Ok, ok...over een paar uur pas maar ik heb nu wel even tijd om te bloggen...
Dus een pre-holiday blogje dan maar? ;-)
Het was een gezellig weekje. Eentje die best snel is gegaan! Had dan ook een mid-week weekend! Een wat??! Een weekend midden in de week. 2 Dagen vrij op woensdag en donderdag om precies te zijn.
2 Dagen die ik in Weert doorgebracht heb. Bij Nicole. Wat een gezelligheid! Ga er niet te ver over uitwijden maar laten we zeggen dat druiven de hoofdrol hebben gespeeld. Nou nee das ook niet waar maar god wat hebben we gelachen.
En wat hebben we gister genoten daar op het balkon met allemaal lekkere en vooral gezonde hapjes, de zon, skip bo, ijswater en veel humor! Over ijswater gesproken, heerlijk! Multifunctioneel! ;-) Zelfde geld voor die druiven. Niet alleen lekker om te eten...lol
Zelfs een peuter die het hoog in zn bol had (waar was het behang toen we het nodig hadden hihi) kon ons relax middagje niet verpesten! '
En vandaag? Vandaag regent het pijpenstelen. Nederland op zn best. Nouja best? Het is geen weer om helemaal happy van te worden en TOCH heb ik goede zin! Fuck de rain! Ik ben niet van suiker. Dan zorg ik zelf wel voor een zonnetje in mijn dag!
Tis een heerlijk dagje tot nu toe. De kids vermaken zich prima en Tanja ook. Lekker rustig, geen gestress! Het is hier best wel goed in balans! Dat is nog eens een fijne laatste werkdag voordat ik straks 3 weken niet hier te vinden zal zijn.
Kortom: de regen doet me lekker niks! Al had ik natuurlijk veel liever een zonnetje gezien. Maar wat niets is komt vanzelf nog wel. Alle vertrouwen in hoor!
Ik zal in die 3 weken tijd vast wel wat zon zien. Dat hoop ik in ieder geval. Geen rokjesdag maar een rokjesvakantie haha!
Op vakantie ga ik niet. Geen ver land die zich mag vereren met mijn komst *kuch kuch* Maar ik ga het vertier gewoon opzoeken in eigen land.
Heb al een aantal leuke dingetjes gepland. Zo komt het weekend van de 7e Tamara Limboland bezoeken. Finally! Wat is dat lang geleden zeg dat ik haar zag!
Voor de rest genoeg ideeen maar nog niks wat vast staat. Komt vanzelf wel allemaal! :-D
En toen werd ik even onderbroken...EEN SPIN! Tanja EEN SPIN! Klinkt het een paar meter bij mij vandaan...
'Waar?' Zeg ik...DAAR en ze wijst...'WAAR???' Weer wijst ze...ja schiet mij maar lek maar ik zie niks...'Zit ie op je stoeltje dan?' NEE, bij de tafel antwoord ze...
Nou ik zal je zeggen...er zat inderdaad EEN SPIN(netje) :-P Vergrootglas vereist om 'm goed te zien hihi...
Spinnetje maar buiten gezet en weer mn goede daad verricht vandaag lol...
Afijn...Ik ga een eind breien aan deze blog...kan er best wat spinnenrag voor lenen van dat kleine spinnetje :-P Geen wol nodig!
Tot schrijfs!
Liefs Tan
vrijdag 29 juni 2012
vrijdag 22 juni 2012
Updeetje
It's been a while!
Heb ook niet zo bijster veel te melden volgens mij.
Maar voelde ergens de drang om te bloggen. Dus dan geef ik daar maar gewoon aan toe!
Doe er niemand kwaad mee in ieder geval!
Sinds mijn laatste blog voel ik me eigenlijk best wel oke! Er hebben zich wat veranderingen in mn leven voorgedaan. Heb wat hoofdstukken afgesloten, heb wat hoofdstukken 'geschreven' en ben met bepaalde hoofdstukken in mijn leven bezig as we speak!
Kortom het houd me goed bezig allemaal! It keeps me going...
Soms met een rot gevoel dat overheerst en soms met een gevoel van triomf. Het wisselt zich enorm af. En heel soms voel ik beide at the same time! Maar dat is het leven. Vallen en opstaan!
Even wat leuks!!! Want als we dan toch bloggen dan ook leuke dingen er in. Dat is een must! :-D
9 Juni is onze familie uitgebreid met neefje Morris! Terwijl het Nederlands elftal een gigantische nederlaag onderging tegen Denemarken zag mijn jongste neefje het levenslicht. Nouja, nee dat is niet helemaal waar. Op dat moment was hij al geboren en al een aantal uren oud.
Heeft gelijk zijn eerste EK mee mogen maken haha...Hoe dit EK was houden we maar heel wijs voor ons...*ergens ver weg stoppen gaat*...
Daar zaten we (Manou, Nicole en ik) dan in onze mooiste oranje outfitjes en attribuutjes bij Nicole thuis...oei...was dat even een domper...maar we hadden nog 2 wedstrijden te goed. Laat ik hier maar overgaan tot zwijgen wat dit betreft. *rits*
DUSSS...oh nee wacht...wil nog wel 1 ding melden. De 2e wedstrijd die oranje moest spelen keken we WEER bij Nicole thuis, alleen echter deze keer met nog een super gezellig persoon erbij. En wel Kiona (Loki055) Een super gezellige en vrolijke dame die we kennen via twitter. We kenden elkaar niet dus het was een heus tweet upje!
En Kiona zou Kiona niet zijn als ze een wel heel bijzondere entree zou maken. Ze kwam namelijk niet alleen. Nee ze nam Alf, die toen nog geen Alf heette overigens, de kraai mee. Alf die ze ontmoet had langs de weg. Alf was helaas het slachtoffer geworden van, ja van wat eigenlijk? Een auto? In ieder geval...Alf was gewond en zo leek in shock. Zielig toch? Dus wat doen wij...we bellen '144 red een dier'
NOU MOOI NIET DUS! 144 red GEEN dier vond de afstand weert - roermond te ver en aangezien er geen bloed te zien was moest Alf wachten tot de volgende ochtend voordat hij opgehaald zou worden...arm beest! :-S Helemaal in shock. Al zittende in een sigarendoos was hij dus ook nog eens echt de sigaar!
