Het is 24 mei, Donderdag om precies te zijn. De dag dat de boekpresentatie van passie en piemelbloemen plaatsvind. HET boek van 2012. Geschreven door 2 geweldig gezellige en aardige dames. Sylvia Beugelsdijk en Ilse Annegarn!
Vol goede moed sprak ik met Sam af om elkaar te meeten bij het treinstation in Venlo! Zij vanuit Helmond en ik vanuit Roermond!
Warm gestoomd vanaf een gezellige maar broeierig terrasje in Rmond (samen met Nicole en Manou) vertrok mijn veolia trein richting Nijmegen. In Venlo sprong ik maar al te graag de trein uit. Toen hij stil stond hoor! Geen actie waardige toeren/stunten hoor. No worries. Blijkbaar was de term 'airco' in deze trein niet uitgevonden. Pufpuf hijg hijg BAH
Al lezende in een leuk boekje vloog de tijd wel om.
Eenmaal in Venlo moest ik even wachten op Sam. Maar in de stationshal was het uitstekend uit te houden. Al append met Sam (ja appen terwijl je elkaar zo toch ziet ja...lang leven de smartphones van tegenwoordig :-P) heb ik daar voor mijn gevoel maar een paar minuten gestaan voordat het glimlachende gezicht van Sam verscheen.
En toen...???
Toen was het tijd om de bus te nemen en vanuit de bushalte onze route te vervolgen. Maar Sam en Tan zijn echte vrouwen als het om kaarten lezen gaat. Of moet ik zeggen: de weg vinden. Ergens gaat dat niet altijd volgens plan. Ons plan deze keer? Google maps op de telefoon aanzetten. Mijn telefoon...want die van Sam had die functie niet. En mijn telefoon? Bijna LEEG!
Maar niet leeg genoeg! GNAGNAGNA
Dus hupakee adres invoeren en dan uiteraard het huisnr vergeten waardoor we mooi in de straat uitkomen (denken we) en dan tot de ontdekking komen dat nr 4 een woonhuis is en geen gilde opleidingen.
Sam en ik kijken elkaar aan en hilariteit alom! Het was te voorspellen. Hej we hebben het hier over ons he? ;-)
Uiteindelijk toch op de plek van bestemming gekomen. En een leuke presentatie van Sylvia en Ilse mogen aanschouwen! Wat een eer dat we hier bij mochten zijn!
En wat bijzonder om te horen hoe alles tot stand is gekomen tussen de 2 dames die nu naast een geweldig leuk boek ook een mooie vriendschap opgebouwd hebben.
Voor degene die trouwens nieuwsgierig zijn naar het boek: http://www.bol.com/nl/p/passie-en-piemelbloemen/9200000001153940/
Na afloop waren we, mede door de warmte die dag, wel een beetje gaar maar we moesten nog in Venray zien te komen. Dus hup terug naar de bushalte. Echter dit keer ZONDER schoenen. Huh? Ja inderdaad...schoenen uit en op de blote voetjes door Venlo heen lopen. Wij kunnen dat en doen dat!
Samantha is er al veel langer bekend mee en ik? Ik ben gek genoeg om er aan mee te doen. En blij toe! Wat is het LEUK om op blote voeten te lopen. Het is echt waar! Heerlijk gewoon!
Je krijgt er wel enorm zwarte voeten van. Daar ben ik ondertussen achter gekomen. Heb de afgelopen dagen VAAK mn voeten moeten wassen hihi...
Over de afgelopen dagen gesproken.
Die heb ik allemaal doorgebracht in Venray. Bij Sam en Erik. En wat een weertje hadden we erbij zeg. Lovely!
Ben op zondag tussendoor nog terug geweest naar Roermond. Gezellig terrasje gepikt in Roermond met wederom Nicole en Manou. Wat ontzettend gezellig! En weer een verslaving erbij. IJs capuccino!
DAMN wat is dat spul lekker zeg!!!
Veel gelachen, gekletst en uh gewoon gezelligheid! Super middagje gehad. En daarna weer terug naar Venray. Heel bizar trouwens. Dagretourtje Venray, ook voor het eerst hihi. Ik hoor het me nog tegen Sam en Erik zeggen zondagmiddag: 'Tot straks!'...
Waarom ik terug ging naar Venray? Omdat dat gezellig is natuurlijk :-P ow en ook omdat er voor maandag een geweldig leuk dagje Amsterdam gepland stond. Sam had kaartjes gewonnen voor een nieuw improvisatieprogramma 'in goed gezelschap' van de vara met oa Sara Kroos, Peter Heerschop en Georgina Verbaan!
De dag begon vroeg. Erg vroeg *gaaaaaaaaaap* maar damn het was de moeite waard hoor! Wat leuk!
Voor een fotoimpressie kun je terecht op de leuke blog van 1plus1is6: http://www.1plus1is6.nl/adamsestrand-jpg
En nu? Nu is het dinsdag en ben ik sinds vanmiddag thuis. Heeeeeeeeeeeeeel raar...misschien raar om te moeten zeggen maar de eerste 10 minuten vond ik het maar raar om thuis te zijn. Voelde voor heel even, eerlijk gezegd, BUT!
Het is zo ontzettend leuk geweest de afgelopen 6 dagen dat een leeg huis binnenstappen op zo'n moment niet echt leuk is.
Nu is het ondertussen 9 uur in de avond geweest en is dat gevoel ondertussen wel weer weg. Ben ook, toen ik thuis kwam, op de bank neergestreken en als een blok in slaap gevallen. Dus ergens denk ik dat mijn moeheid van de afgelopen tijd ook meespeelde in dat gevoel.
Nu zit ik momenteel met een zeer tevreden gevoel op mn eigen bankje. Nagenietend van deze geweldige dagen. Die ik heb doorgebracht met allemaal lieve en speciale mensen.
En besef ik me eens te meer dat ik het allerminst slecht heb. Sterker nog. Ik zit hier momenteel met een enorme grijns op mijn smoel alle afgelopen dagen nog eens te herbeleven. En dat is wat telt!
