zo even een ontbijtje voor maken. Gewoon omdat het kan! :-)
Straks om half 2 nog een afspraak bij Bever en daarna hoop ik dat ik Kay nog even over kan halen om de meinweg op te duiken. Het word weer dik 18 graden (en dat op 10 maart...ongelofelijk wat de natuur aan het doen is!) dus dat is geen weer om binnen te zitten.
En Quinn zal dat ook niet erg vinden. Die geniet met volle teugen als we er op uit gaan om een flinke wandeling te maken! Hij hupt letterlijk als een lammetje en de lol straalt van hem af!
Om nog maar te zwijgen over al die andere mensen die daar rondlopen. Bijna allemaal hebben ze ook één of meerdere viervoeters bij zich. Eén groot feest voor Quinn!
Morgen heeft mijn lieffie een sollicitatie gesprek. Even allemaal de duimen blauw draaien en kaarsjes branden. Het geluk mag nu wel eens aan onze kant komen te staan wat dat betreft!
Het zou zo fijn zijn als hij eindelijk weer aan de slag kan in het werk waar zijn hart ligt!
Weer wat routine creeeren in ons leventje!
Ik ben namelijk helemaal klaar voor de toekomst! Heb wel voor ogen wat ik zou willen en ik weet dat het mogelijk is. Met alle mensen om me heen en de hulp van bever die nog wel even in beeld blijft heb ik er alle vertrouwen in.
I'm happy and I'm not afraid to show it!

Carnaval 2014!

Een hele goedemorgen op deze dinsdagochtend 4 maart! De dag waarop mijn vader 56 kaarsjes uit mag blazen (Gefeliciteerd pap!!! xxx)
Dat even voorop. En dan nu even één stap terug in de tijd. Terug naar gister! 3 Maart 2014. De jaarlijkse carnavalsoptocht in Roermond. Een jaarlijkse traditie ondertussen om die samen met Sam, Erik en de kids te bekijken vanaf mijn (ondertussen ONS) frans balkonnetje.
En ook een traditie om er vervolgens over te bloggen!
Dus dit jaar kunnen we niet achterblijven daarmee.

Dit jaar echter een uitbreiding van het feestgespuis. Niet alleen Nyntha vierde het voor de eerste keer met ons mee maar ook Kay moest er aan geloven.
Carnaval is niet echt iets voor mij maar nog veel minder voor Kay. Maar ik geloof dat hem deze ene dag ook wel bevallen is. 
Het is dan ook gewoon echt heel gezellig. Het was nog even spannend of het allemaal door zou gaan. Toen Nyntha vorige week in het ziekenhuis belandde met een flink virus was het nog maar afwachten of ze maandag goed genoeg eraan toe zou zijn.
Maar het sterke en dappere meisje liet ons gewoon even zien wat echte girlpower is! Dit toppertje herstelde vrij goed en zit nu vooral nog opgescheept met een rood snotneusje. Maar dat weerhield haar er niet van om hartstikke vrolijk als lieveheerstbeestje in Roermond aan te komen!
Haar grote interesse voor de eveneens grote rode strik die haar maffe peettante op haar hoofd had resulteerde in onderstaande foto. Na lang er naar staren mocht ze hem ook wel even op en oh wat een lol!

Maar die rode strik was niet alleen populair bij kleine Nyntha. Nog 3 andere vrolijke meisjes hebben hem opgehad. En ooooh wat stond die Ymke toch mooi bij dr knalroze prinsessenjurk. Vloekt (ahum) totaal niet.
Zo rond 2 uur kwam de optocht dan eindelijk door onze straat. En zoals elk jaar werden alle 4 de ramen helemaal opengegooid. Genoeg plek voor allemaal. Larissa en Eleni gaan beneden staan. Onder ons. Dus al het snoep wat NIET naar binnen gegooid word en zn doel mist komt bij hun terecht. Dat noem ik nog eens teamwerk dametjes! ;-)
Xanne en Ymke staan lekker voor Kay en mij onder een fleecedeken en lijden op die manier totaal geen kou. En als het zonnetje flink doorkomt is het zelfs heerlijk!