Afijn...sinds die avond hebben we de slogan in ieder geval veranderd in '144 red geen dier maar bel Kiona vogelopvang!'
Kiona heeft het beestje mee maar zelf meegenomen en hem ontzettend goed verzorgd! Wow!
Maar afgezien van Alf wil ik toch even melden wat een topper ze sowieso is! Wat een gezelligheid, wat een fun! Dat gaan we dus echt nog eens overdoen. Voor mijn gevoel zat er zeker een klik tussen ons allemaal! We hebben in ieder geval een geweldige avond gehad en ze was ook nog eens zo lief om mij helemaal thuis af te zetten. Super!
17 Juni was het vaderdag...en tevens de 3e wedstrijd (heb ik het er nog over he lol). Deze wedstrijd echter vol goede moed gekeken met de hele familie bij oma thuis.
Hoewel opa er niet meer is :( hebben we dit jaar er toch voor gekozen om de bbq die we elk jaar met vaderdag deden gewoon door te laten gaan. Met aansluitend dus die wedstrijd. Zaten we dan allemaal als goedgelovigen mutsen op de bank. En ja hoor daar was de 1e goal voor Nederland! Wow! Zelfs twitter stond er vol van. Een explosie van ongelovige tweets! Neeee dit kon toch niet? Zou het dan toch nog........? NEEEEEEEEE tuurlijk niet! Die ijdele hoop werd al snel uit ieders hoofd geschopt door Ronaldo...Door Ronaldo nog wel pffff het zou ook niet!
Ronaldo die in de pauze zn haar gefatsoeneerd had. Seriously...ja nou ja laten we wel wezen...die kuif/hanekam of wat het ook was, iig met veeeeel gel, was nou ook niet heel praktisch als je een bal wilt koppen he! ;-)
En daar was Nederlaag 3! Ach jaaaaa gelukkig vergaat de wereld evengoed niet!
Gister de verjaardag van Erik gevierd in Venray...en warempel! Nog steeds ORANJE...in een fel oranje rokje stond Sam samen met Erik bij het station mij op te wachten...ze zal toch wel doorhebben dat Nederland er uit ligt he? *FLUIT*
Nah TUURLIJK weet ze dat! Maar grappig was het wel!
Een erg gezellige dag gehad! Volgens mij was het voor Erik een leuke manier om 2x4 te worden!
Om maar even in de 1+1=6 sfeer te blijven!
's Avonds nog even genoten van het Venrayse noodweer. Het ging even heeeeel flink te keer maar om nou te zeggen van 'tjeeeee nou poeh poeh allelujah wat verschrikkelijk!!!' Nope totaal niet!
Om kwart over 10 de trein terug naar huis gepakt want moest vandaag gewoon weer om half 7 opstaan en de deur uit. VROEHOEEEEEG! Aangezien ik niet in slaap viel tot na 1 uur vannacht en weer wakker werd om half 6 :-S WHYYYY, tell me why?
Dit weekend sowieso een geslaagd feestje. En verder is nog redelijk unknown. Er zijn plannen maar wie wat waar en OF alles doorgaat is nog uncertain! Misschien morgen Nijmegen...Misschien ook niet...Zondag zou eigenlijk Venray worden maar ook dat is not sure...ik laat het allemaal op me afkomen. Ik ben vrij dus kan ten alle tijden de deur uit en op stap.
Heb in ieder geval wel zin in een leuk weekend! Hoe die ingevuld word merk ik dan wel weer!
Gister zou mijn geluksdag zijn, met een laminaatvloer die bol is gaan staan, spullen die ik vergat en een vies oud kereltje die me zorgvuldig aant begluren was kan ik gister niet echt als geluksdag bestempelen! Dan maak ik er toch gewoon mijn geluksweekend van aankomend weekend?
Ik ben de beroerdste niet hoor! ;-)
En met dit gezegd hebbende ga ik deze blog, waarin ik niet veel te zeggen had (PROEST) afsluiten!
Till next time!
Liefs Tan!
Heb ook niet zo bijster veel te melden volgens mij.
Maar voelde ergens de drang om te bloggen. Dus dan geef ik daar maar gewoon aan toe!
Doe er niemand kwaad mee in ieder geval!
Sinds mijn laatste blog voel ik me eigenlijk best wel oke! Er hebben zich wat veranderingen in mn leven voorgedaan. Heb wat hoofdstukken afgesloten, heb wat hoofdstukken 'geschreven' en ben met bepaalde hoofdstukken in mijn leven bezig as we speak!
Kortom het houd me goed bezig allemaal! It keeps me going...
Soms met een rot gevoel dat overheerst en soms met een gevoel van triomf. Het wisselt zich enorm af. En heel soms voel ik beide at the same time! Maar dat is het leven. Vallen en opstaan!
Even wat leuks!!! Want als we dan toch bloggen dan ook leuke dingen er in. Dat is een must! :-D
9 Juni is onze familie uitgebreid met neefje Morris! Terwijl het Nederlands elftal een gigantische nederlaag onderging tegen Denemarken zag mijn jongste neefje het levenslicht. Nouja, nee dat is niet helemaal waar. Op dat moment was hij al geboren en al een aantal uren oud.
Heeft gelijk zijn eerste EK mee mogen maken haha...Hoe dit EK was houden we maar heel wijs voor ons...*ergens ver weg stoppen gaat*...
Daar zaten we (Manou, Nicole en ik) dan in onze mooiste oranje outfitjes en attribuutjes bij Nicole thuis...oei...was dat even een domper...maar we hadden nog 2 wedstrijden te goed. Laat ik hier maar overgaan tot zwijgen wat dit betreft. *rits*
DUSSS...oh nee wacht...wil nog wel 1 ding melden. De 2e wedstrijd die oranje moest spelen keken we WEER bij Nicole thuis, alleen echter deze keer met nog een super gezellig persoon erbij. En wel Kiona (Loki055) Een super gezellige en vrolijke dame die we kennen via twitter. We kenden elkaar niet dus het was een heus tweet upje!