En nu? Nu ga ik me een kop koffie maken! Die heb ik nog niet gehad sinds ik thuis ben. En dan straks weer in mn eigen bedje kruipen. En uitkijken naar donderdag. Dan word mn lieve kleine vriendje Naud alweer 2 jaar! Kleine grote kanjer! Tante Tanja kijkt er al naar uit om je een dikke verjaardagsknuffel te brengen!
Lifes not bad!
Tijd voor koffie! Ik zeg: CHEERS!
Liefs Tan xxx
dinsdag 29 mei 2012
donderdag 10 mei 2012
Als je het niet kan zien...
Geluk zit in kleine dingen, toch? :-)
En eigenlijk klopt dat ook wel. Familie, lieve vrienden, een huisdier, mooi weer, fijn werk.
Allemaal dingen die op een positieve manier kunnen bijdragen aan je leven.
Die je een glimlach op je gezicht kunnen toveren, een leuk dagje kunnen bezorgen, een waardevol gevoel. Het idee dat je er mag zijn. Dat je niet voor niets hier rondloopt.
Ik ken dat gevoel. En hopelijk met mij nog vele anderen.
MAAR vaak zit er een addertje onder het gras. Een ietsiepietsie klein addertje die dat geluk gigantisch in de weg kan staan en je hele doen en laten compleet kunnen verpesten.
Vaak zijn het 'addertjes' die voor de buitenwereld niet zichtbaar zijn. De buitenwereld ziet jou op een heel andere manier dan jijzelf. De buitenwereld ziet iemand die het toch allemaal wel goed voor elkaar lijkt te hebben.
En dan...? Dan heb je natuurlijk niet het recht om je een keer zwak op te stellen. Want HEY kijk eens naar wat je allemaal hebt in je leven. Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd...
Was het maar zo simpel. Als we daadwerkelijk zo konden denken over alles wat ons bezighoud en 'mankeert' dan waren we pas gezegend allemaal.
Denk je dat iemand, die innerlijk tegen iets vecht, niet ziet hoe kleine dingen een goed gevoel kunnen geven. En dat ze dat wel degelijk waarderen maar het wellicht niet zo goed uiten omdat ze ondertussen enorm hard aan het knokken zijn tegen iets anders. Iets anders wat de buitenwereld niet ziet, maar de persoon zelf wel voelt.
Maar ondertussen wel blijven glimlachen hoor! Oh en stel je niet zo aan!!! 'Mensen lief, doe niet zo zielig...kijk eens wat je allemaal hebt en je bent gezond.....'
STOP
Dat weet je helemaal niet! Toch?
De glimlach op het gezicht van iemand kan maar zo een masker zijn, de knuffel die iemand JOU geeft om jou te troosten kan maar net zo een eigen kreet om een omhelsing zijn. De woorden 'nee het gaat prima met mij, maak je geen zorgen' zijn vaak helemaal niet zo waar als ze je willen doen overkomen.
En dit zijn nog maar een paar voorbeelden.
Bijna niemand durft er tegenwoordig nog voor uit te komen als het innerlijk niet zo goed gaat. Of het nou een psychische aandoening is of een aandoening waar nog niet veel over bekend is en door veel mensen bestempeld word als een 'hype' en voor het gemak word weggelachen.
Laat je het begrip 1x vallen dan zeggen 10 mensen al snel 'oooh maar dan heb ik het ook want........'
DAT is wel het laatste wat je dan wil horen! Dat doet pijn. Waarom word je wel serieus genomen als je met een gipsenpoot in bed ligt, als je met een flinke ontsteking of virus opgezadeld word, of in de ergste gevallen met een vreselijke ziekte te maken krijgt.
Maar ben je een aansteller of aandachtzoeker als het 'ziek zijn' van binnen zit.
Ik kom nou steeds vaker op social media zoals facebook en hyves van die mooi 'deel-berichten' tegen. En wel de volgende:
En eigenlijk klopt dat ook wel. Familie, lieve vrienden, een huisdier, mooi weer, fijn werk.
Allemaal dingen die op een positieve manier kunnen bijdragen aan je leven.
Die je een glimlach op je gezicht kunnen toveren, een leuk dagje kunnen bezorgen, een waardevol gevoel. Het idee dat je er mag zijn. Dat je niet voor niets hier rondloopt.
Ik ken dat gevoel. En hopelijk met mij nog vele anderen.
MAAR vaak zit er een addertje onder het gras. Een ietsiepietsie klein addertje die dat geluk gigantisch in de weg kan staan en je hele doen en laten compleet kunnen verpesten.
Vaak zijn het 'addertjes' die voor de buitenwereld niet zichtbaar zijn. De buitenwereld ziet jou op een heel andere manier dan jijzelf. De buitenwereld ziet iemand die het toch allemaal wel goed voor elkaar lijkt te hebben.
En dan...? Dan heb je natuurlijk niet het recht om je een keer zwak op te stellen. Want HEY kijk eens naar wat je allemaal hebt in je leven. Wie het kleine niet eert is het grote niet weerd...
Was het maar zo simpel. Als we daadwerkelijk zo konden denken over alles wat ons bezighoud en 'mankeert' dan waren we pas gezegend allemaal.
Denk je dat iemand, die innerlijk tegen iets vecht, niet ziet hoe kleine dingen een goed gevoel kunnen geven. En dat ze dat wel degelijk waarderen maar het wellicht niet zo goed uiten omdat ze ondertussen enorm hard aan het knokken zijn tegen iets anders. Iets anders wat de buitenwereld niet ziet, maar de persoon zelf wel voelt.
Maar ondertussen wel blijven glimlachen hoor! Oh en stel je niet zo aan!!! 'Mensen lief, doe niet zo zielig...kijk eens wat je allemaal hebt en je bent gezond.....'
STOP
Dat weet je helemaal niet! Toch?
De glimlach op het gezicht van iemand kan maar zo een masker zijn, de knuffel die iemand JOU geeft om jou te troosten kan maar net zo een eigen kreet om een omhelsing zijn. De woorden 'nee het gaat prima met mij, maak je geen zorgen' zijn vaak helemaal niet zo waar als ze je willen doen overkomen.