De regen die we in de ochtend nog hadden maakt 's middags compleet ruimte voor de zon! Wat een geluk.
Nyntha vermaakt zich ondertussen volop in het campingbedje met al het speelgoed. Ze vind het allemaal wel best. Eén en al vrolijkheid en tevredenheid!
Als Erik haar goed ingepakt meeneemt naar het raam heeft ze de tijd van haar leven. Kleine Nyntha geniet volop! En wappert flink met haar armpjes als ze de muziek hoort en al die vrolijke kleurtjes ziet. Schaterlachjes.

De optocht duurt wel een hele tijd. Maar we kijken hem helemaal af. Nyntha niet uiteraard. Die is op een gegeven moment lekker even gaan slapen.
Sam en ik zien nog iets leuks voorbij komen! Denk dat het verhaal van de koekenpan ondertussen bij de meeste wel bekend is? Stamt in ieder geval nog af van mijn gastouderperiode bij Samantha, Xanne en Ymke.
Dus toen deze voorbij kwam moesten we natuurlijk wel even een foto maken!

Iets voor 5 uur was het afgelopen. Alle ramen weer dicht, de verwarming weer aan en allemaal op de bank neerploffen! Het was wederom een zeer geslaagde optocht. Alleen jammer dat het grotendeels om de drank draait. Voorgaande jaren had je nog veel meer ludieke deelnemers. Die inspeelden op de actualiteit. Nu vooral grote wagens met een hele hoop bier aan boord. Kay wees me er bij eentje op. Het leek zo mooi weggewerkt maar zo van bovenaf hadden wij er vol zicht op! Godsamme...had zo voor slijterij door kunnen gaan. Maar goed! Daar was de sfeer binnenshuis hier niet minder door! :-D
Iets na half 6 zijn Sam en ik samen naar Rasa gelopen. Chinees halen.
Lekker gegeten, kopje koffie na en toen was het tijd voor Sam, Erik en de kids om langzaam aan naar huis te gaan. Iedereen was ondertussen wel een beetje gaar van de drukte en de frisse lucht.
Wij zijn daarna meteen onze Quinn op gaan halen die de hele dag in Maasniel was.
Dus ook een groot woord van dank aan pap en mam die hem zo vaak op willen vangen.
Ik kijk terug op een super middag en avond.
En om op de woorden van vorig jaar terug te komen:

Voor een jaar trekken wij de carnavalskleren weer aan en over een jaar mogen we weer even onszelf zijn. 

Lieve Sam, Erik en kids, Bedankt voor jullie lieve berichtje op ons memo bord en uiteraard ook voor jullie aanwezigheid en gezelligheid! Laten we deze traditie zolang het nog kan in ere houden! Ik kijk er elk jaar weer naar uit!

Carnaval 2014: Geslaagd!

1 Jaar samen :-)

Eergister (de 23e) was het alweer een jaar geleden dat Kay en ik officieel een relatie kregen.
Ja ja eerlijk gezegd vonden we elkaar vanaf dag 1 alweer heel erg leuk maar een beetje aftasten na 12 jaar geen contact kan geen kwaad.
Het was die middag op de 23e van februari nadat we lekker knus tegen elkaar aanzaten op mijn ietwat kleine bankje, na het kijken van Django Unchained, dat we elkaar aankeken en de stap toch wel durfden te nemen ( ;-) )
Het was duidelijk dat dit niet meer te negeren was. We zagen elkaar elk weekend en zelfs enkele doordeweekse dagen, begin februari, wist ik Kay naar me toe te lokken. 6 Februari zullen we nooit vergeten zeg maar. De dag dat Kay noodgedwongen om half 6 's morgens hier de deur weer uit moest omdat hij anders in Almere te laat op zijn werk zou komen.
Zo'n 6 weken later volgde er nog een mooi aandenken aan die dag in de vorm van een snelheidsovertreding...:-P Tja je moet er iets voor over hebben he?!
Nu, een jaar en een complete verandering van inboedel verder, beseffen we ons dat het jaar omgevlogen is. Het voelt al als zoveel jaren langer. Is het daadwerkelijk pas een jaartje? Het voelt zo enorm goed dat we voor ons gevoel al heel wat jaartjes meer samen zijn.
Mijn knusse (laten we hem maar zo  noemen in plaats van klein :-P) bankje heeft plaats gemaakt voor Kays heerlijke grote hoekbank! Woehoe! Ons huisje is er extreem hard op vooruit gegaan. Een heerlijke mengeling van onze spulletjes en op de voordeur hebben we officieel een naambordje geplakt. Mijn paleisje is nu ons paleisje geworden!
Vorige week dinsdag zijn we gezellig een nachtje naar Zeeland geweest om ons jubileumpje te vieren. In westkapelle aan het strand om precies te zijn. Het was heerlijk! Het was maar 1 nachtje maar het was precies wat we nodig hadden. We hebben genoten.