En Kiona zou Kiona niet zijn als ze een wel heel bijzondere entree zou maken. Ze kwam namelijk niet alleen. Nee ze nam Alf, die toen nog geen Alf heette overigens, de kraai mee. Alf die ze ontmoet had langs de weg. Alf was helaas het slachtoffer geworden van, ja van wat eigenlijk? Een auto? In ieder geval...Alf was gewond en zo leek in shock. Zielig toch? Dus wat doen wij...we bellen '144 red een dier'
NOU MOOI NIET DUS! 144 red GEEN dier vond de afstand weert - roermond te ver en aangezien er geen bloed te zien was moest Alf wachten tot de volgende ochtend voordat hij opgehaald zou worden...arm beest! :-S Helemaal in shock. Al zittende in een sigarendoos was hij dus ook nog eens echt de sigaar!
Afijn...sinds die avond hebben we de slogan in ieder geval veranderd in '144 red geen dier maar bel Kiona vogelopvang!'
Kiona heeft het beestje mee maar zelf meegenomen en hem ontzettend goed verzorgd! Wow!
Maar afgezien van Alf wil ik toch even melden wat een topper ze sowieso is! Wat een gezelligheid, wat een fun! Dat gaan we dus echt nog eens overdoen. Voor mijn gevoel zat er zeker een klik tussen ons allemaal! We hebben in ieder geval een geweldige avond gehad en ze was ook nog eens zo lief om mij helemaal thuis af te zetten. Super!
17 Juni was het vaderdag...en tevens de 3e wedstrijd (heb ik het er nog over he lol). Deze wedstrijd echter vol goede moed gekeken met de hele familie bij oma thuis.
Hoewel opa er niet meer is :( hebben we dit jaar er toch voor gekozen om de bbq die we elk jaar met vaderdag deden gewoon door te laten gaan. Met aansluitend dus die wedstrijd. Zaten we dan allemaal als goedgelovigen mutsen op de bank. En ja hoor daar was de 1e goal voor Nederland! Wow! Zelfs twitter stond er vol van. Een explosie van ongelovige tweets! Neeee dit kon toch niet? Zou het dan toch nog........? NEEEEEEEEE tuurlijk niet! Die ijdele hoop werd al snel uit ieders hoofd geschopt door Ronaldo...Door Ronaldo nog wel pffff het zou ook niet!
Ronaldo die in de pauze zn haar gefatsoeneerd had. Seriously...ja nou ja laten we wel wezen...die kuif/hanekam of wat het ook was, iig met veeeeel gel, was nou ook niet heel praktisch als je een bal wilt koppen he! ;-)
En daar was Nederlaag 3! Ach jaaaaa gelukkig vergaat de wereld evengoed niet!
Gister de verjaardag van Erik gevierd in Venray...en warempel! Nog steeds ORANJE...in een fel oranje rokje stond Sam samen met Erik bij het station mij op te wachten...ze zal toch wel doorhebben dat Nederland er uit ligt he? *FLUIT*
Nah TUURLIJK weet ze dat! Maar grappig was het wel!
Een erg gezellige dag gehad! Volgens mij was het voor Erik een leuke manier om 2x4 te worden!
Om maar even in de 1+1=6 sfeer te blijven!
's Avonds nog even genoten van het Venrayse noodweer. Het ging even heeeeel flink te keer maar om nou te zeggen van 'tjeeeee nou poeh poeh allelujah wat verschrikkelijk!!!' Nope totaal niet!
Om kwart over 10 de trein terug naar huis gepakt want moest vandaag gewoon weer om half 7 opstaan en de deur uit. VROEHOEEEEEG! Aangezien ik niet in slaap viel tot na 1 uur vannacht en weer wakker werd om half 6 :-S WHYYYY, tell me why?
Dit weekend sowieso een geslaagd feestje. En verder is nog redelijk unknown. Er zijn plannen maar wie wat waar en OF alles doorgaat is nog uncertain! Misschien morgen Nijmegen...Misschien ook niet...Zondag zou eigenlijk Venray worden maar ook dat is not sure...ik laat het allemaal op me afkomen. Ik ben vrij dus kan ten alle tijden de deur uit en op stap.
Heb in ieder geval wel zin in een leuk weekend! Hoe die ingevuld word merk ik dan wel weer!
Gister zou mijn geluksdag zijn, met een laminaatvloer die bol is gaan staan, spullen die ik vergat en een vies oud kereltje die me zorgvuldig aant begluren was kan ik gister niet echt als geluksdag bestempelen! Dan maak ik er toch gewoon mijn geluksweekend van aankomend weekend?
Ik ben de beroerdste niet hoor! ;-)
En met dit gezegd hebbende ga ik deze blog, waarin ik niet veel te zeggen had (PROEST) afsluiten!
Till next time!
Liefs Tan!
vrijdag 8 juni 2012
She's really really really a woman!
Je voelt je rot. Niet zomaar rot, maar extreem rot. Kun je 2 dingen doen. Of je bind een steen om je enkel en springt in de eerste de beste put. Ben je lekker snel beneden...blijf je daar in het donker zitten en verder zie je wel wat er met je leven gaat gebeuren...OF je raapt je bij een, gaat de deur uit en ziet wel waar je uitkomt. Je begint te lopen, de zon doet goed haar best, de muziek staat op volume AU maar dat is alleen maar lekker en gaan met die banaan. Het is druk in de stad.
Zo te zien profiteert iedereen van dit weertje. Geef ze eens ongelijk!
Mijn missie deze middag? Geld over de balk smijten. Geld wat ik eigenlijk niet heb maar dat kan me geen ene flikker schelen!
Ik loop als eerste de v&d binnen. Hebben ze een hele leuke oranje afdeling. En hoewel ik heel hard heb geroepen dat ik er niks voor ga kopen kan ik het toch niet laten. Wil morgen het EK in stijl kijken en ben toch overstag gegaan!