En dit zijn nog maar een paar voorbeelden.
Bijna niemand durft er tegenwoordig nog voor uit te komen als het innerlijk niet zo goed gaat. Of het nou een psychische aandoening is of een aandoening waar nog niet veel over bekend is en door veel mensen bestempeld word als een 'hype' en voor het gemak word weggelachen.
Laat je het begrip 1x vallen dan zeggen 10 mensen al snel 'oooh maar dan heb ik het ook want........'
DAT is wel het laatste wat je dan wil horen! Dat doet pijn. Waarom word je wel serieus genomen als je met een gipsenpoot in bed ligt, als je met een flinke ontsteking of virus opgezadeld word, of in de ergste gevallen met een vreselijke ziekte te maken krijgt.
Maar ben je een aansteller of aandachtzoeker als het 'ziek zijn' van binnen zit.
Ik kom nou steeds vaker op social media zoals facebook en hyves van die mooi 'deel-berichten' tegen. En wel de volgende:
vrijdag 27 april 2012
Vakantie...alweer???
Jaaaaaaaaa het is geen grapje! Ik heb vakantie.
En nou kunnen jullie, degene die dit lezen, 2 dingen denken.
Of je denkt
1) Ja? So? Meivakantie hebben er wel meer
OF
2) Alweer???
Nummero 2 heb ik vandaag al 2 maal gehoord. Ik heb wel 3!!! dagen gewerkt tussen 2 vakanties in. :-P
It's a hard knock life for me (not)...
En nu? Met al die vrije dagen is het verrekte lastig om die dagen te vullen. Ik ben nog steeds niet het type om dagen achter elkaar tussen 4 muren te zitten. Sterker nog, ik durf best wel te beweren dat ik dan niet te genieten ben.
Jaaaaaa ik hoor je weer denken...'heeft dan toch niemand last van?' TRUE
Alhoewel...niemand? En ikzelf dan?
Kortom dat gaan we niet doen! Ik leer mezelf steeds beter kennen. God he...ik kan wel zeggen dat ik mezelf echt tekort gedaan heb voorheen. Ik had even een wake up call nodig. En die heb ik gehad. Hoe en wat, geen idee...denk dat het een combinatie van alle gebeurtenissen is geweest de afgelopen jaren.
Op een gegeven moment open je je ogen pas echt.
Bij mij is dat moment nu gekomen. Nu ik alles een beetje op een rijtje heb. Een aantal hoofdstukken heb afgesloten en een aantal nieuwe hoofdstukken aan mn leven heb toegevoegd.
Sommige hoofdstukken bevatten de kleinste veranderingen. Die echter een groots effect hebben. En dan vraag ik me echt af WAAROM heb ik dit niet eerder gedaan?
Tja daar zal ik nooit het antwoord op krijgen. Ik kan gaan gissen over het antwoord en wellicht zal er wel enigzins een kern van waarheid in mijn gedachten zitten maar de echte reden...moet ik ook niet te lang over tobben. Ik ben nu dik tevreden over mijn leven. Beter laat dan nooit. Toch?
De stemmingswisselingen en de nukken neem ik dan maar op de koop toe. Het is een deel van mij. Het hoort erbij. Het maakt mij tot wie ik ben. Want naast die nukken weet ik ook wat mijn goede eigenschappen zijn! En die zijn zoveel belangrijker!
Af en toe even een frustratiekreet, even ergens flink zeiken erover (figuurlijk he!!! Niet letterlijk :-P), mezelf trakteren op een 'kleinigheid' (*fluit* schoenen ofzo), afleiding zoeken, gezelligheid met vriendinnen en vrienden en een gezonde levensstijl er op na houden (wandelen, zumba, oefeningen) en dan verslaan we die 4 muren ook wel!
Om een lang verhaal kort te maken ik heb vakantie. Wie, wat en waar precies deze week nog geen idee. Ik laat het allemaal over me heen komen. Wie ideeen heeft spreek me gerust aan...ik ben nl zwaar chaotisch (altijd al geweest maar nu helemaal *spring spring* hyper! Energie pfff) en ik zou mijn hoofd nog vergeten als ie niet vast zat aan mn lijf.
Ik heb in ieder geval mooi weer besteld. Nou wil ik het ook krijgen ook! Terrasjes pikken, balkonnetje zitten, ramen open, jurkje aan, cocktail erbij, onder een palmboom zitten, wit strand...(wake up!)
Afijn...ik heb vakantie!
ALWEER!
En nou kunnen jullie, degene die dit lezen, 2 dingen denken.
Of je denkt
1) Ja? So? Meivakantie hebben er wel meer
OF
2) Alweer???
Nummero 2 heb ik vandaag al 2 maal gehoord. Ik heb wel 3!!! dagen gewerkt tussen 2 vakanties in. :-P
It's a hard knock life for me (not)...
En nu? Met al die vrije dagen is het verrekte lastig om die dagen te vullen. Ik ben nog steeds niet het type om dagen achter elkaar tussen 4 muren te zitten. Sterker nog, ik durf best wel te beweren dat ik dan niet te genieten ben.
Jaaaaaa ik hoor je weer denken...'heeft dan toch niemand last van?' TRUE
Alhoewel...niemand? En ikzelf dan?
Kortom dat gaan we niet doen! Ik leer mezelf steeds beter kennen. God he...ik kan wel zeggen dat ik mezelf echt tekort gedaan heb voorheen. Ik had even een wake up call nodig. En die heb ik gehad. Hoe en wat, geen idee...denk dat het een combinatie van alle gebeurtenissen is geweest de afgelopen jaren.
Op een gegeven moment open je je ogen pas echt.
Bij mij is dat moment nu gekomen. Nu ik alles een beetje op een rijtje heb. Een aantal hoofdstukken heb afgesloten en een aantal nieuwe hoofdstukken aan mn leven heb toegevoegd.
Sommige hoofdstukken bevatten de kleinste veranderingen. Die echter een groots effect hebben. En dan vraag ik me echt af WAAROM heb ik dit niet eerder gedaan?