Zondag zijn we lekker wat rond gaan rijden in Zuid Limburg en hebben we samen in Vaals op een mooi hoog punt (met prachtig uitzicht) geluncht.
De avond viel ietwat in het water. Zijn niet uiteten geweest maar hebben wel op de meest relaxte manier op bed film gekeken. Lekker lui. Niks moet en alles mag.
Al met al een geslaagd dagje!
En nu? Nu is er weer de orde van de dag!
Vanmorgen eindelijk officieel goedkeuring gekregen om vrijwilligerswerk te gaan doen. Dus weer een stapje dichterbij! Woei! :-D
Volgende week carnaval. Doe niet veel aan carnaval maar de optocht hier in Roermond samen met Sam, Erik en de kinderen is toch wel een traditie geworden. De bende van 4 heeft het er al weken (zo niet maanden) over! Die zijn er alweer vol van.
Gezellig met zn allen in ons woonkamertje met de grote ramen open en genieten maar van de optocht die aan ons raam voorbij trekt!
Zin in! Word vast weer heel gezellig! Enige verschil met vorige 2 jaren? Nyntha feest met ons mee en Kay zal ook zijn vuurdoop ondergaan. (Maak je geen zorgen mup...je zal hooguit een aantal dagen een hoge piep in je oren horen ;-) En nee niet van de muziek buiten maar van 4 gillende en enthousiaste stuiterballetjes!)
Wilde eerst niet verkleed gaan maar tja daar kom ik niet mee weg bij de kids! En ach ik ben de beroerdste niet. Dit jaar een minni mouse pakje kunnen ritselen. Is weer eens wat anders!
Ik vind um leuk!

Gaat een gezellige kleurige bende worden zo met zn allen volgens mij!
En na de carnaval volgt alweer snel mn verjaardag. We zeggen maar zo...genoeg te doen de komende tijd! Wel gezellig allemaal dus totaal geen straf. Ik zeg: kom maar op! En voordat we het in de gaten hebben zitten Kay en ik aan ons 2-jarig jubileum. Let maar eens op!

I feel good!

