Memories...love, laughter and happiness

Lieve opa!!!

Gister schreef ik een gedichtje over het afscheid dat we moesten nemen.
Het schrijven ervan heeft me veel gedaan. Dikke tranen.
Vannacht kon ik niet slapen en spookte er vanalles door mijn hoofd.
Leuke woordkeuze he ;-) Maar het kwam door iets wat Sam me zei eerder die avond.
'Opa zou niet willen dat jij je mooie koppie zo zou laten hangen'
En weet je...dat is ook zo! De pijn en verdriet is er!
Die kan ik niet negeren. Met geen mogelijkheid. Dat ik al dagen de
zenuwen heb is ook niet voor niets. Dat ik nu, as we speak, de
bibberitus heb is ook een feit. Allemaal emoties.
10 Oktober komt steeds dichter bij en nu kan ik me rot voelen met de
pijn die ik toch al voel of ik probeer de pijn te verzachten door
mooie dingen te herinneren.
En geen idee hoe ik het deed maar vannacht, op het meest belachelijke
tijdstip, schudde ik weer een aantal mooie woorden uit mijn mouwen (die
ik niet had, maar dat terzijde)...
Ben uit bed gesprongen, heb mn schrijfblok en pen gegrepen en dit
is het resultaat! Net voor jou uitgetypt, tot deze mooie blog!
En wederom tranen, het zit me enorm hoog maar jij bent me die tranen
meer dan waard!
Opa, ook deze is voor jou! Dikke zoen!

Vandaag een gedicht zonder pijn!
Eentje terug in de tijd, vol met herinnering
Want naast het hedendaagse gemis blijven die hoe dan ook fijn
Kijk opa, ik straal, glimlach en doe mijn ding!

24 Mooie jaren mocht ik je kleindochter zijn
Ik maak even de eerste sprong terug in de tijd
De tijd van onbezorgdheid en ontzettend veel gein
Maar ook de tijd van veel gezelligheid

Laat ik beginnen bij de eerste 10 jaar
En ik herinner je 'losse-enge-klapperende kunstgebit' met vlagen
Lach maar :-P Jullie, Inge en jij, hadden het mooi voor elkaar
Wat een lol, kleine Tanja plagen!

Kleine Tanja, die met zuslief graag bij opa en oma ging logeren
Bij ieder bezoek doen alsof we in slaap waren gevallen net voor vertrek
Maar dat dus telkens weer mislukte, al die keren!
Mam en pap hadden ons wel door dus wie hielden we nou voor de gek?

En boos als we dan toch mee terug naar huis moesten gaan
Nog met één laatste wanhopige blik naar jou toegekeerd
Maar ook jij kon deze discussie met geen mogelijkheid aan
'Helaas lieverds, opa heeft het echt geprobeerd'

Opa, je was een man met humor, echt niet te missen
Die brede glimlach en twinkle-ogen die nooit deden zwijgen
Wie hield je nou weer voor de gek? Het was altijd gissen!
Je kon ALTIJD de hele familie aan het lachen krijgen!

Trots dat je was op alle kleinkinderen, en hoe!
Dat schoof je niet onder banken en stoelen hoor
Zoveel warmte en liefde naar één ieder toe
Daar deed je dan ook echt alles voor

Altijd stond opa voor ons klaar
Konden wanneer dan ook op hem rekenen
Was hij nodig? Dan was hij daar
Kon dan veel voor ons betekenen!

Soms lekker samenspannen tegen mam en pap, wat een lol
Oma vond dat niet grappig, dat kon je niet maken
Maar jij liet je dan niet kennen en bleef in die, voor ons, heldenrol
En kon dan soms wel wat heisa veroorzaken

Maar nooit zo dat het uitliep, het moest wel leuk blijven
En leuk was het! Je maakten ons vaak aan het stralen
Ook nu zit ik met een grijns dit allemaal te schrijven
En zijn mn gedachtes heel veel af aan het dwalen

Bij feestjes bijvoorbeeld! Daar was vroeg weggaan echt niet toegestaan
Als door een heel groot wonder...
...Vulden glazan drank zich altijd vanzelf aan
Opa, jij wist dan natuurlijk -met een grote grijns- van niks, hoe bijzonder ;-)

En zo zijn er nog veel meer herinneringen ook van de laatste jaren
Toen wisten we nog niet dat het zo snel voorbij kon zijn
Maar die op hun beurt ook zo ontzettend mooi waren
En die we koesteren met heel ons hart en dat voelt fijn!

Het 50-jarig huwelijksfeest is één daarvan
En ook het familieweekend in Spa, opa straalde als de zon
En de geboorte van Rosa, kleinkind nr 7, dan?
Die haar 1e verjaardag gelukkig nog met opa vieren kon!

En in die 24 jaar is echt nog wel meer gebeurd
Teveel om allemaal op te noemen moet je weten
Maar lieve opa niet getreurd
Ze zitten allemaal in mijn hoofd en hart en ik zal ze nooit vergeten

Je bent er nu niet meer en ik mis je enorm
Wij hadden, met alle kleinkinderen geen lievere opa kunnen wensen
Bij die gedachte gaat de zon wel schijnen en verjaagt ze de storm
En tovert een glimlach op het gezicht van vele mensen