Tja daar zal ik nooit het antwoord op krijgen. Ik kan gaan gissen over het antwoord en wellicht zal er wel enigzins een kern van waarheid in mijn gedachten zitten maar de echte reden...moet ik ook niet te lang over tobben. Ik ben nu dik tevreden over mijn leven. Beter laat dan nooit. Toch?
De stemmingswisselingen en de nukken neem ik dan maar op de koop toe. Het is een deel van mij. Het hoort erbij. Het maakt mij tot wie ik ben. Want naast die nukken weet ik ook wat mijn goede eigenschappen zijn! En die zijn zoveel belangrijker!
Af en toe even een frustratiekreet, even ergens flink zeiken erover (figuurlijk he!!! Niet letterlijk :-P), mezelf trakteren op een 'kleinigheid' (*fluit* schoenen ofzo), afleiding zoeken, gezelligheid met vriendinnen en vrienden en een gezonde levensstijl er op na houden (wandelen, zumba, oefeningen) en dan verslaan we die 4 muren ook wel!
Om een lang verhaal kort te maken ik heb vakantie. Wie, wat en waar precies deze week nog geen idee. Ik laat het allemaal over me heen komen. Wie ideeen heeft spreek me gerust aan...ik ben nl zwaar chaotisch (altijd al geweest maar nu helemaal *spring spring* hyper! Energie pfff) en ik zou mijn hoofd nog vergeten als ie niet vast zat aan mn lijf.
Ik heb in ieder geval mooi weer besteld. Nou wil ik het ook krijgen ook! Terrasjes pikken, balkonnetje zitten, ramen open, jurkje aan, cocktail erbij, onder een palmboom zitten, wit strand...(wake up!)
Afijn...ik heb vakantie!
ALWEER!
woensdag 4 april 2012
...and it's now or never! I ain't gonna live forever!
Jaaaaaaaa ben ik weer eens!
Mijn leventje gaat als een trein momenteel!
Ben tot een aantal inzichten gekomen, zit goed in mijn vel, leef gezond, heb waardevolle vriendschappen, heb lol en ben klaar voor de rest van mijn leven!
Het afvallen gaat uitstekend. Heb mijn doel bijna behaald. Nog 2 kilo (en geen 10 stel mutsen! No worries) en ik heb mijn streefgewicht van 68 kilo gehaald.
Vanmorgen heupen en taille opgemeten en de heupen zitten momenteel op 101.5 (was 113) en de taille op 69 (was 77). En ik denk dat ik daarmee dik tevreden mag zijn!
Als ik aan mijn leven 1 jaar geleden denk dan mag ik toch wel stellen dat ik een enorm grote stap in de juiste richting heb gemaakt en dat ik toch wel rete trots op mijzelf mag zijn. En dat ben ik dan ook!
Het is tijd om te beginnen met leven en het is jammer dat het 25 jaar heeft moeten duren maar beter laat dan nooit! (Miss poisitivo ;-) )
Ben dan ook niet de beroerdste om mezelf zo nu en dan te trakteren op uhm een paar schoenen, of 2, of uhm 3 *fluit* Ja ik geloof heilig in het fenomeen zelf-belonen! Vooral nu ik midden in de stad woon! (:-P)
Ok ok ik heb een schoenentic! En ja een deel van mijn kast word compleet ingenomen door mijn verzameling maarre zet me in een schoenenwinkel en ik ben net een klein kind...*schaam*
Maar zijn ze niet leuheuk??? Een foto van de rest bespaar ik jullie lol!
MAARRR ik kan nog wel reeel denken hoor! Ik ben nog niet compleet verloren! Vanmorgen stond ik wederom bij de schoenenreus. En slechts een paar dagen terug heb ik me daar tegoed gedaan aan de schoentjes op de foto hierboven. VERLIEFD...
En vandaag viel mijn oog op uhm tja hoe zal ik ze noemen? 'JEZUS-wat-een-hak-schoenen'...
Ik was er niet eens zeker van of ik er op zou kunnen lopen. Zo hoog ben ik zelf nog nooit gegaan. (Record zit op hak van zo'n 7 a 8 cm) Maar het ging perfect! Ben een ervaren hakkenloper maar bij deze had zelfs ik twijfels. Was dan enigzins verbaasd dat ik moeiteloos rondliep alsof ik hakjes van 2 cm aan had.
Heb ik ze gekocht? NOPE! Deze waren zelfs voor mij way to *big eyes* (hak plus/minus 12 cm)
Maar gaaf om ze even aan te hebben was het zeker! Ik kan mezelf ook niet beloven dat er niet OOIT een paar van dat soort in mijn kast terecht komt. Maar voorlopig moet ik van mezelf indammen. Goed is goed! Alhoewel...? Wie probeer ik te overtuigen!
Ach vandaag is het me in ieder geval gelukt ;-)...
En dat terwijl ze (al zeg ik het zelf) ontzettend leuk stonden!
Ik ga maar eens een einde breien aan deze blog. Anders word de verleiding te groot. Maar goed dat ik morgen niet de gelegenheid heb om de winkel in te duiken. Ik ga genieten van de avond. Een rustige avond zonder plannen. Lig momenteel lekker met mn voetjes omhoog en morgen begint mn werkweekje weer na 2 weken vakantie. 2 LEUKE weken overigens.
Sorry dat ik het moet zeggen maar die mensen om mij heen...hartstikke maf en gek! *fluit*
Exactly what I needed! Thanks y'all! xxx
Op naar nog meer leuke dagen! I'm ready for it! :-D
Mijn leventje gaat als een trein momenteel!
Ben tot een aantal inzichten gekomen, zit goed in mijn vel, leef gezond, heb waardevolle vriendschappen, heb lol en ben klaar voor de rest van mijn leven!
Het afvallen gaat uitstekend. Heb mijn doel bijna behaald. Nog 2 kilo (en geen 10 stel mutsen! No worries) en ik heb mijn streefgewicht van 68 kilo gehaald.
Vanmorgen heupen en taille opgemeten en de heupen zitten momenteel op 101.5 (was 113) en de taille op 69 (was 77). En ik denk dat ik daarmee dik tevreden mag zijn!