Ik ben geslaagd! Wat ik heb gekocht? Hou de foto's maar in de gaten die morgen gemaakt gaan worden. Heb al gelezen dat de foto camera klaar gelegd is dusse...dat komt allemaal vanzelf wel aan het licht.
Na de v&d naar de c&a gehobbelt. Gister ook al even geweest en het schattigste spijkerrokje gezien. Gister nog getwijfelt of ik hem zou kopen en vandaag de knoop doorgehakt.
Ik ben met geld aant smijten dus waarom zou ik twijfelen?
Ka-ching...op naar de volgende winkel. Laat dat nou even handig uitkomen. De directe overburen van de c&a??? De schoenenreus. Lekker makkelijk. Ook daar slaag ik en guess what??! SHE FUCKING DID IT! Ik heb mn schoenen met immens hoge hakken gekocht. Geen flauw idee waarom, ook geen idee wanneer ik die in hemelsnaam aan moet doen maar met 50% korting en een toch wel gave look kon ik ze niet laten staan. *Verliefd*
Wil ik best even met jullie delen...;-)
Daarna richting de hema gelopen. Nog wat kleine hebbedingetjes gehaald en wat te eten voor vanavond. En toen? Toen had ik best wel een zware tas aan mn arm hangen. Terug naar huis gegaan, alles gedropt en weer op pad.
Ik had geen flauw idee waar ik naartoe zou gaan. Als ik maar niet thuis zou zijn. Ik ben gaan lopen, op de automatische piloot. Die bracht me naar de vijvers bij de kerkeveldlaan. Om de één of andere reden word ik altijd naar die plek toe getrokken. En tja niet zo heel gek als dit je zicht is dan:
Ik weet niet hoelang ik daar heb gezeten maar volgens mij best wel lang. In mijn eigen droomwereldje. Veel nagedacht en tot bepaalde conclusies gekomen.
Life sucks...best wel vaak, kan er over gaan liegen maar in mijn beleving is dat nou eenmaal zo. Reden daarvan ben ikzelf. Als ik momenteel met iemand in de knoop zit dan is het wel met mijzelf.
MAARRRR het leven is ook mooi! En hoe?!!!! En dat weegt net even iets zwaarder! Hij is net even iets vaker mooi dan dat ie suckt en dat besef ik me maar al te goed!
Mijn bankrekening is niet zo happy met vandaag. Tanja des te meer!
En als ik dit zo vol weet te houden en mezelf kan verslaan met de tijd dan weet ik zeker dat die 'best wel vaak' gegarandeerd een 'bijna nooit!' word.
I'm on my way! I am alive! En zoals Celine zingt: 'I can't wait for the rest of my life!' Bring it on!
Eindig ik deze blog even met wat fotootjes. Met mn foontje op pad gaan betekend meestal wel veel foto's maken...en heb er maar 1 woord voor: BE-AU-TI-FUL
Op naar morgen! Ik heb dr zin in!
Liefs Tan
Zo te zien profiteert iedereen van dit weertje. Geef ze eens ongelijk!
Mijn missie deze middag? Geld over de balk smijten. Geld wat ik eigenlijk niet heb maar dat kan me geen ene flikker schelen!
Ik loop als eerste de v&d binnen. Hebben ze een hele leuke oranje afdeling. En hoewel ik heel hard heb geroepen dat ik er niks voor ga kopen kan ik het toch niet laten. Wil morgen het EK in stijl kijken en ben toch overstag gegaan!
Ik ben geslaagd! Wat ik heb gekocht? Hou de foto's maar in de gaten die morgen gemaakt gaan worden. Heb al gelezen dat de foto camera klaar gelegd is dusse...dat komt allemaal vanzelf wel aan het licht.
Na de v&d naar de c&a gehobbelt. Gister ook al even geweest en het schattigste spijkerrokje gezien. Gister nog getwijfelt of ik hem zou kopen en vandaag de knoop doorgehakt.
Ik ben met geld aant smijten dus waarom zou ik twijfelen?
Ka-ching...op naar de volgende winkel. Laat dat nou even handig uitkomen. De directe overburen van de c&a??? De schoenenreus. Lekker makkelijk. Ook daar slaag ik en guess what??! SHE FUCKING DID IT! Ik heb mn schoenen met immens hoge hakken gekocht. Geen flauw idee waarom, ook geen idee wanneer ik die in hemelsnaam aan moet doen maar met 50% korting en een toch wel gave look kon ik ze niet laten staan. *Verliefd*
Wil ik best even met jullie delen...;-)
Daarna richting de hema gelopen. Nog wat kleine hebbedingetjes gehaald en wat te eten voor vanavond. En toen? Toen had ik best wel een zware tas aan mn arm hangen. Terug naar huis gegaan, alles gedropt en weer op pad.
Ik had geen flauw idee waar ik naartoe zou gaan. Als ik maar niet thuis zou zijn. Ik ben gaan lopen, op de automatische piloot. Die bracht me naar de vijvers bij de kerkeveldlaan. Om de één of andere reden word ik altijd naar die plek toe getrokken. En tja niet zo heel gek als dit je zicht is dan:
Ik weet niet hoelang ik daar heb gezeten maar volgens mij best wel lang. In mijn eigen droomwereldje. Veel nagedacht en tot bepaalde conclusies gekomen.
Life sucks...best wel vaak, kan er over gaan liegen maar in mijn beleving is dat nou eenmaal zo. Reden daarvan ben ikzelf. Als ik momenteel met iemand in de knoop zit dan is het wel met mijzelf.
MAARRRR het leven is ook mooi! En hoe?!!!! En dat weegt net even iets zwaarder! Hij is net even iets vaker mooi dan dat ie suckt en dat besef ik me maar al te goed!
Mijn bankrekening is niet zo happy met vandaag. Tanja des te meer!
En als ik dit zo vol weet te houden en mezelf kan verslaan met de tijd dan weet ik zeker dat die 'best wel vaak' gegarandeerd een 'bijna nooit!' word.