Het gaat lekker! Ja best wel. Op afgelopen maandag na geniet ik sinds enkele weken van elke dag.
Er zijn genoeg momenten dat ik me realiseer dat ik mijn eigen sociale contacten wel heel erg mis! Ik zie vriendinnen nog maar nauwelijks. Het komt er gewoon niet van. Of ze wonen te ver weg of er komt iets tussen of er is geen gaatje in een planning te vinden. Eerlijk is eerlijk weken terug heb ik er zwaar de balen van gehad en dat ook flink geuit. En heb daar ook totaal geen spijt van. Heerlijk om eens gewoon te zeggen wat ik denk/voel en het niet maar altijd voor me te houden en allemaal maar gewoon te accepteren. Heb ik te lang gedaan.
Nu is dat allemaal weer rustig hoor. De wervelstorm in mij is al lang gaan liggen. En ik probeer het gewoon op een andere manier te zien. De vriend(inn)en die ik heb zijn heerlijke mensen. En de momenten dat we elkaar wel zien zijn top! Als ik dat gewoon wat zwaarder mee laat wegen dan is er al veel beter mee om te gaan.
En nu? Nu voel ik me goed. Er is weer één knop omgezet. Weer een trede hoger op de trap.
Afgelopen zondag Iris en Don op visite gehad. Super gezellig! Tammie spreek ik ook dagelijks. Afspreken met haar is een hele uitdaging. Groningen ligt niet om de hoek. En dan Sam...die net als ik op sneeuw wacht zodat we de tuin in kunnen gaan duiken om een sneeuwpop te maken. Dit staat al maanden in de planning maar waar blijft die verdomde sneeuw??????
En dan langzaam aan bezig om ook weer wat contacten te herstellen. 8 februari naar Zeeland afreizen om naar Celesta te gaan. Zin in!
En dan is er natuurlijk nog mijn leventje naast het sociale wereldje. Mijn leventje met Kay en Quinn. Waar ik nog steeds dolgelukkig mee ben.
En familie. Mijn eigen familie, die ik al bijna 27 jaar ken. Maar ook familie die ik bijna een jaar geleden erbij kreeg. Mijn schoonouders Yvonne en Eric, mijn schoonzusje Kyra en haar vriend Roel en oma Diepstraten. Het blijft een bijzonder iets als alles op zijn plek lijkt te vallen!
Bever verloopt nog steeds prima. Mijn psych en ik kunnen het ook prima vinden. Kwam hem paar dagen terug op straat tegen en kon niet anders dan als de vrolijkheid zelve een welgemeend goedemorgen naar hem te roepen. Ja ook hij merkt het verschil.
En nu? Nu at this moment is muppie even de stad in, ligt Quinn prinsheerlijk naast me en drink ik een kopje kruidenthee met mijn voeten nonchalant op de tafel gegooid. Gewoon omdat het kan!
Fijne dag allemaal!

Zwart en wit

Gister zei ik nog tegen Yvonne dat het prima met me gaat en dat elke dag speciaal is en daar is ook werkelijk waar geen woord van gelogen. Daarnaast hoor ik de laatste tijd steeds vaker dat ik er zo goed en ontspannen uitzie. Dat geloof ik ook wel. Ik merk zelf ook dat ik steeds beter in mijn velletje zit. Maar dat betekend niet dat alles koek en ei is. Vandaag is het namelijk weer huilen met de pet op.
Net is, als vanouds, de bom ontploft. Op een manier die ik al bijna niet meer (her)kende. Oh shit het zit dus nog steeds wel in me.
Een week belabberd slapen brengt me weer even terug in de tijd. Verdorie nog aan toe!
Kay is daar dan weer de dupe van en natuurlijk NET voordat hij de deur uit zou gaan. Nee zo maak ik het nog makkelijker (ahum) voor ons beide.
Zo wil ik deze dag niet laten verlopen! Niet van elkaar gescheiden met een kutgevoel! Daar zijn die momenten voor onszelf niet voor bedoeld.
Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Serieus! Maar wat doe ik er tegen? Niet veel!
Ik kan dit natuurlijk ook positief bekijken. Het is duidelijk dat er diep in mij nog een hoop opgekropt zit en dat ik, ook al gaat het 90% van de tijd goed, goed op mezelf moet blijven letten. Denken dat het wel goed zit allemaal en vervolgens van een koude kermis thuiskomen. Nee die fout gaan we niet nogmaals maken.
Dit soort momentjes herinneren mij daar weer even aan.
Ik verwonder me echt over Kays houding t.o.v mij. Ik heb er geen moeite mee om te erkennen dat veel van mijn problemen veroorzaakt worden door mijn manier van denken. Door het feit dat er geen grijs bestaat in mijn leven. Maar alles meteen zwart is. Ik blaas dingen op. Altijd al gedaan.
Ook de reden dat ik een jaar terug op veel vlakken de boot afhield. Want weten dat je zo bent en dan jezelf volledig overgeven aan iemand is niet makkelijk.
Ik heb het wel gedaan uiteindelijk. Omdat het anders is als je overduidelijk de ware gevonden hebt. Moet je hem dan laten lopen vanwege je eigen angsten? Nee tuurlijk niet!
Geen moment spijt van gehad maar op dagen als deze word ik wel weer even overvallen door angst. Wat als hij dit zat word? Die rare fratsen van mij. De echte uitbarstingen komen nog maar heeeeeeel sporadisch voor. Meer niet dan wel. Maar leuk is het niet!
Ik zal altijd een zwart/wit kijker blijven maar daar valt wel mee te leven. Ik leer steeds beter hoe ik daar mee om moet gaan. Pas wanneer ik extreem moe ben vergeet ik het even. Zoals nu.
Ach weet je...een beetje zelfreflectie is nooit verkeerd. Zo'n blogje schrijven werkt voor mij ook weer licht therapeutisch! Ik schrijf het van me af en wie het wil lezen leest het en wie meteen doorklikt of doorscrollt die heeft geen flauw benul hoe en wat.
Doet er verder ook niet toe. Het is voor mij weer een wijze les geweest. En dat is wat telt.
En het zal hoogstwaarschijnlijk niet de laatste keer zijn. Ook daar hou ik rekening mee.
Zo en nu ga ik doen wat Kay me net zei. Lekker achter me laten en verder met de dag.
En straks lekker tegen Kay aan kruipen op de bank. Als hij weer thuis is! <3