Als ik aan mijn leven 1 jaar geleden denk dan mag ik toch wel stellen dat ik een enorm grote stap in de juiste richting heb gemaakt en dat ik toch wel rete trots op mijzelf mag zijn. En dat ben ik dan ook!
Het is tijd om te beginnen met leven en het is jammer dat het 25 jaar heeft moeten duren maar beter laat dan nooit! (Miss poisitivo ;-) )
Ben dan ook niet de beroerdste om mezelf zo nu en dan te trakteren op uhm een paar schoenen, of 2, of uhm 3 *fluit* Ja ik geloof heilig in het fenomeen zelf-belonen! Vooral nu ik midden in de stad woon! (:-P)
Ok ok ik heb een schoenentic! En ja een deel van mijn kast word compleet ingenomen door mijn verzameling maarre zet me in een schoenenwinkel en ik ben net een klein kind...*schaam*
Maar zijn ze niet leuheuk??? Een foto van de rest bespaar ik jullie lol!
En vandaag viel mijn oog op uhm tja hoe zal ik ze noemen? 'JEZUS-wat-een-hak-schoenen'...
Ik was er niet eens zeker van of ik er op zou kunnen lopen. Zo hoog ben ik zelf nog nooit gegaan. (Record zit op hak van zo'n 7 a 8 cm) Maar het ging perfect! Ben een ervaren hakkenloper maar bij deze had zelfs ik twijfels. Was dan enigzins verbaasd dat ik moeiteloos rondliep alsof ik hakjes van 2 cm aan had.
Heb ik ze gekocht? NOPE! Deze waren zelfs voor mij way to *big eyes* (hak plus/minus 12 cm)
Maar gaaf om ze even aan te hebben was het zeker! Ik kan mezelf ook niet beloven dat er niet OOIT een paar van dat soort in mijn kast terecht komt. Maar voorlopig moet ik van mezelf indammen. Goed is goed! Alhoewel...? Wie probeer ik te overtuigen!
Ach vandaag is het me in ieder geval gelukt ;-)...
En dat terwijl ze (al zeg ik het zelf) ontzettend leuk stonden!
Sorry dat ik het moet zeggen maar die mensen om mij heen...hartstikke maf en gek! *fluit*
Exactly what I needed! Thanks y'all! xxx
Liefs Tan
woensdag 21 maart 2012
A Tribute To...
Uit het oog maar nooit uit het hart! In loving memory! OPA <3
Goodbyes are not forever
Goodbyes are not the end
They simply mean I'll miss you
Until we meet again!
xxx
maandag 12 maart 2012
Big 25!
Afgelopen donderdag was mijn verjaardag. Een speciale verjaardag eigenlijk wel.
Ik geef nooit zoveel om leeftijden maar 25 heeft gewoon iets. Heb dat altijd al gevonden.
Toen mijn zus 25 werd 2 jaar geleden keek ik al uit naar het moment dat ik een jaar lang dat mooie getal
met me mee mocht dragen! En afgelopen donderdag om 10 over half 6 's morgens (laten we even heeeeel precies zijn haha) was het zover.
Mijn eerste verjaardag in mijn eigen paleisje. Ik grapte woensdagavond nog op twitter dat ik het zelf zou gaan versieren en dan donderdag ochtend very surprised de kamer in zou stappen :-P
Nou dat eerste heb ik gedaan. Ik had het zelf simpeltjes maar leuk versierd. Ziet er toch wat gezelliger uit als je jarig bent. Maar dat surprised gedeelte is totaal aan me voorbij gegaan. Het enige waar ik aan dacht die ochtend was koffie...'oh ja en ik ben jarig...das waar ook!'
Al snel stroomden de mailtjes van hyves en facebook binnen en een paar smsjes! Zelfs via de wordfeud chat krijg je tegenwoordig je felicitaties. Cool! Das de toekomst! :-P
Toegeven aan een verslaving en tegelijkertijd gefeliciteerd worden. Gaaf!
De dag zelf was tot 's avonds eigenlijk nauwelijks interessant. 's Avonds kreeg ik mn ouders, zus, Ralph en oma op bezoek. Was erg gezellig!!!
Wel apart om voor de eerste keer de gastvrouw te zijn. Maar het ging me prima af volgens mij!
De avond vloog om en zo ook mijn 25e verjaardag!
MAARRR dat was het nog niet hoor! Heb gister (zondag 11 maart) gezellig nog eens mijn verjaardag gevierd. Dit keer met friends!
Wat een leuke dag zeg!!! Hij kwam wat traag op gang...ik moest nog zoveel doen...had vrijdag de handen uit de mouwen willen steken maar toen lag ik voor pampus (snotjeverkouden en uitgeput van het snuiten/niezen) op de bank. Heb niet zoveel die dag kunnen doen als op mijn planning stond. In ieder geval niet van huishoudelijke klusjes die ECHT nodig waren. En 's middags kwam het er ook niet meer van! Zaterdag zou ik naar mn ouders gaan wat er dus op neerkwam dat ik zondagochtend nog het een en ander te doen had. Zo gezegd, zo gedaan. Als er eenmaal druk achter zit kan Tanja ineens heel veel op zeer kort termijn. (Herkenbaar? :-P)
Rennen vliegen vallen en weer opstaan en mezelf optutten. Ik trek mn bruine rokje uit de kast. Die 'ineens' tot mijn gaderobe hoort (lol *fluit*) haal mn kast overhoop om een leuk matchend truitje erbij te vinden en trek mn nieuwste laarsjes aan. (Owee als mijn moeder dit leest...HEEFT ZE NU ALWEER NIEUWE SCHOENEN??!) Uhm *schaam* ik zwijg maar beter even en ontken dat ik een heuse schoenen verslaving heb. Antwoord op bovenstaand dikgedrukt vraagje mogen duidelijk zijn.
Maar goed terug naar de middag...als eerste arriveert Nicole met mn kleine vriendje Naudje. Met een geweldig leuk cadeau! Een workshop bonbons maken! HALLEJUJAH chocola! Uhm ik bedoel natuurlijk...wat gezellig! ;-) En heb er nog een leuk boekje bij gekregen. Een boekje wat mij misschien eens wat meer in kan laten gaan zien. 'De kleine geluk voor dummies'!
