Hoe je 'ingewikkeld' ONTwikkeld en vereenvoudigd! ;-) Denk daar maar eens over na!

Ik ga een keer van me af bloggen. Een keer geen blog met een draai er aan. Gaat me nu ook totaal niet lukken! Lezen op eigen risico, tis een heel verhaal. Wellicht voor velen niet boeiend. Misschien ook wel! voor mij is het in ieder geval een soort van 'therapie'. Voel je niet verplicht het te lezen.
Al leest niemand het, dan ben ik het in ieder geval wel kwijt! :-) En dat is mijn doel op dit moment.
Geen blog met een onderwerp maar een blog om 'het' kwijt te raken. Als dat mogelijk is. Maar wat is 'het' in dit geval?
In mijn geval is dat best ingewikkeld. Zelfs zo erg dat ik het zelf niet meer weet. Echt niet meer weet.
Ik zit in een achtbaan. Een eindeloze achtbaan. Eentje die op en naar blijft gaan en ik begin er kotsmisselijk van (in???) te worden.
Het is onmogelijk om relaxed te zijn en blijven als je emoties zo heen en weer geslingerd worden omdat je niet helemaal goed in je vel zit. 'Niet helemaal goed...' Nu ik dat zo typ klinkt het bijna als een understatement.
Maar ergens in mij zit een klein 'iets'...een 'iets' die er naar snakt om de 'het' te verslaan. 'Iets' zit echter diep weggestopt en word 9 van de 10 keer compleet ingepalmd door de 'het'.
Is het nog te volgen? Ik zei toch dat 'het' ingewikkeld was.
Ik zit weer even terug in dat gevoel van jaren terug. Precies de reden dat ik aan de bel trok en hulp zoch en kreeg. Voor 2 hele jaren lang.
Ik zit in een doolhof, een groot doolhof en ik blijf vastlopen. WAAR is die verdomde uitgang? Tegen hoeveel muren ga ik nog aanknallen?
Probleem is dat ik zelf het probleem ben en ik weet ook wel dat ik mijn gedachtengang moet veranderen! Maar ik ben zo goed te beinvloeden. Klim ik weer een beetje uit de put staat de volgende tegenslag voor de deur!
Erger dan vorig jaar, 2011,  zal het niet worden! Daar is dit jaar al te ver voor gevorderd en ik kan wat dat betreft nog wel reeel zijn en kijken. Dit jaar is lang zo erg niet en toch lijkt het me weer te grijpen.
Tja als je niet lekker in je vel zit word je zo weer meegenomen in die gedachtengang...die je terugbrengt naar dat jaar. Het is ook nog niet lang geleden. Ergens mag ik nog steeds wel rouwen om alles. Ik vergeet het echt niet 1,2,3!
Gelukkig word dat ook niet van mij verwacht! Maar damn wat is het moeilijk!
Ik weet niet waar ik de kracht vandaan moet halen. Maar dat er een kracht in mij zit weet ik dan weer wel. Ik weet alleen niet hoe ik hem moet activeren.
Als er iemand 'het' kan verslaan dan ben ikzelf het. Met behulp van de mensen om mij heen!
Familie, vrienden...ik ben echt een rijk mens! Dat besef is er ook!
Mn ouders, die me vanwege mn sf en add met vanalles hebben geholpen. Die voor mij vanalles geregeld hebben. Gewoonweg omdat ik het niet kan. Niet durf. Niet doe. Probeer dan je trots opzij te zetten en jezelf niet als onnozel of waardeloos te zien. Ben verdorie 25 jaar. Het woordje 'falen' spookt ook dikwijls door mijn hoofd.
Ik mag het zo niet zien. Is me al zo vaak vertelt. Maar ik doe het toch.
Ben momenteel aan het proberen dat te veranderen.
Dat is die kracht wat er bij mij nog uit moet komen. Zodra dat gebeurd durf ik waarschijnlijk ook in te zien dat het geen falen was.
Dat word me nu zowat dagelijks toegefluisterd door Samantha en Erik!
De uitspraak dat vrienden engelen zijn zonder vleugels klopt voor de volle 100%!
Dankbaarheid is het woord wat door mijn hoofd gaat. Maar dat woord drukt het voor mijn gevoel nog veel te zwak uit. Het is 1000 maal meer!
Naast mijn ouders hebben Sam en Erik ook al vanalles voor me gedaan. Vanalles waarvan je verwacht dat een 25-jarige dat wel kan.
Venray...ik heb het mijn toevluchtsoord genoemd. Mijn eigen paleisje werd iets negatiefs. Ik ben geen persoon om alleen te zijn. Als je alleen woont dan ben je ontzettend veel van je tijd alleen. Vrije dagen, vrije avonden...het zijn de muren waar je tegen mag praten. Maar dat is het dan ook. Iets doen lukt niet omdat je al in een negatieve spiraal zit. Daar naast heb ik me in een slechte bui zodanig misdragen dat ik met alles heb lopen gooien. Dat was vorige week ergens. Precies de reden dat ik alles omgegooid heb, dat mijn woonkamertje een make-over onderging. Ik MOEST de meubels verplaatsen. Ik moest een 'nieuwe start' hebben daar.
Ik ben ontzettend blij met het resultaat. Dus in zekere zin heeft het zeker geholpen. Maar nu moet ik nog mijn rust hervinden.
Want met dat ingewikkelde gedoe wat zich binnen in mij afspeelt is het een hele opgave om het negatieve om te zetten in het positieve!
Hulp accepteren is iets wat ik moeilijk vind. Maarja dat zullen wel meer mensen hebben. Maar soms moet je wel. Het heeft LANG geduurd. Ik heb de boot enorm lang afgehouden. Waarmee ik mijn liefste vrienden echt gefrustreerd heb.
De eerste stap heb ik nu gezet. Ik heb toegegeven. Geen idee waar het me gaat brengen. Het is ook nog heel dubbel.
Opluchting overheerstte. En ik waardeer het zo enorm. Heb het ook gevraagd aan ze...waar ik het in hemelsnaam aan verdien. Want ik ben alles behalve makkelijk geweest.
Sterker nog ik denk dat de definitie 'ingewikkeld' hier echt goed op zn plaats is!
En toch staan ze daar. Allemaal! Sam, Erik, Nicole en Tamara! Allemaal op hun eigen manier maar allemaal zo welkom. Ook al slaan de twijfels nog steeds toe. Vannacht nog!
Het doet pijn...ik wil geen last zijn.
En om dan te horen dat je dat niet bent...na al het bovenstaande is bizar!
De reden dat ik dit deel is om te laten zien dat ik mn trots echt opzij ga zetten.
Naast dat leuke gezellige blonde meisje op twitter is dit ook Tanja. Iets wat al jaren schuil gaat achter
dat glimlachende blonde koppie. Een hoop pijn. Pijn die ik mezelf aandoe.
Maar waar ik mn stinkende best voor ga doen om dat te veranderen.