I'm on my way! I am alive! En zoals Celine zingt: 'I can't wait for the rest of my life!' Bring it on!
Eindig ik deze blog even met wat fotootjes. Met mn foontje op pad gaan betekend meestal wel veel foto's maken...en heb er maar 1 woord voor: BE-AU-TI-FUL
Liefs Tan
maandag 4 juni 2012
It's been a year...again
...
Een jaar geleden alweer. Vandaag is het weer een dag waarop
ik met mijn gedachten heel even stil sta bij vorig jaar.
Niet de eerste keer dit jaar en ook zeker niet de laatste keer.
Vorig jaar was zo roerig, het leek niet op te houden.
Maar de tijd gaat door. Minuten worden uren en uren worden een dag.
Dagen veranderen op hun beurt weer in weken en maanden en zo ben je
ineens een jaar verder.
Tijd vliegt, de tijd gaat door. Maar vergeten zul je het nooit.
Vandaag, de dag waarop de wereld even stil stond rond het middaguur.
De maasbrug veranderde voor enige tijd in een horrorfilm.
Een ongeluk met een motor, dodelijk. Weer een jong iemand overleden.
Brrr krijg er weer de rillingen van. Het leven is zo oneerlijk.
Begrijpen zul je het nooit.
Het hele jaar 2011 zal ik nooit begrijpen.
Een jaar na dato nog steeds niet. Onbegrip overheerst nog steeds.
Boosheid is mij ook niet onbekend. Zou nog steeds willen schreeuwen,
gillen, krijssen. Als dat zou helpen...
Dat doet het echter niet dus waarom zou ik er energie aan verspillen.
Wat ik wel doe vandaag? Aan Joy denken, en aan zijn familie.
Die al een jaar zonder hem moeten doorgaan.
Joy deed zijn naam eer aan. Levensgenieter was hij.
Helaas mocht hij dat maar 20 jaar doen. Genieten van het leven.
En op het moment dat ik dit schrijf besef ik me eens te meer
dat ik zou willen dat ik wat meer zou genieten.
Het leven kan ieder moment eindigen. Een enge gedachten maar
het is wel de realiteit. Soms heeft het maar 1 seconde nodig.
En met een brok in mijn keel, 2 waterige ogen en een knoop in
mijn maag is hij in mijn gedachten en beloof ik bij deze plechtig
dat ik uit het leven ga halen wat er in zit!
En met deze belofte en mijn blik naar boven gericht, naar alle waardevolle mensen
waar we vorig jaar afscheid van moesten nemen, eindig ik deze blog.
Always in our memories!
Een jaar geleden alweer. Vandaag is het weer een dag waarop
ik met mijn gedachten heel even stil sta bij vorig jaar.
Niet de eerste keer dit jaar en ook zeker niet de laatste keer.
Vorig jaar was zo roerig, het leek niet op te houden.
Maar de tijd gaat door. Minuten worden uren en uren worden een dag.
Dagen veranderen op hun beurt weer in weken en maanden en zo ben je
ineens een jaar verder.
Tijd vliegt, de tijd gaat door. Maar vergeten zul je het nooit.
Vandaag, de dag waarop de wereld even stil stond rond het middaguur.
De maasbrug veranderde voor enige tijd in een horrorfilm.
Een ongeluk met een motor, dodelijk. Weer een jong iemand overleden.
Brrr krijg er weer de rillingen van. Het leven is zo oneerlijk.
Begrijpen zul je het nooit.
Het hele jaar 2011 zal ik nooit begrijpen.
Een jaar na dato nog steeds niet. Onbegrip overheerst nog steeds.
Boosheid is mij ook niet onbekend. Zou nog steeds willen schreeuwen,
gillen, krijssen. Als dat zou helpen...
Dat doet het echter niet dus waarom zou ik er energie aan verspillen.
Wat ik wel doe vandaag? Aan Joy denken, en aan zijn familie.
Die al een jaar zonder hem moeten doorgaan.
Joy deed zijn naam eer aan. Levensgenieter was hij.
Helaas mocht hij dat maar 20 jaar doen. Genieten van het leven.
En op het moment dat ik dit schrijf besef ik me eens te meer
dat ik zou willen dat ik wat meer zou genieten.
Het leven kan ieder moment eindigen. Een enge gedachten maar
het is wel de realiteit. Soms heeft het maar 1 seconde nodig.
En met een brok in mijn keel, 2 waterige ogen en een knoop in
mijn maag is hij in mijn gedachten en beloof ik bij deze plechtig
dat ik uit het leven ga halen wat er in zit!
En met deze belofte en mijn blik naar boven gericht, naar alle waardevolle mensen
waar we vorig jaar afscheid van moesten nemen, eindig ik deze blog.
Always in our memories!
vrijdag 1 juni 2012
dinsdag 29 mei 2012
Passie en piemelbloemen, zon, terras en dat alles in goed gezelschap!
Het is 24 mei, Donderdag om precies te zijn. De dag dat de boekpresentatie van passie en piemelbloemen plaatsvind. HET boek van 2012. Geschreven door 2 geweldig gezellige en aardige dames. Sylvia Beugelsdijk en Ilse Annegarn!
Vol goede moed sprak ik met Sam af om elkaar te meeten bij het treinstation in Venlo! Zij vanuit Helmond en ik vanuit Roermond!
Warm gestoomd vanaf een gezellige maar broeierig terrasje in Rmond (samen met Nicole en Manou) vertrok mijn veolia trein richting Nijmegen. In Venlo sprong ik maar al te graag de trein uit. Toen hij stil stond hoor! Geen actie waardige toeren/stunten hoor. No worries. Blijkbaar was de term 'airco' in deze trein niet uitgevonden. Pufpuf hijg hijg BAH
Al lezende in een leuk boekje vloog de tijd wel om.
Eenmaal in Venlo moest ik even wachten op Sam. Maar in de stationshal was het uitstekend uit te houden. Al append met Sam (ja appen terwijl je elkaar zo toch ziet ja...lang leven de smartphones van tegenwoordig :-P) heb ik daar voor mijn gevoel maar een paar minuten gestaan voordat het glimlachende gezicht van Sam verscheen.