Zoals het boekje zegt: 'Geluk zit in een klein...boekje'. Ik ben benieuwd!
Daarna kwam Manou. Manou die een dag vol verjaardagen had haha. Ze kon zo van haar moeders verjaardag bij mij aanschuiven voor een stuk gebak (of 2 lol)...Arme Manou! ;)
Van Manou een leuk bloemstuk gekregen. Heel gaaf plantenbakjeachtigiets wat ik straks kan hergebruiken als het plantje er geen zin meer in heeft. Oh en komt ze met een enorme doos celebrations aanzetten.
Zegguh ik was bezig met kilo's en cm's kwijtraken lol...
Tussen kwart over 4 en half 5 kwamen Sam, Erik en Ymke! Langzaam aan liep het vol in paleisje Loo (he *besef* Ik heb mn eigen paleis 't Loo)...Oh waar was ik. Oja, van hun kreeg ik een ontzettend leuk kettinkje met ontzettend leuke bijbehorende oorbellen!
Het was een gezellige, humoristische middag. Dat kan natuurlijk ook niet anders met zo'n super leuk gezeldschap! Ymke en Naudje konden het erg goed met elkaar vinden! En het duurde ook niet lang of Naudje kroop bij Erik op schoot. Rond half 7 werd Xanne ook nog even opgehaald bij dr vader. Dus haar zag ik gelukkig ook nog even! :-D
's Avonds kwam Simon ook nog! Die had wat moeite met het vinden van mn paleisje hihi...Dusse Sam en ik samen naar beneden en hem tegemoet. Maar Simon was dichterbij dan hij dacht haha. Hij stond zowat al voor de flat!
Van Simon een kaart en geld. Thanks Hongerlap! :-D
Over hongerlap gesproken...Simon kon meteen aanvallen. De saucijzenbroodjes en worstenbroodjes waren al warm!
Na half 8 ging langzaam aan iedereen naar huis. We hebben nog even de macarena gedanst op cotton eye joe (JA dat is echt mogelijk hoor! :-D) en toen moest Manou gaan. Rafael zou bijna thuis komen van zn weekendje naar zijn vader.
Volgens mij was het rond kwart over 8 dat Sam, Erik en de meiden weg gingen. MAAR niet voordat we nog even handjes draaien van k3 opgezet hadden. Ja lang verhaal...:-P Een terugkerend iets...maar wat een lol! Toen was het toch echt tijd om te gaan want anders werd het te laat voor de dametjes.
Nicole en Simon waren er als laatste nog. Beide woonachtig in Weert dus het was al snel duidelijk dat ze samen zouden reizen. Ja why not he! Veel gezelliger! :-)
Maar voordat zij gingen MOESTEN we nog even gamen. Even de playstation 2 aan. Dat was een afspraak die ik al lang geleden met Simon gemaakt had! Need for speed.
En JA hij is er beter in dan mij. Al moest hij toegeven dat ik niet zo slecht was als hij dacht. Ben opzich wel een geoefende need for speeder maar heb tot nu toe alleen 'underground' gespeeld en geen 'most wanted'...het ging prima totdat ik in de slip raakte en teveel gas gaf en bleef spinnen :-P (SHIT!)
Om kwart over 9 gingen Nicole, Naudje en Simon ook naar huis.
En ik...? Ik keek mijn kamer rond en uhm tja wat zal ik zeggen...YAIKS...Ik ben even op de stoel neergeploft. Keek nogmaals de kamer rond en ben toen om 10 uur toch het ergste maar even op gaan ruimen.
Big fun hoor een feestje houden maar soms zouden kaboutertjes dan wel handig zijn. Vooral zo uhm zeg maar achteraf. Wat een troep!
Mijn huisje ziet er momenteel eigenlijk best wel weer aantoonbaar uit. Al weet ik dat er straks als ik thuis kom nog het een en ander op me wacht helaas. Maar goed, dat komt ook wel in orde haha.
MAAR...ik ben DIK tevreden en kijk met een grote glimlach terug op deze verjaardag. Thanks allemaal!
Op naar de 26. Maar tot die tijd ga ik genieten van dat mooie getal! Die wat ik al zo lang achter mijn naam wilde hebben. Tanja, 25 jaar! ;-)
Liefs een halve Sarah!
Ik geef nooit zoveel om leeftijden maar 25 heeft gewoon iets. Heb dat altijd al gevonden.
Toen mijn zus 25 werd 2 jaar geleden keek ik al uit naar het moment dat ik een jaar lang dat mooie getal
met me mee mocht dragen! En afgelopen donderdag om 10 over half 6 's morgens (laten we even heeeeel precies zijn haha) was het zover.
Mijn eerste verjaardag in mijn eigen paleisje. Ik grapte woensdagavond nog op twitter dat ik het zelf zou gaan versieren en dan donderdag ochtend very surprised de kamer in zou stappen :-P
Nou dat eerste heb ik gedaan. Ik had het zelf simpeltjes maar leuk versierd. Ziet er toch wat gezelliger uit als je jarig bent. Maar dat surprised gedeelte is totaal aan me voorbij gegaan. Het enige waar ik aan dacht die ochtend was koffie...'oh ja en ik ben jarig...das waar ook!'
Al snel stroomden de mailtjes van hyves en facebook binnen en een paar smsjes! Zelfs via de wordfeud chat krijg je tegenwoordig je felicitaties. Cool! Das de toekomst! :-P
Toegeven aan een verslaving en tegelijkertijd gefeliciteerd worden. Gaaf!
De dag zelf was tot 's avonds eigenlijk nauwelijks interessant. 's Avonds kreeg ik mn ouders, zus, Ralph en oma op bezoek. Was erg gezellig!!!
Wel apart om voor de eerste keer de gastvrouw te zijn. Maar het ging me prima af volgens mij!
De avond vloog om en zo ook mijn 25e verjaardag!
MAARRR dat was het nog niet hoor! Heb gister (zondag 11 maart) gezellig nog eens mijn verjaardag gevierd. Dit keer met friends!