INGEWIKKELD

Tijd om deze 'mummy' ;-) uit te pakken. En te ONTWIKKELEN!

Als ik dan zo'n blog schrijf ga ik op zn minst positief eindigen! Therapie was niet nutteloos hoor! Heb er nog genoeg van onthouden!
Mijn leven is mooi! Ingewikkeld en roepend/hunkerend naar een omslag. En die gaat er komen.
Maar als ik terug in de tijd ga. Zij het jaren terug, zij het maanden terug dan verschijnt er heus wel een grote grijns op mijn gezicht.
Het is inderdaad makkelijk om al het negatieve te onthouden maar het is zoveel mooier om het positieve te herinneren en te herbeleven.
As we speak (of ja typen dan) breng ik dat in de praktijk...
Ik noem een:
- Vakantie Spanje met Nicole :-D
- 50-Jarig huwelijksfeest van opa en oma :-D
- Mijn lieve familie, de mooie jaren, de uitstapjes, > herinneringen :-D
- Uitstapjes naar oa dierentuin maar zeker ook naar Grunn...naar Tam! :-D
- Geboorte van Naudje :-D
- Geboorte van mn lieve nichtje Rosa :-D
- Midweekje weg met Nicole en Naudje :-D
En zelfs 2011, het horrorjaar, bracht mooie momenten. En dat ik dit nu typ en besef is best bijzonder.
- 4 Sluizentocht, laatste uitstapje met opa voordat hij stierf, maar wat een mooie dag!!!
- Start gastouderschap bij Sam
- Dagje zandvoort met Sam, Erik en de bende van 4
- TourdeNuenen!
- Mn eigen huisje
- Mn 25e verjaardag, die ONTZETTEND gezellig was!
- Geboorte van mn neefje Morris!!!
- Weekendje met Tam, Nicole, Sam en Erik...alle kanjers in 1 huis bij elkaar!

Kortom: Lifes not that bad! En ik ben het zelf ook zat om mezelf te verschuilen achter de krengen die zich sf en add noemen. JA ze palmen me flink in. JA ze zijn vaak sterker dan mij. MAAR ik heb de jackpot! Ik ben rijk! Ik heb mensen om mij heen die me er doorheen slepen. Ik moet het zelf doen! En ik moet mijn trots even los laten! Maar als ik dat doe dan kan ik die over een hele tijd weer terugnemen. En dan ben ik STERKER NU DAN OOIT! (Toeval dat die nu op de radio is. Toeval bestaat echt niet he Erik! ;-) )

Zo ik ben met de billen bloot gegaan. Nouja niet letterlijk dan! Maar dit is dus ook Tanja! En dit is meteen voor mij het moment om afstand te nemen van mijn trots!
Doe met deze blog wat je wil, delete het uit je geheugen (als je hem helemaal gelezen hebt dan), steek er wat van op, laat het je tot nadenken aanzetten, laat het je een (ander?) beeld van mij vormen. Ik vind het allemaal best.
Ik ben het in ieder geval even kwijt. Nouja even. Volgens mij zit ik hier nu al bijna een uur te typen. Maar dat is niet erg. :-) Nu is het tijd voor een kop koffie!

Ik wens jullie allemaal een mooie zonnige dag toe!

Liefs Tanja