Mijn visie over vuurwerk, knettergek!

Jongeren en vuurwerk. Levensgevaarlijk. Ik zie facebook
en twitter ondertussen alweer volstromen met berichten
waar grote ergernis uit blijkt. En terecht!
Het lijkt elk jaar erger te worden. Hoe is het mogelijk dat
kinderen, want ja dat is wat ze nog zijn, zoveel vuurwerk
in hun bezit hebben. En erger nog, degene zijn die het ook
afsteken. Nu al. 's Middags.
Van rotjes tot vuurpijlen. Je kan het je zo gek niet bedenken
of ze lopen er mee rond.
Op twitter lees ik het volgende:
'de gemiddelde vuurwerkknaller hier in de wijk is niet ouder dan 8.
Ff de papa die staat te kijken niet meegerekend... Zucht'
Is het tegenwoordig echt zo dat ouders het vuurwerk al
uit handen geven? Willen die soms dat hun kids 2014 met
1 hand minder moeten beginnen?
Op facebook het bericht dat fietsers en auto's bekogeld
worden met rotjes.
Pardon?!
Maar waag het dan niet om daar iets van te zeggen want
de gemiddelde tiener geeft je een bek terug waar je U
tegen zegt.
En dan het meest misselijk makende bericht, ieder jaar weer
hoor je er van, dat een kater het slachtoffer is geworden
van een stel walgelijke grapjassen. Stop een rotje in zijn
achterwerk want dat schijnt leuk te zijn.
Oh echt als ik dat lees dan kookt mijn bloed! Wat ben je dan
een misselijk onderkruipsel! Stop je zo'n geval dan ook even
in je eigen reet?!
Ongelofelijk dat dit elk jaar weer gebeurd.
Het is erg dat het noodzakelijk word (is) maar je kan echt
beter je katten binnen houden op 31 december!
Niet leuk voor het beestje maar dan weet je in ieder geval dat
hij/zij het nieuwe jaar levend haalt!
Ik vind vuurwerk om 12 uur 's nachts mooi! Maar dan wel graag
in de handen van een professional!
Zo zonde dat zoiets moois zo misbruikt word en daardoor
verafschuwt word door vele mensen.
Ik hoop van harte dat iedereen ongeschonden deze oudjaarsdag
doorkomt! Hou je hond(en) ook maar goed in de gaten want er
word overal flink afgeknald. En nee die jochies kijken niet
om zich heen of jij niet toevallig iets te dichtbij staat.
Hier in het centrum werden die krengen net al aangestoken en
al de lucht ingegooid. Of het hing bijna in de kerstversiering
of het landde ongecontroleerd her en der waar je het niet zou
verwachten.
Je zal daar maar net staan. Ik bedoel maar!
Kan me niet voorstellen dat ieder goed nadenkend mens
zich kan vinden in dat maffe gedrag wat tegenwoordig
als normaal word gezien onder sommigen.
Een gewaarschuwd mens telt voor 2! Je kan er niet vaak genoeg bij
stilstaan. Het is immers iets wat je niet tegen kan gaan.
Laten we blij zijn dat dit maar om 1 dag in het jaar gaat.
En laten we hoe dan ook genieten van deze laatste dag. Het blijft
hoe dan ook een speciaal moment zo'n jaarwisseling!
Ik zeg proost! En geniet van jullie avond!
En voor de huisdierenbezitters met (t)rillende 4-voeters, sterkte!