Wat een leuke dag zeg!!! Hij kwam wat traag op gang...ik moest nog zoveel doen...had vrijdag de handen uit de mouwen willen steken maar toen lag ik voor pampus (snotjeverkouden en uitgeput van het snuiten/niezen) op de bank. Heb niet zoveel die dag kunnen doen als op mijn planning stond. In ieder geval niet van huishoudelijke klusjes die ECHT nodig waren. En 's middags kwam het er ook niet meer van! Zaterdag zou ik naar mn ouders gaan wat er dus op neerkwam dat ik zondagochtend nog het een en ander te doen had. Zo gezegd, zo gedaan. Als er eenmaal druk achter zit kan Tanja ineens heel veel op zeer kort termijn. (Herkenbaar? :-P)
Rennen vliegen vallen en weer opstaan en mezelf optutten. Ik trek mn bruine rokje uit de kast. Die 'ineens' tot mijn gaderobe hoort (lol *fluit*) haal mn kast overhoop om een leuk matchend truitje erbij te vinden en trek mn nieuwste laarsjes aan. (Owee als mijn moeder dit leest...HEEFT ZE NU ALWEER NIEUWE SCHOENEN??!) Uhm *schaam* ik zwijg maar beter even en ontken dat ik een heuse schoenen verslaving heb. Antwoord op bovenstaand dikgedrukt vraagje mogen duidelijk zijn.
Maar goed terug naar de middag...als eerste arriveert Nicole met mn kleine vriendje Naudje. Met een geweldig leuk cadeau! Een workshop bonbons maken! HALLEJUJAH chocola! Uhm ik bedoel natuurlijk...wat gezellig! ;-) En heb er nog een leuk boekje bij gekregen. Een boekje wat mij misschien eens wat meer in kan laten gaan zien. 'De kleine geluk voor dummies'!
Zoals het boekje zegt: 'Geluk zit in een klein...boekje'. Ik ben benieuwd!
Daarna kwam Manou. Manou die een dag vol verjaardagen had haha. Ze kon zo van haar moeders verjaardag bij mij aanschuiven voor een stuk gebak (of 2 lol)...Arme Manou! ;)
Van Manou een leuk bloemstuk gekregen. Heel gaaf plantenbakjeachtigiets wat ik straks kan hergebruiken als het plantje er geen zin meer in heeft. Oh en komt ze met een enorme doos celebrations aanzetten.
Zegguh ik was bezig met kilo's en cm's kwijtraken lol...
Tussen kwart over 4 en half 5 kwamen Sam, Erik en Ymke! Langzaam aan liep het vol in paleisje Loo (he *besef* Ik heb mn eigen paleis 't Loo)...Oh waar was ik. Oja, van hun kreeg ik een ontzettend leuk kettinkje met ontzettend leuke bijbehorende oorbellen!
Het was een gezellige, humoristische middag. Dat kan natuurlijk ook niet anders met zo'n super leuk gezeldschap! Ymke en Naudje konden het erg goed met elkaar vinden! En het duurde ook niet lang of Naudje kroop bij Erik op schoot. Rond half 7 werd Xanne ook nog even opgehaald bij dr vader. Dus haar zag ik gelukkig ook nog even! :-D
's Avonds kwam Simon ook nog! Die had wat moeite met het vinden van mn paleisje hihi...Dusse Sam en ik samen naar beneden en hem tegemoet. Maar Simon was dichterbij dan hij dacht haha. Hij stond zowat al voor de flat!
Van Simon een kaart en geld. Thanks Hongerlap! :-D
Over hongerlap gesproken...Simon kon meteen aanvallen. De saucijzenbroodjes en worstenbroodjes waren al warm!
Na half 8 ging langzaam aan iedereen naar huis. We hebben nog even de macarena gedanst op cotton eye joe (JA dat is echt mogelijk hoor! :-D) en toen moest Manou gaan. Rafael zou bijna thuis komen van zn weekendje naar zijn vader.
Volgens mij was het rond kwart over 8 dat Sam, Erik en de meiden weg gingen. MAAR niet voordat we nog even handjes draaien van k3 opgezet hadden. Ja lang verhaal...:-P Een terugkerend iets...maar wat een lol! Toen was het toch echt tijd om te gaan want anders werd het te laat voor de dametjes.
Nicole en Simon waren er als laatste nog. Beide woonachtig in Weert dus het was al snel duidelijk dat ze samen zouden reizen. Ja why not he! Veel gezelliger! :-)
Maar voordat zij gingen MOESTEN we nog even gamen. Even de playstation 2 aan. Dat was een afspraak die ik al lang geleden met Simon gemaakt had! Need for speed.
En JA hij is er beter in dan mij. Al moest hij toegeven dat ik niet zo slecht was als hij dacht. Ben opzich wel een geoefende need for speeder maar heb tot nu toe alleen 'underground' gespeeld en geen 'most wanted'...het ging prima totdat ik in de slip raakte en teveel gas gaf en bleef spinnen :-P (SHIT!)
Om kwart over 9 gingen Nicole, Naudje en Simon ook naar huis.
En ik...? Ik keek mijn kamer rond en uhm tja wat zal ik zeggen...YAIKS...Ik ben even op de stoel neergeploft. Keek nogmaals de kamer rond en ben toen om 10 uur toch het ergste maar even op gaan ruimen.
Big fun hoor een feestje houden maar soms zouden kaboutertjes dan wel handig zijn. Vooral zo uhm zeg maar achteraf. Wat een troep!
Mijn huisje ziet er momenteel eigenlijk best wel weer aantoonbaar uit. Al weet ik dat er straks als ik thuis kom nog het een en ander op me wacht helaas. Maar goed, dat komt ook wel in orde haha.
MAAR...ik ben DIK tevreden en kijk met een grote glimlach terug op deze verjaardag. Thanks allemaal!
Op naar de 26. Maar tot die tijd ga ik genieten van dat mooie getal! Die wat ik al zo lang achter mijn naam wilde hebben. Tanja, 25 jaar! ;-)
Liefs een halve Sarah!
dinsdag 28 februari 2012
Yesterday is history, today is a GIFT and 2-morrow is a mystery!