En toen...???
Toen was het tijd om de bus te nemen en vanuit de bushalte onze route te vervolgen. Maar Sam en Tan zijn echte vrouwen als het om kaarten lezen gaat. Of moet ik zeggen: de weg vinden. Ergens gaat dat niet altijd volgens plan. Ons plan deze keer? Google maps op de telefoon aanzetten. Mijn telefoon...want die van Sam had die functie niet. En mijn telefoon? Bijna LEEG!
Maar niet leeg genoeg! GNAGNAGNA
Dus hupakee adres invoeren en dan uiteraard het huisnr vergeten waardoor we mooi in de straat uitkomen (denken we) en dan tot de ontdekking komen dat nr 4 een woonhuis is en geen gilde opleidingen.
Sam en ik kijken elkaar aan en hilariteit alom! Het was te voorspellen. Hej we hebben het hier over ons he? ;-)
Uiteindelijk toch op de plek van bestemming gekomen. En een leuke presentatie van Sylvia en Ilse mogen aanschouwen! Wat een eer dat we hier bij mochten zijn!
En wat bijzonder om te horen hoe alles tot stand is gekomen tussen de 2 dames die nu naast een geweldig leuk boek ook een mooie vriendschap opgebouwd hebben.
Voor degene die trouwens nieuwsgierig zijn naar het boek: http://www.bol.com/nl/p/passie-en-piemelbloemen/9200000001153940/
Na afloop waren we, mede door de warmte die dag, wel een beetje gaar maar we moesten nog in Venray zien te komen. Dus hup terug naar de bushalte. Echter dit keer ZONDER schoenen. Huh? Ja inderdaad...schoenen uit en op de blote voetjes door Venlo heen lopen. Wij kunnen dat en doen dat!
Samantha is er al veel langer bekend mee en ik? Ik ben gek genoeg om er aan mee te doen. En blij toe! Wat is het LEUK om op blote voeten te lopen. Het is echt waar! Heerlijk gewoon!
Je krijgt er wel enorm zwarte voeten van. Daar ben ik ondertussen achter gekomen. Heb de afgelopen dagen VAAK mn voeten moeten wassen hihi...
Over de afgelopen dagen gesproken.
Die heb ik allemaal doorgebracht in Venray. Bij Sam en Erik. En wat een weertje hadden we erbij zeg. Lovely!
Ben op zondag tussendoor nog terug geweest naar Roermond. Gezellig terrasje gepikt in Roermond met wederom Nicole en Manou. Wat ontzettend gezellig! En weer een verslaving erbij. IJs capuccino!
DAMN wat is dat spul lekker zeg!!!
Veel gelachen, gekletst en uh gewoon gezelligheid! Super middagje gehad. En daarna weer terug naar Venray. Heel bizar trouwens. Dagretourtje Venray, ook voor het eerst hihi. Ik hoor het me nog tegen Sam en Erik zeggen zondagmiddag: 'Tot straks!'...
Waarom ik terug ging naar Venray? Omdat dat gezellig is natuurlijk :-P ow en ook omdat er voor maandag een geweldig leuk dagje Amsterdam gepland stond. Sam had kaartjes gewonnen voor een nieuw improvisatieprogramma 'in goed gezelschap' van de vara met oa Sara Kroos, Peter Heerschop en Georgina Verbaan!
De dag begon vroeg. Erg vroeg *gaaaaaaaaaap* maar damn het was de moeite waard hoor! Wat leuk!
Voor een fotoimpressie kun je terecht op de leuke blog van 1plus1is6: http://www.1plus1is6.nl/adamsestrand-jpg
En nu? Nu is het dinsdag en ben ik sinds vanmiddag thuis. Heeeeeeeeeeeeeel raar...misschien raar om te moeten zeggen maar de eerste 10 minuten vond ik het maar raar om thuis te zijn. Voelde voor heel even, eerlijk gezegd, BUT!
Het is zo ontzettend leuk geweest de afgelopen 6 dagen dat een leeg huis binnenstappen op zo'n moment niet echt leuk is.
Nu is het ondertussen 9 uur in de avond geweest en is dat gevoel ondertussen wel weer weg. Ben ook, toen ik thuis kwam, op de bank neergestreken en als een blok in slaap gevallen. Dus ergens denk ik dat mijn moeheid van de afgelopen tijd ook meespeelde in dat gevoel.
Nu zit ik momenteel met een zeer tevreden gevoel op mn eigen bankje. Nagenietend van deze geweldige dagen. Die ik heb doorgebracht met allemaal lieve en speciale mensen.
En besef ik me eens te meer dat ik het allerminst slecht heb. Sterker nog. Ik zit hier momenteel met een enorme grijns op mijn smoel alle afgelopen dagen nog eens te herbeleven. En dat is wat telt!
En nu? Nu ga ik me een kop koffie maken! Die heb ik nog niet gehad sinds ik thuis ben. En dan straks weer in mn eigen bedje kruipen. En uitkijken naar donderdag. Dan word mn lieve kleine vriendje Naud alweer 2 jaar! Kleine grote kanjer! Tante Tanja kijkt er al naar uit om je een dikke verjaardagsknuffel te brengen!
Lifes not bad!
Tijd voor koffie! Ik zeg: CHEERS!
Liefs Tan xxx
Vol goede moed sprak ik met Sam af om elkaar te meeten bij het treinstation in Venlo! Zij vanuit Helmond en ik vanuit Roermond!
Warm gestoomd vanaf een gezellige maar broeierig terrasje in Rmond (samen met Nicole en Manou) vertrok mijn veolia trein richting Nijmegen. In Venlo sprong ik maar al te graag de trein uit. Toen hij stil stond hoor! Geen actie waardige toeren/stunten hoor. No worries. Blijkbaar was de term 'airco' in deze trein niet uitgevonden. Pufpuf hijg hijg BAH
Al lezende in een leuk boekje vloog de tijd wel om.