Kerstmis 2013 (vr)eten, drinken, lachen, kletsen, familie en een verrassing!

Kerst 2013...tja ik had hem zo graag in mijn vorige blog willen verwerken maar dat ging niet. ;-)
Er zat namelijk nog een verrassingselementje in onze kerst en als je de verrassing niet wilt verpesten zul je je mond toch iets langer moeten houden!
Onze kerst was heerlijk! Ik ga even op de chinese manier bloggen. Ik begin even van achter en werk dan terug naar voren.
2e Kerstdag. Het is nog vroeg als wij Quinn naar maasniel brengen. Hij gaat deze dag lekker naar zijn vriendjes Spooky en Daantje en naar mijn ouders.
Zo hebben het baasje en vrouwtje hun handen vrij en geen verplichtingen en kunnen hun verrassing door gaan zetten. Maar we beginnen in Neeritter! Kerstbrunchen bij Roel en Kyra! Nou chapeau hoor. Heerlijk gegeten, gezellig gekletst en genoten van de gezelligheid en elkaar. Rond een uur of kwart over 1 stappen we weer in de auto om richting Almere te rijden. Tijd om Eric en Yvonne een bezoekje te brengen, als ze thuis zijn tenminste. ;-)
Huh? Wat zeg je nou? Als ze thuis zijn tenminste?!!
Jups! Wij gaan onaangekondigd, als verrassing. Omdat we in eerste instantie niet de mogelijkheid hadden om kerst met hun te vieren maar dit uiteindelijk toch voor elkaar wisten te krijgen. MAAR dan zeggen we lekker niks en zorgen dat we ineens daar voor de deur staan.
Nou ik kan je zeggen, het verrassingseffect was aanwezig en hun reacties waren hartverwarmend toen ze ons zagen! Als je je zoon en schoondochter niet denkt te zien met kerst en daar toch wel moeite mee hebt...en ze dan toch ineens voor je staan...das toch wel een beetje het wow-effect!
Ik voelde me voor heel even mister al you need is love himself! Robert ten Brink!
Ons verrassingsbezoekje was meer dan geslaagd en wij zijn enorm blij dat we kerst ook met Eric en Yvonne hebben kunnen vieren!
1e Kerstdag, de ochtend en vroege middag zijn lekker rustig. Rond een uur of 4 worden we in Herkenbosch verwacht. We gaan dineren met de hele familie. Familie van mijn kant. Bij Marjon en Lambert thuis komen we bij elkaar en laten we een cateringbedrijfje komen. Onder het genot van een wijntje en veel gekwebbel word het eten goed ontvangen. Iedereen smult en eet letterlijk de buikjes vol. Jeutje mina, daar kan niet veel meer bij!
Het is een gezellige avond maar ik ben blij als we op een gegeven moment weer lekker thuis zijn en daar na een frisse douche verder kunnen uitbuiken op bed. Tv aan en zennnn! Wederom een geslaagde kerstviering!
Kerstavond! Gourmetten bij mijn ouders. Inge, Ralph, en Kay en ik. Het gezin compleet! Gourmet besteld bij A-Z. Ontzettend goed bevallen. Genoeg keuze en ontzettend lekker! Quinn mocht uiteraard ook mee en geniet van alle aandacht. Staat wild kwispelend bij Ralph en Inge. Ja die ziet hij niet zo vaak haha. En terwijl wij gourmetten smult hij van zijn kauwbotje terwijl hij prinsheerlijk afwisselend op de zachte mat en het hondenkleedje voor de haard ligt. Hij neemt het er van haha.
Ja dit was een geslaagde kerst! Eentje die echt voor mij weggelegd is. Ik ben een familiemens, een gezelligheidsdier. En op deze manier maak je mij het gelukkigst! Ik heb er van genoten!
Mijn eerste kerst samen met Kay! Dat er nog maar weer van dit soort kerstfeesten mogen komen!
Nu op naar 31 december. Nog maar een aantal daagjes! Hopelijk gaat die net zo bijzonder worden en voelen als deze kerst! <3