Mijn draai nog aant zoeken! Mn paleisje bevalt uitstekend!
Maar daarintegen ook andere gevoelens. Heel erg wennen allemaal!
2011 was zo'n indrukwekkend jaar, helaas negatief, en het begin van 2012 was dan wel extreem positief maar ook erg druk/chaotisch.
En nu? Nu is het ineens erg RUSTIIG! En dat is even een hele omslag! Eentje die de ene dag goed valt en voelt en de andere dag
zorgt voor veel irritatie, onrust en chaos.
Denk dat het voor mij niet slecht zou zijn om een doel te creeeren! Ik moet ergens naartoe kunnen leven en werken.
Maar hoe of wat nog geen idee! I'm ready for some adventure!
Ik zal mijn draai vast wel vinden! Er is mij wel meer gelukt de afgelopen 2 jaar! ;)
Ben dan ook best wel trots op mezelf en dankbaar voor de mensen om mij heen.
2012 word mijn jaar! Samantha benadrukte dat eergister ook nog eens en dat ga ik ook voor ogen houden.
Soms moet ik even flink bij de schouders gepakt worden en enorm door elkaar geschud worden!
Dipjes horen er nu eenmaal bij. En die moet ik gewoon accepteren en boven staan.
Zal mijn stofzuiger ook blij mee zijn lol...
De 8e word ik 25. Vind dat persoonlijk best wel een mijlpaal (dat word typ ik ALTIJD verkeerd, mijlpijl :-P automatisme ofzo!)
Dat betekend nog 1 jaar aan de goede kant van de 20!
Het jaar dat in het teken zal staan van verandering! Over het verloop heb ik niks te zeggen. Kan het alleen maar op me af laten komen.
Ik kan het hoogstens sturen en accepteren.
En in tijden dat het minder gaat en alles niet loopt zoals zou moeten niet in een hoekje wegkruipen.
2011 Heeft me veel geleerd! Dus ergens heeft zo'n year from hell niet alleen maar nadelen.
Zoals een mooie spreuk zegt:
'Life isn’t about waiting for the storm to pass, it’s about learning to dance in the rain.'
En zo is het maar net! Dat 'learning' doe je niet 1,2,3 maar iedereen kan het leren! Ik ook!
And I can't wait for that moment to come!
Tot die tijd ga ik in ieder geval:
* Genieten van mijn werk
* Complimenten accepteren en aannemen
* Aan mezelf werken
* Aan mezelf denken en niet meer op me nemen dan ik aankan!
* Uitdaging zoeken
* Mooi doel zoeken
* Plezier maken
* Bewust zijn van positieve gebeurtenissen. Klein of groot! Beide belangrijk!
* Zelfvertrouwen kweken
* Enjoy life!
En bovenal:
* Fijne vriendschappen behouden en onderhouden! En laten merken hoezeer ik deze mensen in mijn leven waardeer! xxx
Soms is het niet verkeerd eens goed naar jezelf te kijken. Daar leer je van!
Ik heb mezelf die spiegel voorgehouden! And I'm glad I did!
Liefs Tanja
Maar daarintegen ook andere gevoelens. Heel erg wennen allemaal!
2011 was zo'n indrukwekkend jaar, helaas negatief, en het begin van 2012 was dan wel extreem positief maar ook erg druk/chaotisch.
En nu? Nu is het ineens erg RUSTIIG! En dat is even een hele omslag! Eentje die de ene dag goed valt en voelt en de andere dag
zorgt voor veel irritatie, onrust en chaos.
Denk dat het voor mij niet slecht zou zijn om een doel te creeeren! Ik moet ergens naartoe kunnen leven en werken.
Maar hoe of wat nog geen idee! I'm ready for some adventure!
Ik zal mijn draai vast wel vinden! Er is mij wel meer gelukt de afgelopen 2 jaar! ;)
Ben dan ook best wel trots op mezelf en dankbaar voor de mensen om mij heen.
2012 word mijn jaar! Samantha benadrukte dat eergister ook nog eens en dat ga ik ook voor ogen houden.
Soms moet ik even flink bij de schouders gepakt worden en enorm door elkaar geschud worden!
Dipjes horen er nu eenmaal bij. En die moet ik gewoon accepteren en boven staan.
Zal mijn stofzuiger ook blij mee zijn lol...
De 8e word ik 25. Vind dat persoonlijk best wel een mijlpaal (dat word typ ik ALTIJD verkeerd, mijlpijl :-P automatisme ofzo!)
Dat betekend nog 1 jaar aan de goede kant van de 20!
Het jaar dat in het teken zal staan van verandering! Over het verloop heb ik niks te zeggen. Kan het alleen maar op me af laten komen.
Ik kan het hoogstens sturen en accepteren.
En in tijden dat het minder gaat en alles niet loopt zoals zou moeten niet in een hoekje wegkruipen.
2011 Heeft me veel geleerd! Dus ergens heeft zo'n year from hell niet alleen maar nadelen.
Zoals een mooie spreuk zegt:
'Life isn’t about waiting for the storm to pass, it’s about learning to dance in the rain.'
En zo is het maar net! Dat 'learning' doe je niet 1,2,3 maar iedereen kan het leren! Ik ook!
And I can't wait for that moment to come!
Tot die tijd ga ik in ieder geval:
* Genieten van mijn werk
* Complimenten accepteren en aannemen
* Aan mezelf werken
* Aan mezelf denken en niet meer op me nemen dan ik aankan!
* Uitdaging zoeken
* Mooi doel zoeken
* Plezier maken
* Bewust zijn van positieve gebeurtenissen. Klein of groot! Beide belangrijk!
* Zelfvertrouwen kweken
* Enjoy life!
En bovenal:
* Fijne vriendschappen behouden en onderhouden! En laten merken hoezeer ik deze mensen in mijn leven waardeer! xxx
Ik heb mezelf die spiegel voorgehouden! And I'm glad I did!
Liefs Tanja
Abonneren op:
Posts (Atom)