Eenmaal in Venlo moest ik even wachten op Sam. Maar in de stationshal was het uitstekend uit te houden. Al append met Sam (ja appen terwijl je elkaar zo toch ziet ja...lang leven de smartphones van tegenwoordig :-P) heb ik daar voor mijn gevoel maar een paar minuten gestaan voordat het glimlachende gezicht van Sam verscheen.
En toen...???
Toen was het tijd om de bus te nemen en vanuit de bushalte onze route te vervolgen. Maar Sam en Tan zijn echte vrouwen als het om kaarten lezen gaat. Of moet ik zeggen: de weg vinden. Ergens gaat dat niet altijd volgens plan. Ons plan deze keer? Google maps op de telefoon aanzetten. Mijn telefoon...want die van Sam had die functie niet. En mijn telefoon? Bijna LEEG!
Maar niet leeg genoeg! GNAGNAGNA
Dus hupakee adres invoeren en dan uiteraard het huisnr vergeten waardoor we mooi in de straat uitkomen (denken we) en dan tot de ontdekking komen dat nr 4 een woonhuis is en geen gilde opleidingen.
Sam en ik kijken elkaar aan en hilariteit alom! Het was te voorspellen. Hej we hebben het hier over ons he? ;-)
Uiteindelijk toch op de plek van bestemming gekomen. En een leuke presentatie van Sylvia en Ilse mogen aanschouwen! Wat een eer dat we hier bij mochten zijn!
En wat bijzonder om te horen hoe alles tot stand is gekomen tussen de 2 dames die nu naast een geweldig leuk boek ook een mooie vriendschap opgebouwd hebben.
Voor degene die trouwens nieuwsgierig zijn naar het boek: http://www.bol.com/nl/p/passie-en-piemelbloemen/9200000001153940/
Na afloop waren we, mede door de warmte die dag, wel een beetje gaar maar we moesten nog in Venray zien te komen. Dus hup terug naar de bushalte. Echter dit keer ZONDER schoenen. Huh? Ja inderdaad...schoenen uit en op de blote voetjes door Venlo heen lopen. Wij kunnen dat en doen dat!
Samantha is er al veel langer bekend mee en ik? Ik ben gek genoeg om er aan mee te doen. En blij toe! Wat is het LEUK om op blote voeten te lopen. Het is echt waar! Heerlijk gewoon!
Je krijgt er wel enorm zwarte voeten van. Daar ben ik ondertussen achter gekomen. Heb de afgelopen dagen VAAK mn voeten moeten wassen hihi...
Over de afgelopen dagen gesproken.
Die heb ik allemaal doorgebracht in Venray. Bij Sam en Erik. En wat een weertje hadden we erbij zeg. Lovely!
Ben op zondag tussendoor nog terug geweest naar Roermond. Gezellig terrasje gepikt in Roermond met wederom Nicole en Manou. Wat ontzettend gezellig! En weer een verslaving erbij. IJs capuccino!
DAMN wat is dat spul lekker zeg!!!
Veel gelachen, gekletst en uh gewoon gezelligheid! Super middagje gehad. En daarna weer terug naar Venray. Heel bizar trouwens. Dagretourtje Venray, ook voor het eerst hihi. Ik hoor het me nog tegen Sam en Erik zeggen zondagmiddag: 'Tot straks!'...
Waarom ik terug ging naar Venray? Omdat dat gezellig is natuurlijk :-P ow en ook omdat er voor maandag een geweldig leuk dagje Amsterdam gepland stond. Sam had kaartjes gewonnen voor een nieuw improvisatieprogramma 'in goed gezelschap' van de vara met oa Sara Kroos, Peter Heerschop en Georgina Verbaan!
De dag begon vroeg. Erg vroeg *gaaaaaaaaaap* maar damn het was de moeite waard hoor! Wat leuk!
Voor een fotoimpressie kun je terecht op de leuke blog van 1plus1is6: http://www.1plus1is6.nl/adamsestrand-jpg
En nu? Nu is het dinsdag en ben ik sinds vanmiddag thuis. Heeeeeeeeeeeeeel raar...misschien raar om te moeten zeggen maar de eerste 10 minuten vond ik het maar raar om thuis te zijn. Voelde voor heel even, eerlijk gezegd, BUT!
Het is zo ontzettend leuk geweest de afgelopen 6 dagen dat een leeg huis binnenstappen op zo'n moment niet echt leuk is.
Nu is het ondertussen 9 uur in de avond geweest en is dat gevoel ondertussen wel weer weg. Ben ook, toen ik thuis kwam, op de bank neergestreken en als een blok in slaap gevallen. Dus ergens denk ik dat mijn moeheid van de afgelopen tijd ook meespeelde in dat gevoel.
Nu zit ik momenteel met een zeer tevreden gevoel op mn eigen bankje. Nagenietend van deze geweldige dagen. Die ik heb doorgebracht met allemaal lieve en speciale mensen.
En besef ik me eens te meer dat ik het allerminst slecht heb. Sterker nog. Ik zit hier momenteel met een enorme grijns op mijn smoel alle afgelopen dagen nog eens te herbeleven. En dat is wat telt!
En nu? Nu ga ik me een kop koffie maken! Die heb ik nog niet gehad sinds ik thuis ben. En dan straks weer in mn eigen bedje kruipen. En uitkijken naar donderdag. Dan word mn lieve kleine vriendje Naud alweer 2 jaar! Kleine grote kanjer! Tante Tanja kijkt er al naar uit om je een dikke verjaardagsknuffel te brengen!
Lifes not bad!
Tijd voor koffie! Ik zeg: CHEERS!
Liefs Tan xxx
donderdag 10 mei 2012
Als je het niet kan zien...
Geluk zit in kleine dingen, toch? :-)
En eigenlijk klopt dat ook wel. Familie, lieve vrienden, een huisdier, mooi weer, fijn werk.
Allemaal dingen die op een positieve manier kunnen bijdragen aan je leven.
Die je een glimlach op je gezicht kunnen toveren, een leuk dagje kunnen bezorgen, een waardevol gevoel. Het idee dat je er mag zijn. Dat je niet voor niets hier rondloopt.
Ik ken dat gevoel. En hopelijk met mij nog vele anderen.
MAAR vaak zit er een addertje onder het gras. Een ietsiepietsie klein addertje die dat geluk gigantisch in de weg kan staan en je hele doen en laten compleet kunnen verpesten.
Vaak zijn het 'addertjes' die voor de buitenwereld niet zichtbaar zijn. De buitenwereld ziet jou op een heel andere manier dan jijzelf. De buitenwereld ziet iemand die het toch allemaal wel goed voor elkaar lijkt te hebben.
En dan...? Dan heb je natuurlijk niet het recht om je een keer zwak op te stellen. Want HEY kijk eens naar wat je allemaal hebt in je leven. Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd...
Was het maar zo simpel. Als we daadwerkelijk zo konden denken over alles wat ons bezighoud en 'mankeert' dan waren we pas gezegend allemaal.
Denk je dat iemand, die innerlijk tegen iets vecht, niet ziet hoe kleine dingen een goed gevoel kunnen geven. En dat ze dat wel degelijk waarderen maar het wellicht niet zo goed uiten omdat ze ondertussen enorm hard aan het knokken zijn tegen iets anders. Iets anders wat de buitenwereld niet ziet, maar de persoon zelf wel voelt.
Maar ondertussen wel blijven glimlachen hoor! Oh en stel je niet zo aan!!! 'Mensen lief, doe niet zo zielig...kijk eens wat je allemaal hebt en je bent gezond.....'
STOP
Dat weet je helemaal niet! Toch?
De glimlach op het gezicht van iemand kan maar zo een masker zijn, de knuffel die iemand JOU geeft om jou te troosten kan maar net zo een eigen kreet om een omhelsing zijn. De woorden 'nee het gaat prima met mij, maak je geen zorgen' zijn vaak helemaal niet zo waar als ze je willen doen overkomen.
En dit zijn nog maar een paar voorbeelden.
Bijna niemand durft er tegenwoordig nog voor uit te komen als het innerlijk niet zo goed gaat. Of het nou een psychische aandoening is of een aandoening waar nog niet veel over bekend is en door veel mensen bestempeld word als een 'hype' en voor het gemak word weggelachen.
Laat je het begrip 1x vallen dan zeggen 10 mensen al snel 'oooh maar dan heb ik het ook want........'
DAT is wel het laatste wat je dan wil horen! Dat doet pijn. Waarom word je wel serieus genomen als je met een gipsenpoot in bed ligt, als je met een flinke ontsteking of virus opgezadeld word, of in de ergste gevallen met een vreselijke ziekte te maken krijgt.
Maar ben je een aansteller of aandachtzoeker als het 'ziek zijn' van binnen zit.
Ik kom nou steeds vaker op social media zoals facebook en hyves van die mooi 'deel-berichten' tegen. En wel de volgende:
En eigenlijk klopt dat ook wel. Familie, lieve vrienden, een huisdier, mooi weer, fijn werk.
Allemaal dingen die op een positieve manier kunnen bijdragen aan je leven.
Die je een glimlach op je gezicht kunnen toveren, een leuk dagje kunnen bezorgen, een waardevol gevoel. Het idee dat je er mag zijn. Dat je niet voor niets hier rondloopt.
Ik ken dat gevoel. En hopelijk met mij nog vele anderen.
MAAR vaak zit er een addertje onder het gras. Een ietsiepietsie klein addertje die dat geluk gigantisch in de weg kan staan en je hele doen en laten compleet kunnen verpesten.
Vaak zijn het 'addertjes' die voor de buitenwereld niet zichtbaar zijn. De buitenwereld ziet jou op een heel andere manier dan jijzelf. De buitenwereld ziet iemand die het toch allemaal wel goed voor elkaar lijkt te hebben.
En dan...? Dan heb je natuurlijk niet het recht om je een keer zwak op te stellen. Want HEY kijk eens naar wat je allemaal hebt in je leven. Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd...
Was het maar zo simpel. Als we daadwerkelijk zo konden denken over alles wat ons bezighoud en 'mankeert' dan waren we pas gezegend allemaal.
Denk je dat iemand, die innerlijk tegen iets vecht, niet ziet hoe kleine dingen een goed gevoel kunnen geven. En dat ze dat wel degelijk waarderen maar het wellicht niet zo goed uiten omdat ze ondertussen enorm hard aan het knokken zijn tegen iets anders. Iets anders wat de buitenwereld niet ziet, maar de persoon zelf wel voelt.
Maar ondertussen wel blijven glimlachen hoor! Oh en stel je niet zo aan!!! 'Mensen lief, doe niet zo zielig...kijk eens wat je allemaal hebt en je bent gezond.....'
STOP
Dat weet je helemaal niet! Toch?
De glimlach op het gezicht van iemand kan maar zo een masker zijn, de knuffel die iemand JOU geeft om jou te troosten kan maar net zo een eigen kreet om een omhelsing zijn. De woorden 'nee het gaat prima met mij, maak je geen zorgen' zijn vaak helemaal niet zo waar als ze je willen doen overkomen.
En dit zijn nog maar een paar voorbeelden.
Bijna niemand durft er tegenwoordig nog voor uit te komen als het innerlijk niet zo goed gaat. Of het nou een psychische aandoening is of een aandoening waar nog niet veel over bekend is en door veel mensen bestempeld word als een 'hype' en voor het gemak word weggelachen.
Laat je het begrip 1x vallen dan zeggen 10 mensen al snel 'oooh maar dan heb ik het ook want........'
DAT is wel het laatste wat je dan wil horen! Dat doet pijn. Waarom word je wel serieus genomen als je met een gipsenpoot in bed ligt, als je met een flinke ontsteking of virus opgezadeld word, of in de ergste gevallen met een vreselijke ziekte te maken krijgt.
Maar ben je een aansteller of aandachtzoeker als het 'ziek zijn' van binnen zit.
Ik kom nou steeds vaker op social media zoals facebook en hyves van die mooi 'deel-berichten' tegen. En wel de volgende:
Abonneren op:
Posts (Atom)